zondag 30 november 2014

Een chupito na de maaltijd

In veel bars en restaurants in Spanje krijg je na je maaltijd een chupito aangeboden. Deze pittige drankjes met een alcoholpercentage van meer dan 40 procent zijn er in veel kleuren en smaken. Vaak worden ze ook nog thuis gebrouwen. De basis is Orujo, een destillaat dat gemaakt wordt van de uitgeperste schillen en steeltjes van de druiven die overblijven na het maken van wijn. Het is een drank die oorspronkelijk afkomstig is uit het noorden van het land. Vooral in Galicië wordt Orujo veel gedronken. Hier worden dan nog verse kruiden zoals anijs, tijm, salie of rozemarijn aan toegevoegd. Volgens de Spanjaarden is een chupito een niet te missen onderdeel van de maaltijd, en erg goed voor je spijsvertering. Eén heel klein glaasje gaat er dan ook altijd wel in!! 

                                  foto©llinguallambiona

zaterdag 29 november 2014

Het achterland van de Costa Brava

Ben je net als wij gek op mooie authentieke Spaanse dorpjes? Dan kan ik jullie aanraden om Peratallada in het achterland van de Costa Brava eens te bezoeken. Het middeleeuwse dorp dat gebouwd is op de rotsen, is ontstaan in de tiende eeuw na Christus, nadat er eerst een kasteel was neergezet. Het mooi geconserveerde centrum heeft typische smalle kronkelende straatjes, arcades en pleintjes waar je heerlijk doorheen kunt wandelen. De meeste huizen in het dorp stammen uit de twaalfde tot veertiende eeuw. Daardoor waan je je hier echt in een andere tijd. Naast alle historische bezienswaardigheden staat Peratallada bekend om z'n groot aantal restaurants waar je prima kunt eten. Een daarvan is Candelaria. Een superleuk adres met een unieke inrichting waar je zeker eens binnen moet gaan. Ook de delicatessenwinkel El Rebost de l’Ampordanet is een bezoekje waard. Je vindt er overheerlijke streekproducten zoals worsten, kazen en wijnen. Wanneer je het plaatsje tijdens de zomermaanden bezoekt geven de vele bloeiende klimplanten die de gevels sieren je wandeling nog nét iets extra's. Vanuit ons landelijke hotel Ses Garites sta je binnen een half uurtje middenin dit prachtige dorp!


vrijdag 28 november 2014

Ook wakker worden met zo'n uitzicht?

Dit kleine landelijke hotel staat op een wel heel bijzondere locatie in Asturië. Middenin een prachtig groen landschap biedt het uitzicht op de bergen van de Sierra del Sueve, het Parque Natural de Redes en de besneeuwde toppen van de Picos de Europa. Eigenaar Carlos heeft voor zijn gasten een selectie gemaakt van verschillende routes die je langs typische dorpjes, over bospaden of naar de mooiste plekjes aan de ruige kust leiden. Van een korte uitstap voor de beginnende-, tot dagtochten voor de geoefende wandelaar of fietser. En natuurlijk mag tijdens je verblijf in Asturië het drinken van een goed glas cider ook niet ontbreken! In een dorp in de buurt van het hotel zijn er verschillende sidrerias waar je deze drank samen met wat tapas kunt proeven. Amada Carlota heeft zelf trouwens ook een prima restaurant waar de lekkerste gerechten op tafel getoverd worden. Als je een hele dag op stap bent geweest kun je 's avonds dus zo aan tafel. Het verblijf is een super mooie locatie voor de liefhebber van de natuur!!


donderdag 27 november 2014

Trucha a la Navarra...

Mijn recept komt deze keer uit Navarra, de regio in het noorden van Spanje waar volgens veel vliegvissers de lekkerste forellen gevangen worden. Dit houdt verband met het zuurstofrijke en heldere water dat vanuit de uitlopers van de Pyreneeën de rivieren en beken binnenstroomt. Trucha a la Navarra is dan ook een van de specialiteiten van deze streek. Het is een heel eenvoudig recept waarbij de vis gevuld, en omwikkeld wordt met Serranoham. Het recept is waarschijnlijk ontstaan in de tijd dat olijfolie nog een luxe artikel was dat veel mensen zich niet konden permitteren. Daarom werd de vis gebakken in het vet van het daarvoor uitgebakken spek. Zo ontdekte men dat de smaken van de forel en het spek heel goed samengingen. Je herkent de vis aan z'n glanzende, bijna zilverkleurige huid met zwarte stippen.


Wat heb je nodig: Een paar verse forellen. (Vraag aan de visboer of hij deze voor je schoonmaakt, en de graat er uit wil halen). Een plak of acht dun gesneden Serranoham, 2 tenen fijngehakte look, 1 ons gerookt spek in kleine blokjes gesneden, enkele takjes verse dille om de vis mee op te vullen, een flinke scheut olijfolie, een beetje vers gehakte peterselie en zout en peper naar smaak.

Was de forellen en dep ze goed droog met keukenpapier. Wrijf de binnenkant in met een beetje peper en zout. Vul elke buik met een plakje Serranoham en leg daar bovenop een paar takjes verse dille. Maak de vis dicht met een cocktailprikker zodat hij tijdens het bakken niet opengaat. Haal ze even door de bloem. Bak de spekjes uit in de olijfolie en voeg later de look toe. Fruit zachtjes tot deze glazig ziet. Schep dan spek en look weer uit de pan en leg de vis erin. Bak deze even een paar minuten om en om. Verwarm ondertussen de oven voor op 180 graden. Haal de forel uit de pan, wikkel deze in de resterende ham en leg ze in een ovenschaal. Giet er wat het braadvocht over zodat de vis niet uitdroogt. Zet de schaal 15 minuten in de oven tot de vis gaar, en de ham knapperig is. Bestrooi de vis voor het opdienen met wat verse peterselie en giet er eventueel nog enkele eetlepels van het braadvocht overheen. De vis smaakt heerlijk met gekookte- en gebakken krielaardappeltjes of met rijst.  Eet smakelijk...¡que aproveche!

Foto ©CanalRusia

woensdag 26 november 2014

Dol op gedroogde Spaanse ham

In Spanje zijn ze altijd al dol op gedroogde ham. Maar zodra de kerstperiode arriveert kom je de varkensbout werkelijk overal tegen. Slagerijen, buurtwinkels en supermarkten hangen ineens vol met deze lekkere Spaanse specialiteit. Ze zijn er in allerlei soorten en maten, en van diverse kwaliteit. De mensen keuren, proeven en overleggen, alvorens ze tot de koop van hun favoriete gedroogde varkensbil overgaan. Dan wordt de ham in een katoenen zak verpakt zodat hij geen kans krijgt om uit te drogen, en om latere schimmelvorming van de delicate aangesneden vleeswaar tegen te gaan. Voor het gemak koopt men er soms ook nog een houten standaard en een speciaal mes bij, waardoor de bout meer houvast heeft en flinterdun gesneden kan worden. Want ook dat vereist een bijzondere vaardigheid, en is beslist niet zo gemakkelijk als het lijkt.


Er zijn verschillende soorten hammen die zich onderscheiden door hun structuur, aroma en smaak. De Serranoham komt van witte varkentjes die vaak binnen leven en groot worden gebracht met onder andere graan. Maar voor de meer exclusieve “Jamón Iberico Bellota”, is het zwarte Iberische varken nodig, die zich vooral voedt met eikels van de steeneik. Deze raszuivere Spaanse varkens met hun zwarte hoeven leven in kleine groepjes, vrij en blij in de natuur. Hun favoriete dagelijkse bezigheid bestaat uit het scharrelen in de grond, het eten van eikels, grassen en andere kruiden die ze tegenkomen op hun pad. Met als eindresultaat een tongstrelende ham van donkerrood vlees met een verfijnde nootachtige smaak.

Nadat ze gepekeld zijn worden de hammen in speciaal geventileerde droogzolders opgehangen om te drogen. De Serranoham is binnen twee jaar klaar om gegeten te worden, maar de “Belotta” heeft iets meer tijd nodig. Tijdens het drogen verliest de ham bijna al z'n vet, en zodoende de helft van het gewicht. Vandaar dat je onder een ham in een winkel of bar bijna altijd een soort parapluutje ziet hangen. Zo wordt namelijk het vocht opgevangen.

De ham is geweldig lekker met een stuk knapperig stokbrood en een flinke scheut goede olijfolie. Drink er een goed glas Spaanse rode wijn bij...en genieten maar!!!

dinsdag 25 november 2014

De schoonheid van Ronda

Na Granada en Sevilla is Ronda een van de meest bezochte plaatsen in de regio Andalusië. De witte stad op een steile rots hoog boven het dal van de Rio Guadalevin, werd opgericht in de negende eeuw voor Christus. Vanwege zijn spectaculaire, bijna onneembare ligging, was het een van de laatste Moorse vestingwerken, die in 1485 uiteindelijk toch door de Christenen werd veroverd. Iedereen kent vast wel de Puente Nuevo. De beroemdste en meest gefotografeerde bezienswaardigheid van de stad. Dit meesterwerk over de honderd meter diepe kloof El Tajo, werd in iets meer dan veertig jaar gebouwd. Hij verbindt het historische centrum met z'n prachtige en veelzijdige architectuur, en het nieuwere stadsdeel waar winkels, restaurants en gezellige tapasbars te vinden zijn. De Moorse invloeden van de vroegere bewoners zijn nog overal terug te zien. Je kunt heerlijk ronddwalen door de smalle stratenen over pleinen, en komt altijd tijd tekort. Er zijn legio gebouwen met een grote architectonische- en culturele waarde te ontdekken. Bezoek bijvoorbeeld de best bewaarde Arabische baden van Spanje die dateren uit de dertiende eeuw, of het gemeentelijk museum dat is ondergebracht in het Palacio de Mondragón. Naast de rijke geschiedenis over Ronda herbergt dit enkele mooie patio's, en een tuin waar je kunt genieten van een schitterend uitzicht over het omliggende landschap. Ook het modernistische Paleis Casa de San Juan Bosco heeft een binnenplaats die rijkelijk versierd is met Moorse tegels. Behalve deze monumenten zijn er verschillende musea die je vertellen over de geschiedenis van de streek, de struikrovers, de heerlijke wijn of de bouw van de Puente Nuevo, het symbool van de stad. En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan...er is nog zoveel meer. Misschien een goed idee om Ronda zelf eens te komen verkennen, en je te laten verrassen door de schoonheid van de stad.


maandag 24 november 2014

El Priorat...het hart van de Spaanse wijnbouw

Buenos dias! Om de week goed te starten stel ik jullie een bijzondere bed&breakfast voor, waar de wijnliefhebber zich zéker thuis zal voelen. Vanuit Mas Ardèvol bezoek je namelijk de beste wijnhuizen in de streek El Priorat. In dit hart van de Spaanse wijnbouw worden mooie volle wijnen van topkwaliteit geproduceerd. Met het volgen van de “ruta de las bodegas” loop je binnen bij bekende wijnhuizen, waar je tevens de mooiste DOC wijnen kunt proeven. Ook olijfolie is hier een belangrijk product. Verschillende molens zetten hun deuren open om gasten uit alle windstreken te ontvangen en hen te laten kennismaken met de bijzondere kwaliteit oliën van El Priorat. De bed&breakfast heeft drie sfeervolle kamers die zijn ondergebracht in een huis in de tuin, en twee bevinden zich in het woonhuis zelf. Een natuurlijke zwemvijver zorgt voor verkoeling tijdens de warme zomermaanden. Voor een total-relax is er een massage met de eigen verzorgingslijn van Mas Ardèvol. De producten zijn honderd procent natuurlijk, en worden gemaakt met druivenextract en olie uit hazelnoten en olijven. Als gast kun je kiezen uit verschillende behandelingen, van een hydraterende wijntherapie tot relax- en voetreflexmassage. Als je houdt van de natuur in z'n puurste vorm, en een grote liefhebber bent van alles wat met wijn te maken heeft dan is Mas Ardèvol de juiste plek om je vakantie door te brengen! 


zondag 23 november 2014

Het treinstation van Canfranc

Het station van Canfranc in de provincie Huesca werd gebouwd als onderdeel van een groot project. Door middel van een spoortunnel wilde men een nieuwe grensovergang door de Pyreneeën creëren. Zo zouden Frankrijk en Spanje met elkaar verbonden worden voor het internationaal vervoer van goederen en passagiers. Nadat in 1915 de eerste steen was gelegd, duurde het echter nog meer dan tien jaar eer het bijna vorstelijke, in modernistische stijl gebouwde station werd geopend. Na een vertraging door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, werd het in1928 ingehuldigd door koning Alfonso XII van Spanje. Het prachtige gebouw was met z'n 240 meter lengte, na het Hauptbahnhof in Leipzig, het grootste station van Europa. Door het constante personen- en goederenvervoer beleefde Canfranc in de dertiger jaren een gouden tijd. Maar helaas kwam daar een eind aan toen de Spaanse Burgeroorlog, en daarna ook de Tweede Wereldoorlog uitbraken. De internationale activiteiten werden in 1949 weer hervat. Toch kwam het station nooit meer op het niveau van de beginjaren van de spoorlijn. Wanneer dan later in 1979 in Frankrijk ook nog een trein van een spoorbrug stort, en de verantwoordelijke regering weigert om de schade te herstellen is dit het einde van het internationale transport. De grensovergang wordt gesloten, en Canfranc is vanaf dat moment het eindstation. Daardoor vermindert het treinverkeer en raakt de lijn in verval. Er wordt al jarenlang gediscussieerd wat er met het schitterende gebouw moet gebeuren. Maar door geldgebrek worden de plannen elke keer weer afgeblazen. In 2013 is door de regionale regering van Aragón beloofd het gebouw in ere te herstellen. We wachten het af...want dat zou geweldig zijn!! Het station werd door de regering van Aragón in 2002 tot historisch-artistiek monument verklaard.


zaterdag 22 november 2014

Téteria Carmen del Campillo bij Crevillente

Goedemorgen...Buenos dias. Alweer zaterdag...wat vliegt de week altijd voorbij!! Hadden jullie al plannen voor het weekend? Anders heb ik nog een leuke tip voor een rustig en gezellig avondje uit. Woon je in de buurt van Alicante, of ben je er een tijdje om te genieten van een heerlijke vakantie?   Dan moet je deze plek echt eens gaan bezoeken...het is zo de moeite waard. Een paar weken geleden ontdekten we in de bergen bij Crevillente de Téteria Carmen del Campillo. Het bleek bijna een magische plek. Zodra je er de poort binnengaat waan je je in een andere wereld, en beleef je een andere cultuur. Het Arabische huis, de groene en mooi verzorgde tuin, de patio's...alle ruimtes verbergen sfeervolle zithoeken vol kleine, vaak kleurrijke details. Overal kussens, kaarslicht en zachte muziek. Het is een super plek om samen met vrienden eens even lekker te ontspannen, en te genieten van een verse kruidenthee en heerlijke honingzoete Marokkaanse koekjes. Je vindt hier echt een perfecte combi voor een relaxte avond. De theetuin gaat om vier uur 's middags open. 


vrijdag 21 november 2014

De "Barranco de Poqueira" in Andalusië

In de regio Andalusië in het zuiden van Spanje ligt Las Alpujarras, een schitterende streek die herkenbaar is aan de ruige bergen en diepe kloven waar kleine authentieke dorpen trapsgewijs tegenaan zijn gebouwd. Dat de witgekalkte dorpjes een Moorse oorsprong hebben kun je zien aan de huizen met platte daken en typische schoorsteenkappen, en de smalle, soms overdekte straatjes waardoor waterkanalen lopen. Het meest bekende en laagst gelegen plaatsje in de "Barranco de Poqueira" is Pampaneira. Hier vind je eeuwenoude ambachten zoals het weven van tapijten van katoen, de jarapas, en het typisch geglazuurde blauw-groene aardewerk. Bovendien zijn er heerlijke streekproducten zoals honing, gedroogde vijgen en wijn te koop. Ook de fonteinen verdienen een speciale vermelding, want sommige bezitten medicinaal mineraalwater. Op het marktplein, waar de kerk staat, vind je enkele gezellige bars en restaurantjes waar je de lekkerste streekgerechten, zoals het typische Andalusische "Patatas a lo pobre", stevige soepen, Migas, gedroogde ham, kaas- en worstsoorten kunt eten. De pittoreske dorpjes staan allemaal op de monumentenlijst van de UNESCO en zijn prima te bereiken vanuit het stadje Órgiva. De omgeving is tevens een fantastisch wandelgebied, en de dorpen maken dan ook deel uit van de route GR-240 en GR-7. Wil je genieten in een van onze sfeervolle vakantieverblijven in de buurt van Pampaneira? Kijk dan eens bij Casa la Posada, Posada la Plaza of La Posada Morisca


donderdag 20 november 2014

Parque Natural Sierra de Cebollera

Op de grens van de provincie Soria in de regio Rioja, zo'n vijftig kilometer van de stad Logroño, ligt het Parque Natural Sierra de Cebollera. Wandelen is hier het hele jaar door dé ideale activiteit. Het park heeft maar liefst acht bewegwijzerde paden met een totale lengte van zo'n zeventig kilometer. In de uitgestrekte natuurlijke bossen van wilde dennen, beuken en eiken leven veel zoogdieren en roofvogels. In de rivieren zwemmen otters, en de muskusratten van de Pyreneeën. Een prachtige omgeving die je moet ontdekken!! Het bezoekerscentrum van het natuurpark in Villoslada de Cameros geeft je als gast alle nodige informatie over de bezienswaardigheden en activiteiten in het park door middel van audiovisuele presentaties, rondleidingen en een permanente tentoonstelling.

                                    ©RiojaTurismo

woensdag 19 november 2014

Het meest typische handwerk van Granada

Wanneer je in Granada bent en een kenmerkend souvenir zoekt om mee naar huis te nemen, kijk dan eens in een van de kunst- en nijverheidswinkels in het centrum van de stad. Verbaas je niet als je daar veel artikelen tegenkomt op basis van hout. Doosjes, tegels, meubels en allerlei gebruiksvoorwerpen waarin handmatig prachtige decoratieve figuren verwerkt zijn met behulp van verschillende soorten hout, stukjes runderbot, parelmoer, brons of zilver. Deze kunstvorm heet “la Taracea”, en is al sinds de introductie door de Moren in de veertiende- en vijftiende eeuw, het meest typische handwerk van Granada. De ambachtslieden die al dit moois maken putten hun inspiratie vooral uit de decoratie op de muren en de plafonds van het eeuwenoude Alhambra. De figuurtjes worden op een houten ondergrond geplakt. Daartussen worden dan weer de stukjes bot, brons of zilver gelegd, zodat een schitterend symmetrisch patroon ontstaat. Nadat alles mooi gepolijst is wordt het werk afgelakt om het mozaïek te beschermen. Een van de weinige winkels waar je de kunstenaars nog aan het werk kunt zien ligt in de buurt van het Alhambra in de Calle Real de la Alhambra op nummer 30, en heet Laguna Taracea. Hier wordt de kennis en liefde voor het vak al enkele eeuwen doorgegeven van vader op zoon. Je betaalt hier iets meer voor je aankoop, maar koopt dan ook een met de hand gemaakt product dat bestaat uit natuurlijke materialen. Helaas zijn er steeds minder mensen geïnteresseerd om dit prachtige, maar tijdrovende ambacht uit te voeren. Sfeervolle vakantieverblijven van waaruit je Granada binnen een uur kunt bezoeken zijn Cortijo La Fe en La Posada Morisca.

                                     ©ladrondeaqua

dinsdag 18 november 2014

Je perfecte hide-away in Aragon

Ben je op zoek bent naar een plek om even helemaal te ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen, en een ruimte om compleet te ontspannen in de stilte van de natuur? Dan is Mas de la Serra je perfecte hide-away! Het hotel is gevestigd in een gerestaureerde middeleeuwse boerderij middenin de prachtige natuur van een nog bijna ongerept stuk Spanje. Het heeft negen comfortabele kamers, twee lounges met een open haard, en een zwembad met schitterend uitzicht over de Matarraña. Deze groene en bergachtige streek in het noordoosten van de provincie Teruel dankt z'n naam aan de rivier die door het gebied stroomt. Het is een omgeving waar door de eeuwen heen eigenlijk weinig veranderd is. In het landschap, dat doorkruist wordt door onverharde paden, en dat vol staat met amandel- olijf- en wijngaarden zie je nog steeds herders met hun vee door de heuvels dwalen...net zoals dat honderden jaren geleden al gebeurde. Ook zijn er veel authentieke dorpjes zoals Calaceite en Valderrobres met prachtige cultuurhistorische monumenten, en traditionele restaurants waar je heerlijke typische streekgerechten kunt proeven. Wanneer je als reiziger graag een stukje ongerept en authentiek Spanje wilt beleven vind je dat in dit verrassend veelzijdige gebied. Het is een paradijs voor wandelaars en fietsers. Voor hen loopt er dwars door de streek een route van bijna honderd kilometer via een oude spoorweg, de “Via Verde de Ojos Negros”, waar je onderweg kunt genieten van een werkelijk schitterende landschappen. 


maandag 17 november 2014

Een winterse schotel op z'n Spaans

Ondanks het zonnige weer en de lekkere temperaturen begin ik langzamerhand toch wel weer eens zin te krijgen in een lekkere stevige winterse schotel. Maar dan natuurlijk het liefst iets op z'n Spaans. De ingrediënten die je voor dit recept gebruikt zijn eenvoudig, gezond en voedzaam. Puchero Valenciano is eigenlijk niet meer dan een ouderwetse stoofpot met gigantische gehaktballen, die je in twee fasen geserveerd krijgt. Eerst lepel je de bouillon met veel vermicelli en de in kool verpakte gehaktbal naar binnen. En daarna krijg je nog eens alle groenten, het vlees en de aardappelen op je bord. Een enorme maaltijd...maar o zo lekker tijdens de koude herfst- en winterperiode. Zoals de meeste Spaanse stoofpotten bevat ook deze wat lokale typische worstjes en groenten. 't Is weer eens wat anders dan een Hollandse erwtensoep of Gentse waterzooi. 


Voor de stoofpot heb je het volgende nodig:
1 kleine kip, 2 grote gehaktballen, 1 mergpijp, 150 gram rundvlees in stukjes, 1 gekruid saucijsje, een   bloedworstje, 1 sucadelapje. 330 gram kikkererwten die je 1 nacht van te voren laten weken in water, saffraan, 1 stengel bleekselderij, 1 stengel kardoen, 1 zoete aardappel, 1 witte raap, 1 pastinaak, 3 aardappelen, 3 wortelen, 1 prei, 5 snijbonen en ¼ witte kool. 

Voor de gehakballen: 
2 eieren, 150 gram mager rundergehakt, 150 gram varkensgehakt, worst van een gekruide saucijs, 200 gram broodkruimels, 1 eetlepel vers gehakte peterselie, 50 gram fijngehakte pijnboompitten, 1/2 theelepel kaneelpoeder, 10 milliliter vers geperste citroensap en zout en peper naar smaak. Een paar groene koolbladeren voor het inpakken van de gehaktballen. 

Meng het vlees, de peterselie, kaneel, eieren en pijnboompitten. Doe er zout en peper naar smaak bij en meng alles goed door elkaar. Strooi de paneermeel erbij en mix alle ingrediënten totdat er een compacte massa ontstaat. Voeg wat citroensap toe en kneed alles nogmaals door elkaar. Verdeel het gehakt in twee gelijke delen en vul daar de koolbladeren mee. Steek vast met een houten prikker. 
Je kunt de ballen ook een dag van te voren maken. Dat bespaart je wat tijd. 

De stoofpot op zich is heel eenvoudig te bereiden. Maak alle groenten schoon, schil ze wanneer nodig en doe alles samen met het vlees en de gehaktballen in een pan. Behalve de wortels, aardappelen, snijbonen en het bloedworstje. Omdat deze snel gaar zijn mogen die er pas later bij. Bedek alles met flink wat water en breng langzaam aan de kook. Laat het gedurende anderhalf uur wat pruttelen. Wanneer er schuim aan de oppervlakte komt drijven schep je dit er elke keer af. Als  laatste mogen de rest van de ingrediënten erbij. Daarna laat je alles nog eens negentig minuten sudderen. 

Zodra de stoofpot klaar is geniet je eerst van een kom soep van de gekookte bouillon waarin je wat vermicelli gedaan hebt. Serveer daar ook de in kool verpakte gehaktbal in. Daarna leg je alle warme groenten op een schaal, en pak je van alles wat op je bord. En smullen maar. Je zal het met me eens zijn...het smaakt ongelooflijk lekker!!! 

zaterdag 15 november 2014

De bijzondere eigenschappen van kurk

De kurkeik, een boom die groeit in het Middellandse-Zeegebied, is erg gewild vanwege zijn bijzondere eigenschappen. Zijn schil bestaat uit een massa dode elastische cellen die doordrenkt zijn met een vettige stof. Kurk is licht, veerkrachtig en brandvertragend, en is nagenoeg ondoordringbaar voor water en gassen. Dit is een natuurlijk afweermechanisme, omdat er in de mediterrane gebieden regelmatig bosbranden voorkomen. Wij kennen het product eigenlijk voornamelijk als afsluitmiddel van een fles wijn of champagne.


Het begon allemaal in Frankrijk in de tweede helft van de zeventiende eeuw, toen een monnik, genaamd Perignon, in de gaten kreeg dat kurk isolerend werkte. Daarom besloot hij om het eens uit te proberen als vergrendeling van een fles. Het resultaat was verbluffend. Nu konden de flessen met vloeistof voor lange tijd worden opgeslagen of getransporteerd en het product wat erin zat verloor ook nog eens niets van zijn kwaliteit. Dit was het begin van een nieuwe industrie die direct verband hield met de wijnproductie.

De schil van de kurkeik wordt voor het eerst geoogst wanneer de boom minimaal vijfendertig jaar oud is. Daarna groeit de schors in negen of twaalf jaar weer aan. Het oogsten vindt altijd plaats in de maanden juli en augustus, want dan is de kurk het makkelijkst te verwijderen en bestaat er de minste kans op het beschadigen van de boom. Na vijftig of zestig jaar levert de eik de beste kurk.

In Spanje vindt de kurkproductie, en verwerking voornamelijk plaats in het zuidwesten, het westen, Andalusië en Extremadura. Maar op kleinere schaal ook in het natuurpark Sierra de Espadán in de regio Valencia. Zo'n zesduizend hectare van dit gebied is begroeid met kurkeiken.  

vrijdag 14 november 2014

De barokke stad Lorca

De stad Lorca in het zuidoosten van Spanje ligt aan de voet van een imposant kasteel aan de rivier de Guadalentín. De nabijheid van water en de mogelijkheid tot schuilen in de rotsen, maakten de omgeving al sinds de prehistorie een gewilde locatie om te leven. Tevens was de stad in de eeuwen voor Christus een belangrijke halte op de historische handelsweg "Via Heraclea". Een Romeinse mijlpaal op de Plaza San Vicente is daar een mooi bewijs van. Ook duiden de vele archeologische opgravingen op de vroegere aanwezigheid van een grote verscheidenheid aan culturen. Helaas werd Lorca in de zeventiende eeuw grotendeels verwoest door een aardbeving. De wederopbouw die daarop volgde vond plaats in een voor die tijd gebruikelijke bouwwijze. Dat verklaard het ruime aantal monumenten in barokke stijl, die je bijvoorbeeld kunt vinden op de Plaza de España en de Plaza Mayor in het historisch centrum van de stad. In 2011 kreeg Lorca nogmaals een aardbeving te verwerken. Nog altijd zie je her en der werkzaamheden om alles zo goed mogelijk te herstellen. Om nu precies te weten wat je allemaal kunt bezoeken loop je het best even binnen bij het Centro de Visitantes in het oude klooster La Merced. Hier vind je alle informatie over het rijke culturele erfgoed van Lorca. Zo heb je meteen voldoende inspiratie om de stad te gaan ontdekken!

                                       ©LorcaRenace
De heilige week voor Pasen is een prachtige tijd om Lorca te bezoeken. Want naast alle traditionele religieuze optochten worden er hier dan ook parades gehouden met praalwagens en paarden, die het Oude Testament en alle personages die erin voorkomen uitbeelden. Het is een ongelofelijk spektakel, dat uitgeroepen is tot Festival van International Toeristisch belang. Het wordt wel aangeraden vooraf via internet kaarten te bestellen, zodat je verzekerd bent van een zitplaats! 

donderdag 13 november 2014

El Corral de Comedias de Almagro

De Plaza Mayor van het dorp Almagro werd aangelegd in 1372 en bestaat uit op bogen gebouwde, gesloten galerijen. Dit is op zich al heel bijzonder. Vooral omdat de architectuur enorm afwijkt van alle andere Castiliaanse pleinen uit die tijd. Maar de facade van dit plein verbergt nog meer. Achter een van de robuuste poorten ligt namelijk het enige nog bestaande en actieve zeventiende-eeuwse openluchttheater van Europa. Het werd begin zeventiende gebouwd op aanvraag van Leonardo de Oviedo, een priester uit het dorp, die een fortuin spendeerde om de constructie te realiseren. Langs de wanden van een kleine patio liet hij op een zuilengang twee verdiepingen plaatsen. Dit waren de ruimtes voor de rijke toeschouwers van de komedie. De lage sociale klasse moest het doen met een staanplaats op het binnenplein. Mannen en vrouwen mochten in die tijd de bijna dagelijkse voorstellingen alleen gescheiden bezoeken, en kinderen werden al helemaal niet toegelaten. Strengere regelgevingen tijdens de achttiende eeuw zorgden ervoor dat deze theaters werden verboden. Enkele van hen werden getransformeerd in Italiaanse theaters, maar de meeste werden geleidelijk aan afgebroken. Gelukkig werd El Corral de Comedias de Almagro tijdens renovatiewerkzaamheden in 1954 opnieuw ontdekt. De gemeente kocht het, en restaureerde waar nodig was. Sindsdien vindt op deze plek jaarlijks het Internationale Festival van Klassiek Theater plaats. Het goed bewaard gebleven juweeltje werd op 4 maart 1955 uitgeroepen tot Nationaal Monument.


woensdag 12 november 2014

Pozos de la Nieve in Andalusië

De bijzondere appartementen van Pozos de la Nieve liggen aan de rand van het natuurpark Sierra Norte de Sevilla, vlakbij het dorpje Constantina. Ze bevinden zich in een historisch gebouw dat wel iets weg heeft van een oud klooster, maar dat vroeger werd gebruikt als een opslagplaats voor ijs, dat later vervoerd werd naar de stad Sevilla. 's Winters werd het ijs gemaakt in ondiepe plassen, en opgeslagen in de grote putten die binnen in het gebouw nog steeds te zien zijn. Vanuit de vijf appartementen zit je direct midden in de prachtige natuur. Het zwembad, dat aan de ene kant afgeschermd wordt door een olijfboomgaard, biedt een schitterend uitzicht op het omliggende landschap met kurkeiken, pijnbomen en mediterrane planten. De omgeving nodigt uit om te wandelen, een rit te paard, of een lange fietstocht te maken. In Los Pozos de la Nieve zit je goed als je lekker wilt genieten van het buitenleven! Omdat appartement Aqua zich op de begane grond, aan de ingang van het gebouw bevindt, is het prima geschikt voor mensen die minder goed ter been zijn.


dinsdag 11 november 2014

La ruta del Rio Borosa

La ruta del Rio Borosa is misschien wel een van de meest bewandelde routes van het natuurpark Sierra de Cazorla in de provincie Jaén. Tijdens de wandeling volg je de loop van de snelstromende rivier Borosa, een zijtak van de Guadalquivir. Deze laatste ontspringt in het park en vindt via verschillende provincies van Andalusië z'n weg naar de Golf van Cadiz. De pracht van de natuur, de weelderige plantengroei, en het door het water uitgesleten kalkstenen berglandschap zijn spectaculair, en bijna een must voor de wandelliefhebber. Tussen de begroeiing van eiken, taxus en hulst loop je met een beetje geluk een steenbok, moeflon of een hert tegen het lijf. Maar er leven ook reigers, meerkoeten, wilde eenden en ijsvogels. Het wordt aangeraden de route in het voor- of najaar te bewandelen, omdat het tijdens de zomermaanden vaak erg heet kan zijn. De wandeling begint vlakbij het bezoekerscentrum Centro de Interpretación de la Torre del Vinagre aan de A-319 bij Cazorla. Hier kan je tevens wat educatieve informatie krijgen over het gebied. Wanneer je de hele wandeling wilt doen begin je er wel het beste vroeg aan. De route neemt heen en terug namelijk meer dan twintig kilometer in beslag, en dat kost je toch al snel 8 uur. Het enige nadeel is dat het er soms druk kan zijn. Maar hopelijk laat je je hierdoor niet weerhouden om dit prachtige stuk natuur te ontdekken! 

                                        foto ©Mukali

maandag 10 november 2014

De Spaanse espadrille

Wie kent ze niet...de Spaanse espadrilles? Sandalen die gemaakt zijn van een uit hennep gevlochten zool, die bekleed is met gekleurde canvas of katoen. Naar het schijnt werden ze in de dertiende eeuw al gedragen door de koning van Aragon en zijn leger, en later ook door de kloosterlingen. In het Archeologische Museum van Granada kan je zelfs een versie bekijken van zo'n vierduizend jaar oud. De schoenmaker maakte thuis de zool van de grassoort esparto. De stof en eventuele linten werden later toegevoegd door de naaister. Elke regio heeft wel een eigen versie. Zo zie je bijvoorbeeld tijdens traditionele feestdagen vaak dat de schoenen versierd zijn met kleurige linten. Een van de beroemdste ontwerpen wordt gedragen door de Sardanes dansers die de traditionele Catalaanse dans uitvoeren. Hun sandalen zijn wit, en daarop zijn vijf rood gekleurde linten vastgestikt. Deze worden om de enkel gebonden. Rond 1950 veranderde de mode, en vanaf dat moment werden alle alpargata makers gedwongen om met de tijd mee te gaan en de schoen opnieuw te ontwerpen. Dit keer moest het een verfijnder exemplaar zijn dat beter zou passen in het tijdperk. In de zestiger jaren kwam eindelijk de ommekeer, toen modeontwerper Yves St-Laurent voor festiviteiten in Parijs om een elegante espadrille met een hak vroeg. Plotseling wilde iedereen ze dragen. Het werd een echt mode item. Op dit moment hebben bijna alle vrouwen die in de zuidelijke regio's wonen een paar in de kast staan. De eenvoud van de schoen zorgt ervoor dat je hem gemakkelijk kunt combineren met allerlei verschillende stijlen. Tegenwoordig zijn zelfs te koop in allerlei hippe kleuren en prints. Een goed adres voor de aanschaf van een paar originele of eenvoudige espadrilles is La Manual Alpargatera in het centrum van Barcelona. Hier worden de sandalen al sinds het einde van de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) vervaardigd.


zondag 9 november 2014

Een B&B in het natuurpark Cabo de Gata

Het is echt genieten in de sfeervolle vakantieverblijven van HastaPronto.eu. Ook vandaag weer zo'n fantastische locatie om je vakantie door te brengen. In het schitterende natuurpark Cabo de Gata in Andalusië ligt Cortijo LosMalenos, een bed & breakfast met een mooi verzorgde tuin. Je kunt er heerlijk wandelen, een verfrissende duik in het zwembad nemen, of gewoon lekker luieren met een tapa en een koel drankje op één van de schaduwrijke en gezellig ingerichte buitenzitjes. Aangrenzend aan elke patio van de Cortijo liggen de verschillende gastenkamers. Ook zijn er twee appartementen met een knusse woonkamer, een open haard en keukentje. Het verblijf heeft eigenlijk alles. Het is een locatie om te ontspannen en te genieten van rust en ruimte middenin de natuur. Maar in een mum van tijd lig je ook aan het strand van een van de authentieke dorpen aan de kust. Het is dus een ideaal adres om het schitterende natuurpark en de dorpen in de omgeving te verkennen. 


zaterdag 8 november 2014

¡Vamos de tapas!

A tapear... claro que si...vamos de tapas!!! Als er iets is wat bij het leven van een Spanjaard hoort is het zonder enige twijfel tapas eten. Je hoeft maar een wandeling door een dorp te maken, en geloof me, je komt in één van de straten een bar tegen waar ze heerlijke tapas serveren. Ze zijn er gek op!! Voor de kleine en lekkere trek zijn tapas ideaal. Ze zijn een prima tussendoortje om de grootste honger te stillen terwijl je op het avondeten wacht. Ondertussen klets je onder het genot van een wijntje of een biertje gezellig bij met je vrienden, en wissel je de laatste nieuwtjes uit. Dat klinkt niet slecht toch?! Tapas zijn er in oneindig veel varianten...een eenvoudig schaaltje olijven, een puntje manchegokaas of fijngesneden plakjes Jamón Iberico. Warm of koud, van zeevruchten en vis tot stoofpotjes van vlees en groenten. Je raakt bijna niet uitgekeken naar al die lekkernijen die op de toonbank uitgestald staan. Maar wat let ons...'t is zaterdag..dus een perfecte dag om er deze middag ook maar eens op uit te gaan. ¡Vamos! Iedereen een hele fijne dag...hasta pronto!


vrijdag 7 november 2014

Ruta de las bodegas modernistas

De regio Catalonië is altijd al sterk verbonden geweest met de wijnbouw. Tot ver na de Middeleeuwen konden de inwoners van de streek goed leven van de opbrengst van de export van wijnen. Totdat de druifluis vanuit Frankrijk zijn intrede deed, en roet in het eten gooide van alle Spaanse landbouwers. Complete wijngaarden werden verwoest, en daarmee ook de inkomsten van de eigenaren. Gelukkig werd er snel een oplossing gevonden en begon men met de aanplant van nieuwe wijnstokken. Amerikaanse enten werden op een Europese onderstam geplaatst om andere plagen te voorkomen. Nu was het zaak de industrie weer opgang te brengen. Daarvoor werden kleine lokale wijngaarden gesteund bij het produceren van goede wijnen. Om de industrie een flinke impuls te geven werden ze ondergebracht in schitterende modernistische wijnkelders die voorzien waren van de nieuwste technieken. Uiterlijk en belang werden prachtig gecombineerd. Deze gebouwen werden meestal ontworpen door toonaangevende architecten uit die tijd zoals Pere Domènech i Roura, de zoon van de beroemde Lluis Domenech i Montaner die het Palau de la Música Catalana in Barcelona ontworpen heeft. Maar ook Cèsar Martinell i Brunet, een leerling van Gaudi, heeft wijnhuizen op zijn naam staan. Zou je deze tussen 1910 en 1930 gebouwde architectonische juweeltjes ook wel eens willen bezoeken? Dan kan dat door de Ruta de las Bodegas Modernistas te volgen. De rit van ongeveer vijftig kilomter brengt je door de dorpen Montblanc, Barberà de la Conca, Pira, Sarral, Rocafort de Queralt, Solivella, Blancafort en Espluga de Francolí, waar de bodegas zich bevinden. Vergeet tijdens je rit vooral niet van de heerlijke Conca de Barbera DO streekwijnen te proeven.


donderdag 6 november 2014

De seizoenskeuken van Catalonië

Je kunt de regio Catalonië eigenlijk niet bezoeken zonder te proeven van alle lekkere streekgerechten. De keuken is al eeuwenlang gebaseerd op seizoens-ingrediënten; verse producten van het land, specerijen, vis, vlees en groenten met olijfolie. De meest typische gerechten zijn Pan Catalán, krokant geroosterd brood met geraspte tomaat, en de calçots. Elk jaar komen er massa's mensen naar de streek om deze laatstgenoemde delicatesse te proeven. De lente-ui wordt nadat ze gegrild is, gepeld en gegeten met een scherpe saus. Verder bereidt men er rijst- en visschotels, stoofpotjes van vlees en paddenstoelen, garnalen en niet te vergeten de verfijnde gerechten met zwarte- en witte truffel. Deze verzamelt men van eind november tot half maart in de Catalaanse bossen. Als afsluiter staat er natuurlijk voor iedere Catalaan altijd een lekker toetje op het menu. Zo zijn er bijvoorbeeld peren in de rode wijn en de Crema Catalana. Deze verse room  met een krokant laagje van suiker kent bijna iedereen. Maar ik raad je aan ook eens de Mel Mató te proberen. Deze verse kaas die gemaakt wordt van geiten- of schapenmelk en citroensap, wordt geserveerd met een flinke scheut honing. En soms krijg je er ook nog wat walnoten bij. Dit is echt zó lekker!! Of zoals de Spanjaarden het altijd zo mooi zeggen..."para chuparse los dedos"...om je vingers bij af te likken. Proberen dus!! 


woensdag 5 november 2014

Logeren in een authentieke watermolen

Zoek je een sfeervolle locatie om de de batterij weer eens even helemaal op te laden? Kijk dan eens naar deze bed & breakfast die verstopt ligt in het heuvelachtige landschap van de provincie Castilië en Leon. De achttiende-eeuwse watermolen heeft drie rustiek ingerichte gastenkamers, waarvan er één een klein  terras heeft. Ook is er een gezellige gezamenlijke eetruimte en zithoek. Het verblijf ligt in een prachtig natuurlijke omgeving en daarom is het een perfecte uitvalsbasis om te wandelen, te mountainbiken of vogels te spotten. Mocht je toch zin hebben om de drukte op te zoeken, dan is Madrid een mogelijkheid. De stad is binnen een uurtje te bereiken. Maar de ervaring van de gastheer leert dat de mensen tijdens hun vakantie niets liever doen dan de omliggende natuur ontdekken of gewoon met een spannend boek of een drankje aan het meertje neerstrijken om lekker te relaxen.


dinsdag 4 november 2014

Zoetigheden uit Medina Sidonia

Ben je net als ik ook zo gek op zoet...en kan je het nooit laten toch weer iets te kopen wanneer je al die lekkernijen in de etalage van een Spaanse pasteleria ziet liggen? Dan wordt het tijd om Medina Sidonia in Andalusië eens te bezoeken. Want daar verkopen ze tongstrelende zoetigheden waarvan de van oorsprong Arabische recepten al honderden jaren van generatie op generatie worden doorgegeven. Volgens de geschiedenis waren het de inwoners van Andalusië die de kunst van het bereiden van snoepjes en koekjes bekend maakten tot ver over de grens van Spanje. Sterker nog...men eet ze tegenwoordig zelfs in Latijns-Amerika. De meest bekende van alle zoetigheden uit het stadje zijn de Alfajores. Deze worden al eeuwenlang handmatig en op exact dezelfde manier bereid. En natuurlijk met de beste ingrediënten die er in de streek te krijgen zijn. De lekkernij bestaat uit een mengeling van gemalen amandelen, bloem, hazelnoten, honing en natuurlijke kruiden, zoals anijs, sesam en kruidnagel, waarvan een soort pasta wordt gemaakt. Naderhand bestrooit men ze met poedersuiker. Je herkent de Alfajores aan z'n langgerekte vorm en felgekleurde verpakking. Andere typische, en minstens zo lekkere Andalusische zoetigheden zijn Tortas Pardas, verschillende soorten Turrón, Piñonates, Yemas, Mantecados en Polvorones. Het leuke is dat je al deze zoete lekkernijen het hele jaar door kunt kopen. En niet zoals in de rest van Spanje, alleen tijdens de kerstperiode! Dus mocht je in de buurt van het stadje logeren...ga er dan zeker eens heen om ze te proeven. Het is trouwens ook een leuk idee om enkele doosjes mee te nemen als cadeautje voor de thuisblijvers in Nederland en België.


maandag 3 november 2014

Een bijzondere finca in Castellón

In de overweldigende natuur van de provincie Castellón, ligt aan de rand van Parque Natural Penyagolosa, een bijzondere Finca die bestaat uit twee authentieke vakantiehuizen. Het grootste verblijf, “La Masia” met een capaciteit tot twaalf personen, bestaat uit open ruimtes met veel ramen, die je laten genieten van een schitterend uitzicht op de altijd groene vallei. Daarnaast staat El Barco, een kleiner huis voor twee personen, maar al even sfeervol en uniek! Alle ruimtes van de verblijven zijn gezellig en met veel oog voor detail afgewerkt en ingericht. De terrassen voor de huizen bieden je een fantastische plek om te relaxen...voor het nuttigen van een lekker ontbijtje, een avondmaaltijd...of om onder het genot van een goed glas wijn de zon te zien ondergaan. Mar de la Carrasca is een uitzonderlijke plek, geschikt voor de natuurliefhebber die even weg willen zijn van alle drukte. Hier kan je genieten van de stilte en de adembenemende omgeving. Een echte aanrader!! 


zondag 2 november 2014

Altea...mi pueblo

We blijven vandaag nog even in onze woonplaats Altea. De ronde koepel van “nuestra señora del consuelo”  met haar blauw en wit geglazuurde tegels vestigt al van ver alle aandacht op dit authentieke mediterrane stadje. Vanaf de boulevard van Altea klim je via steile en smalle trapstraatjes met witgekalkte huizen langzaam naar de toegangspoort van het historische  casco antiguo, het oude binnenstadje. Hier vind je gezellige bars, restaurantjes en leuke kunst- en nijverheidswinkels. Veel kunstenaars hebben er hun vaste verblijfsplaats, en verkopen tijdens de drukke zomermaanden hun schilderijen in een van de galeries. Vanaf het hoogste punt bij de kerk, op het met kinderkopjes geplaveide plein heb je een schitterende uitzicht op de zee, Aan de ene kant  ontdek je de Peñon de Ifach, de grote rots die voor Calpe ligt, en aan de andere kant het natuurgebied Sierra Helada met de vuurtoren van Albir.  Altea is voor mij één van de meest pittoreske kustplaatsjes van de Marina Baixa!


zaterdag 1 november 2014

El Dia de Todos los Santos - Allerheiligen

In heel katholiek Spanje wordt vandaag 1 november de Dia de Todos los Santos gevierd. Op deze dag is het traditie om naar het kerkhof te gaan en een bezoekje te brengen aan overleden familieleden, vrienden of kennissen. Maar daar gaat heel wat werk aan vooraf...zo ook hier in Altea. Al dagenlang zijn mensen in de weer om de graven mooi te maken. Er wordt met emmers en trapjes gesjouwd, gepoetst, geboend en wanneer dan eindelijk alles in orde is, worden er bij de bloemist mooie kleurige bloemstukken besteld om het graf van een dierbare op te fleuren, om hem of haar op deze manier te herdenken. Ook de toegangswegen naar de begraafplaats krijgen een schoonmaakbeurt. Oversteekplaatsen worden opnieuw geverfd, en zelfs het openbaar vervoer verandert z'n route om oudere mensen de gelegenheid te geven een bezoek aan een geliefde te brengen. Ondanks dat deze dag voor iedereen zeer emotioneel is, wordt ook het leven volop gevierd. Want na het bezoek aan de begraafplaats gaan de families gezellig naar huis of naar een restaurant om samen te eten en herinneringen op te halen. Speciaal voor Allerheiligen worden er tal van typische nagerechten geserveerd. Elke regio heeft zo z'n specialiteit. Maar de meest bekende zoetigheden zijn wel de geroosterde kastanjes (castañas), kleine amandelkoekjes (panellets) en de beenderen van de Heiligen (huesitos de los santos).