zondag 29 maart 2015

"Elke dag Spanje" blog is verhuisd

Trouwe lezers,
Vanaf nu kunnen jullie het vernieuwde "Elke dag Spanje" blog lezen op onze website. Wanneer je op de link klikt ga je automatisch naar het blog. We wensen jullie heel veel leesplezier. Groetjes en ¡Hasta Pronto!

donderdag 26 maart 2015

Een uniek natuurgebied in Andalusië

La laguna de Fuente de Piedra is de grootste lagune in Andalusië en uniek vanwege de hoge concentratie zout in het water. Het beschermde natuurgebied in het noordwesten van de provincie Málaga grenst aan de stad die het zijn naam heeft gegeven. In het prachtige wetland dat omgeven is door olijfbomen en graanvelden, leven grote groepen roze flamingo's. Zij hebben deze plek uitgekozen om te overwinteren, te nestelen en er hun kroost groot te brengen. Behalve dát is het bovendien een rustpunt voor veel andere watervogels waaronder de witkopeend, de grijze wouw, de blauwborst en de rietgors. Ook leven er reptielen, amfibieën en en tal van zoogdieren. 


Het waterpeil van de lagune is afhankelijk van de hoeveelheid regen die er in de winterperiode valt. En vaak heeft het daarnaast te kampen met lange periodes van droogte tijdens de zomer. De flamingo’s zijn het hele jaar door in de lagune te zien. De grootste aantallen vind je er echter tussen februari en juli. De vogels broeden op hoge komvormige nesten aan de modderige oevers van het water hun ei uit. Het klinkt ongelofelijk, maar de kolonies van flamingo's die in Andalusië leven hebben onderling steeds contact met elkaar. 's Nachts reizen groepen vogels tussen de verschillende wetlands die er in de regio te vinden zijn. Vanuit Fuente de Piedra vliegen ze naar het nationale Park Doñana en vanaf de kust van Almeria waar het park Cabo de Gata zich bevindt komen de vogels naar Fuente de Piedra. Dankzij de hoge vliegsnelheid leggen ze deze lange afstanden in een zeer korte tijd af. Vanaf het bezoekerscentrum "José Antonio Valverde" zijn er twee mooie wandelroutes uitgestippeld om het gebied te verkennen, en daarnaast is er ook nog een mountainbike- of autoroute die je helemaal rond de lagune leidt. Op deze routes bevinden zich verschillende uitkijkpunten waar je met een beetje geluk leuke foto's kunt maken. De Laguna de Fuente de Piedra is zowel voor vogels als voor de mens een echt paradijs.

maandag 23 maart 2015

Een landschap van “opeengestapelde” stenen

El Torcal de Antequera is een schitterend natuurgebied van bijna twaalfhonderd hectare groot, op zo'n veertien kilometer van het stadje Antequera. Het ligt dichtbij het dorp Villanueva de la Concepción, in de bergketen van de Sierra del Torcal. Het gebied bezit een van de mooiste en meest indrukwekkende kalkstenen landschappen in Europa. Tot ongeveer honderd miljoen jaar geleden lag het nog verborgen onder de zee. Maar door de beweging van de aardkorst werd de zeebodem langzaamaan naar boven gedrukt. Daarna deed erosie in de vorm van regen, sneeuw en wind zijn werk, en vormde in de rotsen dit unieke en adembenemende landschap van “opeengestapelde” stenen.


Vanwege de dorre bodem en begrazing is er weinig vegetatie, en zien we er slechts afzonderlijke bomen en struiken. Maar in het voorjaar verandert de natuur in een landschap vol met kleurrijke bloemen van de wilde roos en prachtige orchideeën, waarvan er een aantal uitsluitend in dit park voorkomen. Ook leven er meer dan honderd soorten dieren waaronder hagedissen, de das, de wezel, verschillende knaagdieren en berggeiten. Zelfs de vale gier, die een enorme spanwijdte heeft van bijna drie meter, laat zich graag zien terwijl hij rondcirkelt boven het park. El Torcal is een prachtig en interessant gebied voor wandelaars en liefhebbers van de natuur. Vanuit onze sfeervolle Bed & Breakfast Almohalla 51 sta je binnen een uur aan de ingang van het park.

zaterdag 21 maart 2015

De Heilige Paasweek in Lorca

Volgens mij kom je het in geen enkele regio in Spanje tegen...de manier waarop de inwoners van het stadje Lorca in Murcia de Heilige Week van Pasen vieren en beleven. Want naast alle traditionele religieuze optochten worden er hier ook parades gehouden met praalwagens en paarden, die het Oude Testament en alle personages die erin voorkomen uitbeelden. Het is een ongelofelijk spektakel voor iedereen die eens iets anders wil meemaken dan de "gewone" processies van de Semana Santa. De oorsprong van deze Bijbelse voorstelling gaat terug tot halverwege de negentiende eeuw, toen het door het verbod op kerk en geloof niet mogelijk was de verhalen uit de Bijbel met beelden of foto's weer te geven. De gemakkelijkste manier was dan om de teksten aan de bevolking over te brengen met behulp van figuranten, die vandaag de dag in prachtige met goud en zijde bestikte kostuums en versierde decorstukken het verleden tot leven brengen. Het Spaanse temperament van de toeschouwers en de passie van alle deelnemers aan de processie spat ervan af! De schitterende met de hand geborduurde stukken worden gedurende het hele jaar tentoongesteld in de Museos los Bordados” in het centrum van de stad.   


vrijdag 20 maart 2015

Een typische pastei uit Murcia

Dit typische taartje van Murcia, waar ik jullie vorige week al van alles over vertelde, is gevuld met rundvlees, chorizo en ei, en koop je bij de beste patisserieën in de stad. Daar worden ze al meer dan driehonderd jaar op een traditionele manier gemaakt. De pastel kan dienen als lunch, een voedzaam tussendoortje of als avondeten wanneer je het serveert met een gemengde salade. Maar het smaakt eigenlijk nog het lekkerst met een koel biertje en een schaaltje groene olijven. Het speciale aan het pasteitje is dat de bodem en toplaag van verschillende soorten deeg gemaakt zijn. Dit zorgt voor een heel aparte smaakbeleving. Het meeste werk zit in het bereiden van het verse bladerdeeg. Dan is het des te meer genieten als alles goed gelukt is, en het ook nog eens heel lekker smaakt. Gewoon proberen dus! Heel veel kook en bakplezier. 


Wat heb je allemaal nodig voor het bereiden van deze Murciaanse specialiteit: Quichevormpjes van 12 cm doorsnee. 

Ingrediënten voor het deeg van de basis: 250 gram bloem, 85 gram reuzel, 1 kopje water en een snufje zout. 

De toplaag is gemaakt van bladerdeeg. De ingrediënten daarvoor zijn: 500 gram bloem, 200 ml koud water, een theelepeltje zout en 500 gram reuzel of manteca. 

Voor de vulling: 250 gram rundergehakt, wat zout, fijngehakte look, pimenton of rode paprikapoeder, en een scheutje witte wijn, 500 gram rundvlees, water, een bol look, oregano, zout, gemalen peper, een beetje kaneelpoeder, 1 kruidnagel en laurier. Een verse chorizo worst naar smaak, picante of dulce, en 6 gekookte eieren. 

De bereiding van het basis deeg: Meng in een kom de bloem met de reuzel en het zout en voeg geleidelijk het water toe. Kneed alles toch een stevig deeg. Laat het een uurtje rusten en rol het dan uit om de quichevormpjes van 12 centimeter doorsnee op te vullen. 

Het maken van het bladerdeeg: Meng op marmer of een keukentafel de bloem met het zout. Voeg langzaam het water toe, en blijf kneden tot je een stevig deeg krijgt. Laat het twee uur rusten op kamertemperatuur. Na die tijd rol je het deeg dun uit en smeer het in met de reuzel. Daarna rol je het mooi strak op. Vouw de uiteinden bij elkaar en leg het twee uur in de koelkast. Neem de rol dan vast aan de uiteinden, zodat hij uitgerekt wordt. De omvang van de rol moet ongeveer 5 cm zijn. Leg op de tafel en snijd ze in plakjes van zo'n 1,5 cm dik. Besprenkel deze met olie en rek het deeg beetje bij beetje rondom uit, om de schijf passend te maken als toplaag. 

Wanneer je er tegenop ziet om het bladerdeeg zelf te maken, kun je het natuurlijk ook kant en klaar kopen. Dat is niet  zo leuk maar scheelt je een hoop werk. Je heb dan 250 gram nodig. Hier in Spanje zoek je dan naar Hojaldre. De supermarktketens Aldi, Lidl en Mercadona verkopen prima kwaliteit. 

Voor de vulling: Meng het rauwe, 250 gram, rundergehakt  met wat zout, fijngehakte look, pimenton, en een scheutje witte wijn. Hier beleg je straks de bodem van de pastel mee. Van de 500 gram rundvlees maak je een lekker stoofpotje. Braad eerst het vlees wat aan, en voeg dan de bol look, oregano, zout, gemalen peper, een beetje kaneelpoeder, 1 kruidnagel en laurier toe. Wanneer het vlees een kleurtje heeft schenk je er een flinke scheut water bij. Laat dan alles lekker sudderen. Als het vlees gaar is snijd je het in stukjes. Deze vulling komt op het rauwe gehakt. Daar bovenop komt nog een stukje verse chorizo, de picante of dulce versie. En als laatste leg je er wat partjes gekookt ei tussen. Dek af met de schijf van bladerdeeg. Maak een gaatje in het midden zodat het vocht kan verdampen.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Schuif de plaat met de gevulde taartjes in het midden en bak ze in zo'n 20 a 25 minuten goudbruin. Ze smaken het beste wanneer je ze goed warm serveert. ¡Que aproveche! Eet smakelijk.

woensdag 18 maart 2015

De heropening van El Camino del Rey

Spannend...want het komt nu toch echt dichtbij. Op 28 maart wordt na flinke restauratiewerkzaamheden van iets meer dan een jaar dan eindelijk de Camino del Rey heropend. Het spectaculaire wandelpad dat de dorpen Alora en Ardales in de provincie Malaga sinds het jaar 1905 met elkaar verbindt, werd aangelegd om de doorgang van de werknemers van de waterkrachtcentrale bij de Chorro- en Gaitanejo watervallen mogelijk te maken. De eenvoudige constructie van beton, die zo'n honderd meter boven de rivier "hangt", werd op z'n plaats gehouden met metalen beugels. Als houvast was er vaak alleen een ijzeren leuning. Nadat de dam in 1921 officieel werd geopend door Koning Alfonso XIII kreeg het pad de naam Camino del Rey, het Koningspad. Sindsdien hebben een groot aantal waaghalzen de camino bewandeld. Nadat het niet meer werd gebruikt door de arbeiders raakte het echter steeds verder in verval. 


Hoewel het levensgevaarlijk was om het pad te bedwingen, lokte het avonturiers van over de hele wereld. Zelfs het vooruitzicht van een fikse boetes hield ze niet tegen. Na enkele fatale ongevallen besloot men daarom het pad in 2001 te sluiten. Maar nu wordt het pad na iets meer dan veertien jaar opnieuw geopend. Men gebruikte voor de constructie bijna hetzelfde systeem dan honderd jaar geleden. Na het aanbrengen van houten wandelpaden en stevige balustrades is het nu weer veilig genoeg om tijdens je wandeling die totaal  zo'n 7,7 kilometer lang is, te genieten van unieke vergezichten. Op de website is te lezen dat je geen atleet moet zijn om aan deze wandeling te beginnen, maar je moet toch wel een redelijke conditie hebben om het pad dat deels over een houten constructie loopt, te bedwingen. Omdat men het bouwwerk niet in gevaar te brengen worden er per dag niet meer dan zeshonderd personen toegelaten. Dat het enthousiasme voor het bewandelen van de camino enorm groot is blijkt wel uit het feit dat er op de eerste dag al meer dan tienduizend reserveringen werden gemaakt. Er zal dus wel een wachtlijst ontstaan. Men hoopt dat de Camino del Rey een grote impact zal hebben op de economie, en flink wat vaste banen zal opleveren. Ik ben heel erg benieuwd wie van jullie al een reservering gemaakt heeft. Laat me dan via deze weg eens weten hoe het was. Dat is altijd leuk om te horen. Misschien dat ik dan zelf ook nog eens de stoute schoenen aantrek om dit prachtige pad te bewandelen.

foto ©fullpicture.ru

maandag 16 maart 2015

Supersjiek kamperen met fantastisch uitzicht

Back to basic met een flinke vleug luxe. Dat vind je in deze safaritenten van Finca les Coves. vlakbij het stadje Jijona in de provincie Alicante.  De twee vakantieverblijven staan op ruime afstand van elkaar op een prachtig ongerept landgoed, vol met amandel- en olijfbomen. De verblijven zijn voorzien van warm water en groene stroom door middel van zonnepanelen, en hebben een ruim terras waar je een geweldig uitzicht hebt over de vallei. 


De luxe tenten zijn heel erg gezellig ingericht met leuke meubeltjes en hebben ieder twee slaapgedeeltes, die gescheiden worden door een houten wand en gordijnen. Op deze manier kunnen ze afgesloten worden van het woonruimte, waar zich een zit-, eet- en kookhoekje bevinden. Je privé douche- en toilet vind je in een uit natuurlijke materialen gebouwde ruimte naast de tent. Aan de buitenkant is er nog een overdekte aanrecht waar je kunt afwassen of eventueel een handwasje kunt doen. Wat moet het heerlijk zijn hier 's morgens in alle rust lekker te ontbijten, of 's avonds met een barbecue maaltijd en een drankje de zon achter de bergen te zien verdwijnen. Al met al is Finca les Coves een plek waar je je heerlijk kunt verschuilen voor de buitenwereld. Je hebt er het avontuurlijke van kamperen, maar met de luxe van goede bedden en eigen sanitair. De rust, het landschap en de prachtige uitzichten zijn hier echt uniek! 

zondag 15 maart 2015

De eerste Russisch Orthodoxe kerk in Spanje

Kennen jullie dit bouwwerk aan de Carretera N332 tussen Altea en Calpe? Je kan het eigenlijk bijna niet missen, want met de vijf glimmende met bladgoud vergulde koepels trekt het direct ieders aandacht. Het kerkje is gewijd aan de Aartsengel Michaël, en was de eerste Russisch Orthodoxe kerk in Spanje. Het is een exacte replica van een karakteristieke kerk uit de zeventiende eeuw, zoals ze in het noorden van Rusland veel gebouwd werden. Het project werd gefinancierd door Vera en Mikhail Bosco. Een moeder en haar zoon die samen naar Altea kwamen, en er een plek misten om hun geloof te kunnen belijden. Het hout waarmee de Russische ambachtslieden de kerk bouwden werd meegenomen uit de bossen van het Oeralgebergte. Feitelijk is bijna alles wat je er ziet Russisch. Het glas in lood, de mozaïeken en de vele fresco's en ornamenten binnenin de kerk. Ook de schilderingen in de koepel zijn prachtig. Het enige Spaanse wat je er aantreft zijn de vijf klokken die gemaakt werden in Valladolid.

De kerk werd ingehuldigd in 2007, en trekt sindsdien Russische gelovigen vanuit heel Spanje. Zelfs uit de regio Castellón komt men naar Altea om een dienst bij te wonen. Er wordt geschat dat er in de regio Valencia ongeveer 20.000 inwoners zijn met deze religie. Naast de kerk is een kleine winkel waar je miniatuur Russisch Orthodoxe fresco's en prentjes kunt kopen. Ik zou je zeker aanbevelen, wanneer je in de buurt bent, eens te stoppen en de kerk van binnen te bekijken. Het is de moeite waard, en ook wel erg speciaal.

vrijdag 13 maart 2015

Het smakelijke symbool van de stad Murcia

Tot op de dag van vandaag is men er nog niet uit waar de Pasteles de Murcia nu eigenlijk vandaan komen. Wel staat vast dat soortgelijke koeken van fijn bladerdeeg gevuld met spek, eieren en vlees ook al gegeten werden in de Middeleeuwen. Later, in 1695, werd er tijdens het bewind van el Rey Carlos II zelfs een verordening uitgeschreven, welke ingrediënten precies gebruikt dienden te worden voor het bereiden van het gehakttaartje. Hield men zich niet aan deze regels dan stond er een ballingschap te wachten. Dit gebeurde om het originele recept te beschermen. Op het moment wordt de taart in veel varianten, van zoet tot hartig, in grote delen van Spanje gegeten. Maar op wonderbaarlijke wijze gebruikt men in de regio Murcia tot op heden nog altijd het oorspronkelijke recept.


De koek bestaat uit een cirkelvormige basis bestaand uit brisée deeg. En bovenop de vulling van gekruid en gehakt rundvlees, chorizo, eieren, komt een zeer speciale superfijne krokante laag in de vorm van een spiraal. Volgens kenners eet je de beste pastels in Murcia bij Pasteleria Zaher, Bonache en Roses. Ga er ook eens naar binnen, en neem plaats aan een van de tafeltjes. Bestel daarna je pastel en laat hem in vier delen snijden. Drink er een heerlijk koel biertje bij, en geniet van deze typische Murciaanse specialiteit. Es ¡Para chuparte los dedos!, om je vingers bij af te likken. Tijdens de lentefeesten die jaarlijks na de religieuze Paasweek in de stad Murcia plaatsvinden, worden er op la Plaza Cardenal Belluga door de bekendste bakkers gratis pasteles uitgedeeld. Dit is een mooie kans om het symbool van Murcia zelf eens te proeven. Deze "dia del pastel de carne" wordt dit jaar gehouden op 8 april.

donderdag 12 maart 2015

Het klooster van Montserrat in Catalonië

El Monastir de Montserrat is het belangrijkste en meest bezochte bedevaartsoord van Catalonië. Je vindt het op ongeveer een uurtje rijden van Barcelona. Het klooster is gebouwd op een rotsmassief, waarvan de hoogste top zo'n zeventienhonderd meter is. Voor het jaar duizend vestigden zich hier al monniken in grotten en kluizenaarswoningen, en in de elfde eeuw werd er een klooster gesticht. Geleidelijk aan werd het een belangrijk centrum voor de verering van Maria. Toen er dan ook nog een beeldje van een houten Madonna werd gevonden dat zou zijn gemaakt door Apostel Lucas, stroomden de pelgrims in grote aantallen toe. En dat is tegenwoordig nog steeds zo. 


Elke middag om één uur wordt in de basiliek de mis gezongen door het wereldberoemde jongenskoor van de muziekschool voor monniken, de Escolania. Behalve het klooster, de Heilige Grot, en een museum met werken van onder andere Picasso, Dali en El Greco, is er een bibliotheek met het beroemde "Llibre Vermell" te bezichtigen. Dit boek dat door pelgrims is samengesteld, dateert uit het einde van de veertiende eeuw en bevat korte verhalen over het leven in Montserrat. Verder zijn er prachtige wandelingen te maken met adembenemende vergezichten. Ook loopt een van de pelgrimsroutes naar Santiago de Compestella over het massief. 

dinsdag 10 maart 2015

Het lentepaleis van de Katholieke Koningen

Het waren de Katholieke Koningen Ferdinand II van Aragon en Isabel I van Castilië die het unieke landschap aan de rand van Madrid ontdekten en het omtoverden tot een schitterend lenteverblijf. De plek is beroemd om z'n enorme paleis dat ingericht is in barokke stijl, en de omliggende tuinen. Het voor- en najaar zijn de beste periodes om Aranjuez te bezoeken, en er te genieten van alle mooie kleuren in de natuur. Want in de zomer is het er vaak veel te warm. 


Het gebied ligt vol prachtige tuinen met in vorm gesnoeide buxushagen, waarin waterlopen, beelden van de Romeinse keizers en koningen van Spanje en klaterende fonteinen uit de zestiende- en zeventiende eeuw met Apollo, Venus en Neptunus te vinden zijn. Naast een verscheidenheid aan eeuwenoude bomen uit Noord- en Zuid Amerika, waaronder het heerlijk schaduwrijk wandelen is, liggen er ook aanlegsteigers waar de koningen samen met hun gezelschap de boot namen om de rivier af te varen. Deze koninklijke boten worden bewaard in het Museos de Faluas Reales in Aranjuez. Ferdinand II bouwde het paleis met Juan Bautista de Toledo en Juan de Herrera, dezelfde architecten die de abdij El Escorial ontwierpen. Het werd voltooid onder het bewind van Ferdinand VI. En later werden er door Charles III nog twee vleugels toegevoegd. Het vruchtbare landschap aan de oever van de rivier de Taag is in 2001 bijgeschreven op de werelderfgoedlijst van de UNESCO als Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid.

maandag 9 maart 2015

Een vakantievilla in de Sierra de las Nieves

Deze villa voor zes personen ligt middenin het door de UNESCO beschermde natuurpark Sierra de las Nieves, op nog geen uur rijden van het vliegveld van Malaga. Je verblijft er in een heerlijk rustige omgeving met veel privacy, en toch ben je maar een minuut of vijf verwijderd van het witte dorp Alozaina. Op de ruime binnenplaats zijn er twee overdekte terrassen. Op een daarvan staat een ruime buitenkeuken met barbecue. Ook is er een prachtig zwembad voor een verfrissende duik tijdens de warme, zomerse dagen. El Cazador heeft een volledig ingerichte open keuken, en een gezellig woongedeelte met een open haard. Zo kun je de ruimte tijdens de wintermaanden behaaglijk verwarmen. Een smalle hal verbindt de drie mooi verzorgde slaapkamers en de badkamer met douche. 


El Cazador is een prima uitvalsbasis om de cultuur en natuur van het achterland van Malaga te verkennen. Dat begint al met het bezoeken van het pittoreske Alozaina. Het witte dorp heeft voldoende winkels waar je je dagelijkse boodschappen kunt doen, en een restaurant of typische bar waar ze je de lekkerste tapas serveren. Maar er zijn ook legio mogelijkheden om wandelingen te maken. Bijvoorbeeld in het Parque el Torcal vlakbij Antequera, dat bekend is om de meest vreemde opeengestapelde vormen van kalksteen. Of je maakt een dagtrip richting de diepe kloof El Chorro die wordt omringd door zo'n vierhonderd meter hoge rotswanden. Hier vind je tevens de wandelroute Caminito del Rey die je op zo'n honderd meter hoogte boven de rivier, langs de wand van de rots leidt. Een wel heel uitdagende route die na een complete restauratie vanaf eind maart  2015 weer beschikbaar is. Ook als je niet zo'n waaghals bent, en liever stevig met je beide voeten op de grond wilt blijven staan, kun je volop genieten. Van een picknick aan de meren van Ardales tot een gezellige dagtrip naar steden als Ronda en Sevilla. Er is zo ontzettend veel te beleven. Vakantievilla El Cazador is het hele jaar door een heerlijke plek om lekker uit te rusten, buiten te leven en vakantie te vieren. Van de drukte aan de nabijgelegen Costa merk je helemaal niets, want je verblijft in het authentieke Andalusië! 

zaterdag 7 maart 2015

Girona, nog te vaak een vergeten stad

Veel mensen die de regio Catalonië bezoeken laten Girona, de stad ten noorden van Barcelona, links liggen. Toch is dit helemaal niet terecht, want er zijn zoveel leuke dingen te ontdekken. Het waren de Romeinen die besloten op deze locatie een verdedigingswerk te bouwen. Op deze manier wilden ze de belangrijkste handelsweg, die van Tarragona over het Iberisch Schiereiland naar Rome liep, beschermen. Vanaf de lange wal die het historische centrum omringt, en die tevens deel uit maakt van de archeologische wandeling de Passeig Arqueològic, heb je een mooi uitzicht over de stad en de omgeving. De rivier de Onyar scheidt het oude- van  het nieuwe deel, en deze worden dan weer door vier bruggen met elkaar verbonden. De Pont de Isabel II, de stenen brug die geopend werd in 1856, is daarvan wel de mooiste. Vanaf deze plek zie je de huizen als het ware boven de rivier hangen. Hun felgekleurde gevels geven het een warme zuiderse sfeer. Hierachter ligt het  oorspronkelijke Girona verborgen.


De oude binnenstad bezit prachtige bezienswaardigheden zoals de veertiende-eeuwse Eglésia de Sant Pere en de Catedral die zijn opgebouwd in gotische, renaissance en barokke stijlen. Je vindt er een Arabisch badhuis, dat pas na de Moorse periode werd gebouwd, en een Joodse historische wijk met een wirwar van natuurstenen straatjes en smalle steegjes. Het Centre Bonastruc probeert je inzicht te geven in de leefwijze van deze gemeenschap, die tot het eind van de vijftiende eeuw in Girona woonde. Toen werden ze, wanneer ze zich niet wilden bekeren, door de katholieke koningen zonder pardon het land uitgezet. Naast al dit culturele gebeuren kan je er ook prima shoppen, je inkopen doen op de versmarkt, een terrasje pakken in de zon en daarna genieten van een heerlijke typische Catalaanse maaltijd. De lokale specialiteit is botifarra dolça, een soort worst van gehakt, dat gemengd wordt met suiker, citroenschil, zout en kaneel. Men eet hem zowel gedroogd als gebakken. En het schijnt heerlijk te zijn wanneer hij wordt bereid in witte wijn of tezamen met een zoetzure appel. Heb je na een dag absoluut nog geen genoeg van de stad? Dan is het je geraden een ritueel te volgen dat teruggaat tot in de middeleeuwen. Niemand weet waar het gebruik vandaan komt, maar velen hebben het voorbeeld al gevolgd. Aan de ingang van de oude stad staat een stenen pilaar met  een katachtige figuur. Wanneer je een kus geeft op het achterwerk van het dier, zal je zeker nog eens terugkomen naar deze schitterende plek. Vanuit het historische plaatsje Pals waar het hotel Ses Garites zich bevindt, sta je in drie kwartier in het centrum van de stad Girona.

donderdag 5 maart 2015

De jaarlijkse zoektocht naar het groene goud

Hier aan de Costa Blanca is de lente nu echt een feit. Na de weelderige bloei van de amandelbomen is het dan tijd voor het verzamelen van de aspárrago triguero, of de wilde groene asperge. Ben je van plan binnenkort een wandeling te maken in de bergen of het veld? Geef dan je ogen goed de kost, want de groente steekt op het ogenblik z'n kop op onder menig struikgewas en olijf- of eikenboom. Dit zijn de plaatsen waar de asperge het best gedijt. Als ze zo'n twintig centimeter boven de grond uitsteken zijn ze klaar om geoogst te worden. 


Tijdens je zoektocht zal je zeker ook veel Spanjaarden tegenkomen. Voor hen is het verzamelen van de wilde asperges een diepgewortelde activiteit die de meesten al kennen vanuit hun kinderjaren. Het maakt hun dan ook niets uit hoeveel ze er vinden. Iedere vondst is een echte tesoro of schat, die ze bij thuiskomst direct gebruiken om een lekker gerechtje mee te bereiden. Meestal wordt de groente verwerkt in een ei. Maar er zijn natuurlijk veel variaties, waarvan ik er eentje voor jullie heb opgeschreven. Woon je ook in Spanje, of ben je er momenteel op vakantie? Dan moet je zeker opzoek gaan naar deze delicatesse! Wat eieren erbij en je hebt echt een heerlijke lunch. Wat heb je nodig; wilde asperges, een flinke scheut olijfolie, 2 grote eieren, een dikke plak Jamón Serrano, peper en eventueel nog wat zout. Schillen hoef je de groente niet, alleen het houterige uiteinde is niet lekker, dus dat snij je eraf. Dompel de asperges dan even in kokend water met zout, en laat ze uitlekken op keukenpapier. Snijd ze daarna in stukjes. Verhit de olie en bak hierin de in stukjes gesneden Jamón Serrano. Doe dan de asperges erbij en bak deze kort mee. Klop de eieren los, schenk ze over de asperges en de ham, en roer alles steeds goed om. Doe er ook nog een beetje peper bij. Wanneer het ei gestold is, is de maaltijd klaar. Rooster een paar boterhammen, snij deze in driehoekjes en deze samen met het roerei op een klein bord. ¡que aproveche!

woensdag 4 maart 2015

Het kerkje van de Valencianen

Vinden jullie Valencia ook zo'n heerlijke stad? Het is er niet te groot, de meeste bezienswaardigheden in het centrum zijn makkelijk aan te lopen, en wanneer je het moderne Oceanografic wilt bezoeken pak je lekker de fiets en rijdt er via el Jardínes del Turia zo naartoe. Voor m'n dagelijkse blog Elke dag Spanje heb ik al mooie historische plekjes beschreven. Maar dit kleine kerkje wil ik jullie toch ook niet onthouden. Hier lopen voornamelijk de Valencianen even naar binnen om een kruisje te slaan, de Maagd te bewonderen, of een biecht af te leggen bij meneer pastoor.

Bijna iedereen bezoekt de grote Kathedraal die bekend staat om de Heilige Graal, en de mooie vijftiende eeuwse fresco's. Terwijl er nog geen honderd meter verderop, aan de Plaza de la Virgen, de Basílica de Nuestra Señora de los Desamparados staat. Dit barokke kerkje werd gebouwd tussen 1652 en 1667 en is gewijd aan de patroonheilige van de stad, onze Lieve Vrouw van de hulpbehoevenden. Het is de enige kerk in het historische centrum van Valencia die niet op oude fundamenten is gebouwd, maar vanaf de grond opnieuw is opgericht. De basiliek had het doel geesteszieken, daklozen en weeskinderen te helpen. De buitenkant ziet er heel eenvoudig uit, maar binnenin is de ovale koepel prachtig versierd met kleurrijke fresco's van de Spaanse schilder Antonio Palomino. Het uit hout gesneden beeld van de maagd, staat centraal in de ruimte. Vroeger werd het waarschijnlijk gebruikt tijdens de begrafenissen van de hulpbehoevenden. En pas in de achttiende eeuw werd het versierd met luxe gewaden en sieraden, en zijn er twee kinderen aan haar voeten geplaatst. Op de verdieping van het kerkje bevindt zich een kleine zaal. Op aanvraag van groepen kan het beeld van de Maagd richting deze ruimte gedraaid worden, zodat men haar in alle rust kan aanbidden. De kerk, die op 5 juni 1981 werd uitgeroepen tot Nationaal Historisch Moment, is dagelijks geopend van maandag tot en met zondag van 07.00 tot 14.00 en van 18.00 tot 21.00 uur.

dinsdag 3 maart 2015

De prachtige Mudéjarstijl in de regio Aragon

Een veel voorkomende kunstvorm in Spanje is de Mudéjar. Deze stijl zien we vooral terug in de regio Aragon. Toen de Moren uit het land werden verdreven ontstonden er veel kleine koninkrijken, waarvan Zaragoza op dat moment de grootste was. In de Pyreneeën werd tegelijkertijd een christelijk koninkrijk gesticht dat zich razendsnel uitbreidde naar het zuiden. Toen de christenen het land van de moslims heroverden vertrok het overgrote deel van de bewoners. Maar er waren ook mensen die onder de nieuwe heerser wilden blijven leven. Zo ontstond een samenleving met een mengeling van kunst en cultuur die goed zichtbaar werd toen er kerken, paleizen en kathedralen werden gebouwd.


Mudejarkunst wordt gekenmerkt door decoraties van materialen als baksteen en geglazuurde tegels. Ook het interieur van de bouwwerken is vaak verfraaid met stucwerk, hoefijzervormige bogen en inlegwerk van hout.Er zijn veel locaties op te noemen waar we deze architectuur kunnen bewonderen. Maar niet een is zo mooi als de Iglesia de San Felix de Torralba de Ribota vlakbij Catalayud, ten zuid-westen van de stad Zaragoza. Deze kerk werd gebouwd als Moorse vesting in de XIV en XV de eeuw, en heeft torens met prachtige patronen. Maar vooral het interieur is spectaculair. Je vindt er kleurrijke muur- en plafondschilderingen, en unieke gotische altaarstukken. In de buurt zijn er overigens nog twee Mudejar kerken, die zeker een bezoekje waard zijn: La Virgen del Castillo in Aniñón en la Iglesia Santa Tecla in Cervera de la Cañada. Als je tijd hebt, zou ik ze zeker even bezoeken. De Aragonese Mudejarkunst, die voornamelijk te vinden is in de provincies Zaragoza en Teruel, werd in 1986 bijgeschreven op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

maandag 2 maart 2015

Een stijlvol vakantieverblijf vlakbij Jerez

In de glooiende heuvels rondom Jerez de la Frontera, de omgeving die de meeste mensen wel  kennen van de bodega's van sherryproducent Osborne en González-Byass, ligt het stijlvolle Viña La Carreña. In de negentiende eeuw was er een wijnmakerij gevestigd, maar sinds een aantal jaren wordt het huis verhuurd als vakantieverblijf voor twaalf personen. Bovendien zijn er op de begane grond nog twee kamers waar je op basis van Bed and Breakfast kunt verblijven. Ernaast ligt een stoeterij, waar Andalusische volbloedpaarden gestald staan. En er is een prachtige luxe lounge waar bijvoorbeeld een bruiloft of een familiereünie gehouden kan worden. Het vakantiehuis heeft zes sfeervolle slaapkamers met ieder een badkamer en suite. Ook de ruime salon is met veel zorg en smaak ingericht, en zou zo uit een boekje kunnen komen. Verder beschikt het verblijf over een grote eetkamer, waarin je samen met je gezelschap aan een lange tafel de maaltijd nuttigt. Aansluitend is er een landelijke keuken waar Rosario en Fabiola elke ochtend een heerlijk ontbijt voor hun gasten verzorgen. Buiten bij het zwembad, en ook onder de bogengallerij aan de ingang van het huis staan verschillende comfortabele zitjes, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de Andalusische heuvels. 


Vanuit deze locatie is er van alles te beleven. Zoals bijvoorbeeld een bezoek aan de beroemde Spaanse rijschool Real Escuela Andaluza del Arte Equestra in Jerez de la Frontera. Als paardenliefhebber mag je deze locatie eigenlijk niet overslaan om in de manege een dressuurtraining van de mooiste paarden bij te wonen. Hier is ook een interactief museum waar je alles te weten komt over de evolutie van deze dressuur in Andalusië. Verder kan je er niet omheen één van de bekende sherry-bodegas bezoeken voor een degustatie met tapas. De laatste week van februari en de eerste week van maart vindt het Festival de Jerez, een feest met veel flamencovoorstellingen plaatst. En in mei is er de Feria del Caballo, een jaarmarkt die ooit begon als een plaats om paarden te verhandelen. Maar deze nu is uitgegroeid tot één van de meest kleurrijke en uitbundige feesten van Jerez. Het heeft wel wat weg van de Feria de Abril in Sevilla. Ook qua natuur is er op korte afstand het prachtige Parque Nacional del Coto Doñana, een van de grootste wetlands van Europa. Hier komt  zelfs de meest bedreigde kattensoort de Iberische lynx nog voor. Genoeg te doen dus. En met zo'n geweldig sfeervol en luxe vakantieverblijf ben je verzekerd van een schitterende vakantie!! Wat ons betreft een aanrader. Ook wanneer je je bruiloft nog eens gezellig over wilt doen onder de zon is dit een fantastisch mooie plek. Voor de catering en al het andere wordt gezorgd!

zaterdag 28 februari 2015

Het spectaculairste feest van de stad Valencia

Elk jaar viert men in Valencia het begin van het voorjaar met een oorverdovend geknal van vuurwerk en het verbranden van vaak peperdure beelden van papier-maché, waar de buurtschappen een jaar lang met hart en ziel aan gewerkt hebben. Las Fallas is het spectaculairste en tegelijkertijd meest bizarre feest van Spanje. Duizenden mensen komen naar de stad om dit evenement van dichtbij te kunnen meemaken. Het begin van de Fallas ontstond eeuwen geleden, toen de straatverlichting in de stad alleen gebruikt werd tijdens de wintermaanden. De lantaarns hingen aan houten planken, en wanneer de dagen langer werden, en de verlichting overbodig, werden deze op de dag van Patroonheilige San José verbrand. 


Door heel de stad staan er tijdens de feesten meters hoge kleurrijke beeldengroepen die vaak satirisch bedoeld zijn. Ze stellen politici, filmsterren of bekende sporters voor. Overal staan kraampjes waar tot diep in de nacht gegeten en gedronken kan worden. Er zijn ook muziekoptredens, maar vooral vuurwerk..héél veel vuurwerk. Vanaf de eerste tot de negentiende maart, vindt er elke dag om exact twee uur in de middag op de Plaza del Ayuntamiento de zogenaamde “Mascleta” plaats. Dit is een oorverdovend knalvuurwerk, waarbij de Spanjaarden volledig uit hun dak gaan. Buurtschappen strijden om het meest luidruchtige einde. Niet voor niets noemen ze dit de “Terremoto” wat letterlijk aardbeving betekent. En zo voelt het ook! Een andere belangrijke gebeurtenis is het offeren van bloemen aan de Virgin de los Desamparados, de beschermheilige van de stad en de hulpbehoevenden. Vanuit alle hoeken en buurt gemeenten komen de Falleros in traditionele kostuums naar de Plaza del Virgin om de maagd te vereren en haar boeketten aan te bieden. Zo wordt ze in enkele dagen omgetoverd tot één grote creatie van bloemen. Deze prachtige processie wandelt twee dagen door Valencia. De Fallas eindigt met een overweldigend vuurfeest op negentien maart, de dag van de Patroonheilige San José. Zo'n zeshonderd beelden, verspreid door heel de stad, gaan dan in vlammen op!

Een sfeervol overnachtingsadres in de buurt van de stad Valencia is Bed & Breakfast El Secanet in het dorp L'Algimia d'Alfara.

vrijdag 27 februari 2015

De Paparajote, een typisch toetje uit Murcia

Toen we laatst op visite waren bij vrienden in Murcia, bleek de buurvrouw, een echte Spaanse abuela, jarig. Het was een groot feest, want heel de familie was aanwezig. In Spanje zorg je dan zelf wel voor wat hapjes, maar meestal neemt de visite het grootste deel van de versnaperingen mee. En wanneer je bijna negentig bent hoef je je zeker niet meer druk te maken of je wel genoeg in huis hebt. Er was van alles te eten. Tapas met heerlijke geitenkaas, tortilla in verschillende variaties, salades en overheerlijke jamón. Na veel gebabbel over al dat lekkers, over wie wat klaargemaakt had en hoe het misschien nog beter kon, kwamen de toetjes. Daarbij ontdekte ik een voor mij totaal onbekend, en heel apart iets, waar de inwoners van Murcia dol op blijken te zijn. Daar wilde ik natuurlijk het mijne van weten. Dus na wat rondvragen kwam ik naast de persoon te zitten die dit heerlijke dessertje, de Paparajote, voor de gasten had bereid. 

                                     ©V&V Versus y Vino
Vol enthousiasme begon ze haar vehaal. Want een Hollandse leren hoe je zo'n lekkere Spaanse specialiteit klaarmaakt vinden ze natuurlijk prachtig. Het Arabische dessert, werd door de Moren in de streek geïntroduceerd. Sindsdien wordt het gemaakt door bijna alle Spaanse huisvrouwen in families van landarbeiders en boeren. Ze eten het meestal na de maaltijd vergezeld van een sterke koffie die op smaak is gebracht met kaneel en de schil van een citroen. Maar oorspronkelijk was het een typisch dessert dat alleen op 19 maart, el Dia de San José werd gegeten. Op deze dag worden alle Spaanse huisvaders in het zonnetje gezet. De belangrijkste, en zeer eenvoudige ingrediënten zijn: meel, eieren, melk  en lichtgroene citroen bladeren van de citroenboom. De jonge bladeren, die overigens niet opgegeten dienen te worden omdat ze heel slecht verteerbaar zijn, geven tijdens de bereiding hun verrassend frisse aroma af. Dit maakt de gebakken Paparajotes erg smakelijk. Ook serveren doe je niet zomaar. Dat hoort op een bordje gegarneerd met een paar verse blaadjes van de citroenboom, kaneel en een schijfje citroen. Meestal drinkt men er een lekker zoete wijntje bij of een kruidenlikeur. 

Wat heb je nodig voor vier personen: 2 grote eieren, ½ liter melk, ½ pakje gist, ½ kilo bloem, 100 gram suiker, olijfolie, fijne suiker, olijfolie, kaneel en een snufje zout. En niet te vergeten de jonge citroenbladeren. Bij het mengsel van suiker en kaneel, moet de suiker altijd de boventoon voeren. In sommige recepten wordt er in het deeg ook nog een beetje geraspte citroenschil verwerkt. Dat lijkt me ook wel heel erg lekker. 

De bereiding: Maak het deeg in een grote kom. Daarvoor klop je de eieren schuimig met een beetje zout, en daarna roer je de gist en de melk er goed door. Voeg twee eetlepels suiker en geleidelijk aan het meel toe, tot er een ietwat dikke vloeistof ontstaat. Was, en droog de citroenbladeren grondig. Verwarm daarna de olijfolie waar straks de Paparajotes in gebakken worden. Dompel de bladeren goed onder in het deeg, zodat ze aan beide zijden voorzien zijn van het mengsel. Doe ze een voor een in de olie hete olie. Wanneer de ene zijde bruin is draai je het blad voorzichtig om. Zodra het deeg een lekker goudbruin kleurtje heeft, verwijder je het uit de pan en leg je het op een keukenpapier. Dit zal het overtollige vet absorberen. Strooi er daarna aan beiden kanten het mengsel van kaneel en suiker over.

¡Que Aproveche! Smakelijk eten. 

donderdag 26 februari 2015

De Route van Zon en Wijn in de Axarquía

In de Axarquía, een gebied ten oosten van de stad Malaga, worden vooral heerlijke zoete witte wijnen geproduceerd. De achterliggende bergen houden de warme- en koude wind in zomer en winter tegen, zodat er een mild klimaat ontstaat. Ondanks de zeer arme, moeilijk te bewerken leistenen grond, groeien de druiven hier uitstekend, en zijn ze van een prima kwaliteit. Wanneer je de streek en z'n wijnen beter wilt leren kennen kan dat via La Ruta del Sol y Vino. Deze brengt je vanaf de kust naar het binnenland, waar de wijngaarden te vinden zijn. 
                                      foto ©urbinavinos
Het meest bekende dorp op deze route is Competa. Hier komt volgens deskundigen de beste wijn vandaan. Van oudsher wordt in dit dorp op vijftien augustus de Noche del Vino gehouden. Het evenement is tevens een eerbetoon aan Nuestra Señora de la Asuncion, de beschermheilige van het dorp. Het feest begint met het op de traditionele manier, met de blote voeten stampen van de druiven op La Plaza de la Vendimia, het Plein van de Oogst. Er wordt gedanst, en de aanwezigen krijgen er een typische maaltijd van gebakken broodkruimels, kabeljauw en druiven aangeboden. Daarna wordt de most opgeslagen in houten vaten om te gisten. De viering gaat door tot in de vroege uurtjes. Je hebt er volop de mogelijkheid om de lekkere streekwijn te proeven en te genieten van de meest diepgewortelde tradities van Cómpeta. Maar naast wijnen staat de streek ook bekend om z'n rozijnen. Voor dit product worden de Muscat druiven na de oogst op de paseros gelegd om er in de open lucht te drogen. Deze rechthoekige, witgekalkte stenen bakken, zijn op de zuidelijke berghellingen geplaatst, en vormen een typisch element in het landschap. Het uitspreiden is een enorm karwei waar vaak de hele familie, ongeacht de leeftijd, bij betrokken is. Op de schuine hellingen vangen de vruchten dagelijks de optimale hoeveelheid zon, zodat ze langzaam kunnen opdrogen, en heerlijk zoet worden. Tijdens het arbeidsintensieve proces moeten de vruchten driemaal gedraaid worden voor het beste resultaat. Afhankelijk van de temperatuur duurt het zo'n twintig dagen eer de druiven getransformeerd zijn in rozijnen, en gebruikt kunnen worden als bijvoorbeeld een gezond tussendoortje. Daarna wordt alles in kisten gedaan en met behulp van ezels naar het dorp gebracht om er handmatig op kwaliteit te worden geselecteerd. Nadat ze verpakt zijn worden de meeste verkocht aan het buitenland. Voor een kilo rozijnen heeft men ongeveer drie kilo druiven nodig. 

woensdag 25 februari 2015

Spanje's belangrijkste truffelproducent

Naast alle typisch Spaanse producten zoals Jamon Iberico, Cava, Manchego kaas en saffraan is ook de truffel niet uit dit rijtje weg te denken. Want Spanje behoort namelijk tot een van de grootste truffelproducenten ter wereld. Truffels zien er niet echt mooi uit, hebben een wratachtige structuur en een sterk aroma, maar hun smaak is exclusief en aards. Deze vrucht, die tevens de duurste eetbare paddenstoel ter wereld is, wordt  over het algemeen gevonden in mediterrane landen. De zwam leeft onder de grond op wortels van eiken en hazelnootbomen, die groeien op een kalkrijke bodem. Daarnaast hebben ze een combinatie van warmte en vocht nodig om te rijpen. 
In Spanje is Teruel de belangrijkste provincie voor de productie. Hier worden ze met behulp van een goed afgerichte hond geoogst van november tot maart. Tijdens deze periode worden er ook gastronomische dagen gehouden, waarbij restaurants en bars in verschillende dorpen en stadjes in  de provincie speciale menu's met truffel op de kaart zetten tegen een aantrekkelijke prijs. Deze vinden meestal eind februari t/m begin maart plaats. De truffel wordt vooral naar Frankrijk geëxporteerd. In Spanje zelf gebruikt men deze delicatesse bijna alleen in Catalonië. In de mediterrane keuken wordt de zwarte truffel vooral toegepast voor het verfijnen van vis, vlees, soepen en sauzen. Elk jaar wordt er in het stadje Sarrión een internationale truffelbeurs gehouden waar van alles te zien en te beleven is wat met truffel te maken heeft: culinaire demonstraties, degustatiemenu's van producten die bereid zijn met truffels en leuke activiteiten, zoals truffel jachthondenshows. Misschien leuk om dit tijdens je verblijf in Aragon eens mee te maken!

dinsdag 24 februari 2015

Een sfeervol penthouse aan de rand van Pego

Lekker vakantie vieren in een gerieflijk en sfeervol penthouse, terwijl je op je terras ook nog eens geniet van een geweldig uitzicht. Dat kan wanneer je logeert in Paraiso Verde aan de rand van Pego. Het stadje ligt in het achterland van Denia, tussen indrukwekkende  bergen en de Middellandse zee, en is bekend om z'n prachtige valleien. Je bevindt je hier in een ongerept stukje Spanje, ver weg van het massatoerisme. Daardoor ervaar je het authentieke Spaanse leven. Het appartement ligt maar driehonderd meter van het gezellige oude centrum met winkels, restaurants en leuke barretjes. Op donderdag is er de lokale markt waar alle inwoners hun inkopen doen. Het verblijf bevindt zich op de derde verdieping van een gloednieuw complex, die bereikbaar is via een lift. Op de etage zijn er slechts twee appartementen, zodat het er nooit druk of rumoerig is. Alle ruimtes in het penthouse zijn heerlijk licht. De woonruimte is stijlvol ingericht met een mix van design met moderne meubels. De slaapkamer wordt door middel van een schuifdeur en een kleine hal van de salon gescheiden. Daarnaast ligt de badkamer die een ligbad heeft met douche. In de volledig ingerichte, moderne keuken heb je alles bij de hand om een heerlijke maaltijd te bereiden. 
Vanaf het overdekte terras dat aan de woonruimte grenst kijk je uit over het omliggende groene landschap, de bergen en de zee. Dit maakt het een heerlijke plek om dagelijks te genieten van een lekker ontbijtje. Maar ook tijdens de lange zomerse avonden zit je er gezellig bij het kaarslicht met wat tapas en een drankje. Alle ruimtes zijn voorzien van een airco, die zowel koude als warme lucht blaast. Dit maakt het appartement ook prima geschikt om te overwinteren. In de kelder van het complex is nog een parkeergarage, waar er een ruime plaats gereserveerd is voor je auto. De besloten Mediterrane tuin  die tussen de complexen ligt heeft twee prachtige zwembaden. Ze worden omzoomd door rijen hoge palmbomen, die een verkoelende schaduw geven tijdens de warmste uren van de dag. Wanneer je lekker wilt zonnebaden neem je gewoon je eigen ligbed mee vanuit het appartement, en zet dat op een van de ruime terrassen aan de rand van het bad. Vanuit het verblijf is er ontzettend veel te beleven. Wanneer je graag wandelt zijn er tochten te maken in de vier valleien: Vall de la Rectoría, Vall de Llaguar, Vall de Ebo en de Vall de Gallinera. Ze hebben elk hun eigen karakter. Maar ook iets verderop zijn El Montgó bij Javea, en de Peñon de Ifach in Calpe eigenlijk een must. Iets meer naar het noorden, vlakbij Valencia, ligt het natuurpark Albufera. Het is een heel belangrijk leef- en broedgebied voor talrijke watervogels. In het nabijgelegen dorp El Palmar kun je met een bootje en een gids het water op om het park te verkennen. Dit is zeker een aanrader. Maar er is zoveel meer. We raden je dan ook aan om vanuit El Paraiso Verde het schitterende authentieke gebied te verkennen. Paraiso Verde ligt op slechts één uur rijden van de prachtige steden Valencia en Alicante, waar ook de luchthavens gelegen zijn.

maandag 23 februari 2015

De Costa Blanca...veel meer dan zon en strand

De Costa Blanca is zóveel meer dan zon en strand. Je vindt er authentieke dorpjes, watervallen en schitterende bergen. Om al dat moois te ontdekken hoef je alleen maar van Altea over Callosa naar Guadalest te rijden. Dan passeer je onderweg de Fuentes de Algar. Deze cascades ontspringen in de Sierra Bernia, en storten naar beneden in een groene omgeving vlakbij het dorp. Ze vormen kristalheldere poelen waarin je tijdens de zomermaanden een verfrissende duik kunt nemen. En er zijn tal van leuke plekjes om lekker te zonnebaden. Altea kennen we natuurlijk van de boulevard, de vissershaven en het strand. Maar wanneer je omhoog kijkt, zie je het oude centrum, waar de blauw geglazuurde koepel van de Nuestra Señora del Consuelo statig bovenuit steekt. Het witte dorp trekt al sinds decennia veel schilders en artiesten aan. Tijdens de zomermaanden proberen ze hun kunstwerken in tal van kleine ateliers en winkels, die gevestigd zijn in de gezellige smalle straatjes, aan de man te brengen. Dezelfde weg brengt je omhoog naar Guadalest. Dit bergdorpje werd in de elfde eeuw door de Moren als vesting gebouwd. Het is bekend om zijn kasteel ruïne en klokkentoren, die als het ware tegen de rotsen aangeplakt lijken te zijn. Het oorspronkelijke Arabische deel is alleen te voet, via smalle straatjes, vol met kleine souvenirswinkels bereikbaar. En wanneer je eindelijk boven bent heb je een prachtig uitzicht op de omgeving en het stuwmeer, dat een aantal dorpen en steden in de omgeving van water voorziet. Het dorp heeft ook nog acht musea, dus is er voor iedereen wat te zien. 
Daarna ga je weer bergafwaarts richting het pittoreske plaatsje Polop, dat ooit de hoofdstad was van de Marina Baixa. Het herbergt de natuurlijke waterbron "Fonts del Xorrets" met 221 waterstralen. Het plaatsje met z'n kleine Arabische wijk is typisch voor het binnenland van de regio Alicante. Voor een mooi uitzicht op de omgeving klim je de heuvel op langs de staties van de kruisweg, die zich achter het kerkje bevindt. Om langzaamaan weer af te zakken naar Altea zou ik het liefst nog eens stoppen in Albir. Hier ligt in het natuurpark Sierra de Helada een mooie en goed begaanbare wandelroute naar de vuurtoren. Langs het pad staan informatieborden, en zijn er uitkijkpunten vanwaar je prachtige vergezichten hebt over de Middellandse Zee, Albir en Altea, de bekende Penon de Ifach van Calpe, en de bergen in het achterland. Eenmaal boven is het leuk om even binnen te gaan in de toren die open is voor publiek. Je krijgt er allerlei informatie over de vuurtorenwachters, de geschiedenis van de visserij en de fauna onder water. Bij terugkomst in Altea is het dan wel tijd om even uit te rusten, en te genieten van een lekker drankje en wat tapas in een van de bars aan de boulevard. 

zondag 22 februari 2015

Lekker badderen in de Salinas de Torrevieja

¡Buon dia!...ofwel goedemorgen! Een tijd geleden reden we naar Torrevieja om er te wandelen bij de Lagunas de la Mata y Torrevieja. Het strandmeer staat bekend om de intense rose kleur van het water. En dat wilde ik toch wel eens van dichtbij bekijken! Na wat speurwerk op internet ben ik te weten gekomen dat het hoge zoutgehalte in de lagune een ideale leefomgeving is voor verschillende algen en bacteriën. En doordat gedurende het jaar de temperatuur flink stijgt, er steeds meer algen groeien. Daardoor kleurt het water geleidelijk aan dieper rose. Het lijkt erg onwerkelijk, maar het is zó mooi wanneer je langs het meer rijdt. De zoutmeren  zijn beschermd en vormen een leefgebied voor verschillende soorten vogels zoals de flamingo en grauwe kiekendief. 
Het zout vanuit het meer nabij Torrevieja wordt gewonnen om te verkopen als strooizout voor de wegen in Europa. Dat maakt het tot één van de belangrijkste industrieën van Torrevieja. Het park, dat een oppervlakte heeft van zo'n zevenendertighonderd hectare, bezit een  informatiecentrum waar je inlichtingen kunt krijgen over de Vía Verde de las Salinas-Torrevieja. Dit is een  wandel- en fietsroute met een totale lengte van veertien kilometer, die door het gebied loopt. Baden in het meer mag ook. Veel mensen met reumatische klachten en huidaandoeningen maken hier gretig gebruik van. Ze nemen eerst een helend modderbad, en spoelen zich daarna af in het zoute water. Door het hoge zoutgehalte lukt het je bijna niet om onder te gaan. Je blijft gewoon drijven. Wanneer je het meer en de omgeving ook graag wilt verkennen kan dat prima vanuit Casa Villamartin. Het huis ligt vlakbij dit prachtige natuurpark. 

zaterdag 21 februari 2015

De Semana Santa, een bijzondere ervaring

De Paasweek of Semana Santa behoort tot de belangrijkste religieuze feesten die je als echte Spanjeliefhebber eigenlijk niet mag missen. Duizenden mensen bezoeken de verschillende streken om dagelijks de kleurrijke processies aan zich voorbij te zien trekken. Grote kerkelijke beeldengroepen worden op paso's rondgedragen, er zijn boetelingen met puntmutsen, je hoort tromgeroffel, en de geëmotioneerde toeschouwers laten hun tranen vaak de vrije loop. Het is een unieke viering die in iedere regio in Spanje weer op een andere manier wordt ingevuld. En een bijzondere ervaring die je zeker niet snel zult vergeten. 
Elke broederschap, waarvan de eerste werd gesticht in 1520, begeleidt normaal twee beeldengroepen waaronder altijd de Mater Dolorosa, Onze Lieve Vrouw van Smarten, aanwezig is. Zij wordt gevolgd door de boetelingen met hun traditionele kappen, de capirotes. De stof die over het gezicht en borst van de boetedoener valt, dient om zijn gezicht te verbergen. Op deze manier is hij onherkenbaar voor het toegestroomde publiek, en kan hij zich na de Paasdagen nog gewoon op straat vertonen. Deze gewoonte heeft zijn oorsprong in de tijd van de geloofsvervolging. Degenen die in de Middeleeuwen door de rechtbank van de Katholieke Kerk beschuldigd werden van ketterij moesten een soortgelijke kap dragen. Door middel van op de stof geschilderde figuren werd verwezen naar de misstap van de persoon, en de straf die daarop stond. De broederschappen uit Sevilla namen deze traditie tot schuldbekentenis aan in de zeventiende eeuw. En daarna verspreidde het gebruik zich razendsnel naar andere steden in het land. Wanneer je de diepgewortelde Spaanse cultuur en tradities van dichtbij wilt beleven is de Paastijd een geweldige tijd om een van de regio's te bezoeken. De Semana Santa vindt dit jaar plaats van 29 maart tot en met 6 april 2015. 

vrijdag 20 februari 2015

Wandelen in het achterland van Denia

Vandaag presenteren we een sfeervol vakantiehuis aan de rand van Sagra. Een authentiek Spaans dorp in het hart van de Vall de la Rectoría, in het achterland van Denia. Ondanks dat het plaatsje slechts vierhonderd inwoners telt, heb je er alles bij de hand. Je kunt voor de dagelijkse boodschappen, een romantisch dinertje en een lekker Spaans ontbijt gewoon in het dorp terecht. Wanneer je de bebouwde kom uitrijdt zit je direct midden in het groen. Je wandelt vanuit Casa de la Fuente zo de natuur in. Het verblijf heeft een gezellig woonkamer, waar het zonnetje heerlijk naar binnen schijnt. Naast een moderne zithoek, een boekenkast met informatie over de streek, en een lage wandkast staat er een mooie eettafel met vier stoelen. Ook de aangrenzende keuken is volledig ingericht. Van de twee slaapkamers bevindt er zich een op de begane grond. De andere is bereikbaar via een stenen trap, en heeft naast een eigen badkamer een intiem terras aan de voorzijde van het huis. Je hebt er een prachtig uitzicht op de omliggende bergen. Aansluitend aan de woonkamer ligt een overdekt terras waar je de hele dag schaduwrijk kunt vertoeven. Ook aan de rand van het zwembad staan een gezellig zitje en enkele ligbedden waarop je na een verfrissende duik languit geniet van een siësta onder de Spaanse zon. 


Wanneer je van wandelen en fietsen houdt zijn er in de directe omgeving enorm veel mogelijkheden. Maar ook verderop zijn El Montgó bij Javea, en de Peñon de Ifach in Calpe eigenlijk een must. Iets meer naar het noorden, vlakbij Valencia, ligt het natuurpark Albufera. Het is een heel belangrijk leef- en broedgebied voor talrijke watervogels. In het nabijgelegen dorp El Palmar kun je met een bootje en een gids het water op om het park te verkennen. Dit is zeker een aanrader. Maar er is nog veel meer. De Coll de Rates, die je prachtige vergezichten biedt, het dorpje Guadalest dat door de Moren als vesting werd gebouwd, Alcalalí en Jalón waar de zoete dessertwijn gemaakt wordt. We raden jullie aan om het schitterende gebied zelf komen ontdekken vanuit dit prachtige vakantiehuis. Er is voor iedereen wel iets te ondernemen, want cultuur en natuur gaan vanuit Casa de la Fuente heel goed samen. Het vakantiehuis ligt op slechts één uur rijden van de prachtige steden Valencia en Alicante waar ook de luchthavens gelegen zijn. 

donderdag 19 februari 2015

Het middeleeuwse pareltje Besalú in Catalonië

Het middeleeuwse pareltje Besalú, dat tussen 1017 en 1020 de hoofdstad van het gelijknamige graafschap was, ligt verstopt achter een schitterende toegangsbrug over de rivier de Fluvía. Deze dateert uit de romaanse periode, en is gedeeltelijk gebouwd op grote rotsblokken in de rivier. De fotogenieke brug werd verschillende keren gerestaureerd nadat hij tijdens de Spaanse burgeroorlog vernietigd werd. Via een grote poort in de verdedigingstoren wandel je het stadje binnen. Er is van alles te zien. Naast een wirwar van gezellige smalle straten, waarvan er veel hun middeleeuwse karakter hebben behouden, vind je er enkele kerken, het oude hospital Sant Julià, en een vroegere Joodse wijk waar je een oud ritueel badhuis kunt bezoeken. De overblijfselen hiervan werden tijdens werkzaamheden in 1964 ontdekt, en nadien hersteld. De Calle Tallaferro, een in gotische stijl opgetrokken straatje, wordt door velen omschreven als een van de mooiste van Besalú. 

Wanneer je gedurende je wandeling even uit wilt rusten kan dat op de Plaça de Llibertat. Hier bevinden zich onder de zuilengalerij, winkeltjes en bars waar je kunt genieten van wat tapas en een drankje. Het toeristenbureau dat ook op dit plein gevestigd is, verzorgt rondleidingen langs de historische gebouwen. Meestal is dit een unieke kans om bepaalde adressen te kunnen bezoeken, omdat deze buiten het toeristenseizoen vaak gesloten zijn. Dus zeker een aanrader om je hierbij aan te sluiten! Maar je kunt natuurlijk ook samen met je eigen gezelschap lekker door het stadje slenteren, en nadien bijvoorbeeld genieten van een wandeling langs de rivier. Vergeet vooral niet om vanuit je sfeervolle verblijf hotel Ses Garites in Pals je fototoestel mee te nemen!

woensdag 18 februari 2015

Een traditioneel nagerecht uit Galicië

Het is weer eens tijd voor een lekker dessertje! Vandaag betreft het een van de meest traditionele nagerechten uit Galicië. De “Tarta de Santiago” kom je tegen op bijna elke menukaart in de regio. En ook in de bars langs de pelgrimsroute naar Santiago zijn ze te koop. De taart, met een zachte en korrelige structuur, is vernoemd naar de Apostel St. Jacobus, de patroonheilige van Spanje. Hij wordt gemaakt met de typische ingrediënten ei, citroen, suiker en amandelen, die je terugvindt in veel Spaanse desserts. Over de oorsprong is niet zóveel bekend. Maar men vermoedt dat deze in de Middeleeuwen ligt. In deze periode werden amandelen in Galicië nog nauwelijks gegeten, want de gewone man kon ze niet betalen. Dus waren de noten alleen voorbehouden aan de rijkere klasse. Men beschreef de cake voor het eerst in 1577, toen hij geserveerd werd aan Bisschop Pedro de Porto Carrero, tijdens z'n bezoek aan de universiteit van Santiago. Het originele recept bevat geen meel, en is daardoor ook prima geschikt wanneer je een glutenvrij dieet hebt. De bovenkant wordt na het bakken versierd met poedersuiker waarin het “cruz de Santiago” verwerkt is. Je eet de taart het beste in combinatie met een café cortado, al vinden sommigen het ook heerlijk met een glaasje zoete Moscatel wijn.


Wat zijn de ingrediënten: 250g gemalen amandelen, 250 gr fijne suiker, 5 eieren, 1 kleine theelepel kaneel, de schil van een kleine onbespoten citroen, en poedersuiker om de bovenkant te bestrooien.

Je maakt het dessert heel simpel: Meng de suiker met de eieren en klop deze met een mixer. Voeg de gemalen amandelen, de geraspte citroenschil en de kaneel toe, en meng voorzichtig. Giet het mengsel in een met wat boter ingevette ronde vorm. Zet hem ongeveer 25 tot 30 minuten in een op 170 ° C voorverwarmde heteluchtoven, tot de bovenkant goudbruin is. Laat hem afkoelen, haal hem uit de bakvorm, leg het kruis van Santiago in het midden, en bestrooi alles met de poedersuiker. ¡que aproveche!

dinsdag 17 februari 2015

Rust, ruimte en volledige privacy vlakbij Malaga

Wanneer je samen met je gezin of wat vrienden vakantie wilt vieren in het authentieke Spanje, en graag wilt genieten van alles wat met natuur en cultuur te maken heeft, dan is vakantievilla Elisa een fantastische plek. Een mooiere uitvalsbasis om de streek te verkennen is er bijna niet te bedenken. Het verblijf heeft drie slaapkamers met airco, en maar liefst vier ruime en mooi verzorgde badkamers, waarvan een zelfs voorzien is van een jacuzzi. Vanuit een van de slaapkamers op de verdieping heb je via openslaande deuren toegang tot het bovenste terras waar je een adembenemend uitzicht hebt over de omliggende heuvels. Wanneer je het huis wilt huren met meer dan zes personen is dat ook geen probleem. Want onder Villa Elisa liggen nog eens twee extra slaapkamers. Dit maakt het huis geschikt tot tien personen. 
Omdat alle vertrekken centrale verwarming hebben, is het bovendien geschikt als winterverblijf. Tijdens deze maanden mag je gebruik maken van het verwarmde zwembad van La Granja dat op zo'n tweehonderd meter van de villa verwijderd ligt. Zo hoef je geen dag voorbij te laten gaan om een gezond baantje te trekken. En heb je eens geen zin om te koken? Dan wandel je dezelfde kant op naar het restaurant van La Granja, om er te genieten van een van de heerlijke gerechten. Het vakantiehuis staat op een heerlijke plek. Rust, ruimte en volledige privacy voeren de boventoon. Ongelofelijk dat je hier slechts op een half uur rijden van de kust verwijderd bent. De terrassen van de villa bieden je prachtige landelijke vergezichten, en ook de ligging is ideaal. Je bent in de buurt van verschillende uitdagende golfbanen, en binnen een minuut of tien zit je in het dorp Alhaurín el Grande op een gezellig terras. Bovendien zijn de grotere steden als Granada, Sevilla en Cordoba goed te bereiken, en niet te missen voor een cultureel dagje uit. En wat dacht je van de beroemde, en meest gefotografeerde brug van het bergdorp Ronda, waar je tal van prachtige historische monumenten kunt bezoeken! Er is in deze streek zoveel moois te ontdekken. Je raakt er bijna niet uitgekeken. Vanaf het vliegveld Malaga rijd je in een half uur naar dit prachtige vakantieadres.

maandag 16 februari 2015

In Catalonië lust iedereen er wel pap van

In Catalonië lust iedereen er wel pap van. Maar ook van ver daarbuiten trekken jaarlijks massa's mensen naar de streek om van deze culinaire specialiteit te genieten. Vanaf december tot april, tijdens het oogstseizoen van de calçot, worden grote ui-barbecues gehouden, en draaien restaurants overuren om alle liefhebbers te kunnen bedienen. 
In het jaar 1900 ontdekte  Xat de Benaiges uit Valls dat hij zijn stengeluien ook prima kon garen op de barbecue. Vrienden en familie werden uitgenodigd om te proeven. En ook zij waren heel erg enthousiast over de bijzondere manier van bereiden, en de heerlijke smaak die de ui daardoor kreeg. Zo raakten deze barbecuefeesten meer en meer bekend onder de Catalaanse bevolking. De lente-ui wordt ongeveer een uur voor ie gegeten wordt geroosterd, en dan in krantenpapier gewikkeld om van binnen lekker zacht te worden. De zwartgeblakerde buitenlaag wordt verwijderd om de stengelui vervolgens in een pittige romescosaus van amandelen, tomaat look, pepertjes, azijn en olie te dopen.. Je laat hem net als onze Hollandse Nieuwe gewoon  lekker in je keel glijden! Wie denkt dat het feest hiermee gedaan is heeft het mis, want hierna volgt dan nog eens een gegrilde vleesmaaltijd met brood. Hasta Pronto heeft tal van sfeervolle accommodaties in de streek. Je kunt er heerlijk overnachten wanneer je ook eens wilt proeven van deze delicatesse.

zondag 15 februari 2015

Het gevaar van de processierups

Wanneer je rond deze tijd van het jaar aan de wandel gaat, en op plaatsen komt waar veel dennenbomen staan, is het oppassen geblazen. Want het is zo goed als zeker dat zich hierin nesten met de processierups bevinden. Deze zorgt ieder voorjaar voor veel overlast in Spanje. 


Het diertje lijkt op het eerste gezicht vrij onschuldig. Maar z'n beharing is giftig en gevaarlijk voor mens en dier. In het najaar zet de vrouwelijke processievlinder haar eitjes af  in de den. Daaromheen ontstaan na verloop van tijd zijdeachtige, bolvormige spinsels zodat ze zijn beschermd tegen harde wind en regen. Afhankelijk van de temperatuur komen ze in het vroege voorjaar uit. De kleine oranje gekleurde rupsen wandelen dan vanuit hun witte cocon, kop aan staart, in een lange rij richting de grond. Op zoek naar een plek waar ze zich makkelijk kunnen ingraven, om daarna in alle rust  te verpoppen. Tijdens deze processie moet je uitkijken. Want wanneer ze op dat moment aanraakt worden voelen de diertjes zich bedreigd, en schieten ze hun haren als pijlen op je af. Deze veroorzaken een enorme irritatie en jeuk op je huid, en in de ergste gevallen krijg je koorts of ga je braken. Voor je huisdier kan het slechter aflopen als ze de haren inademen of doorslikken. Hun tong en keel zwellen dan op. En ze zouden stikken wanneer je niet razendsnel naar de dierenarts gaat om een anti-histamine en een injectie. Probeer dus tijdens een wandeling met je hond deze plaatsen te vermijden, of doe hem aan de lijn. Het gevaar van de rups is gelukkig na een paar maanden weer verdwenen.  

zaterdag 14 februari 2015

Wandelen tussen de bloesem in de Jalónvallei

Hola, ¡Buenos dias! 't Is dan wel weekend, maar toch zijn we al vroeg uit de veren. Het wordt namelijk een heerlijke dag om eropuit te gaan. Nu de amandelbomen op de terrassen naast ons huis al meer dan een week volop in bloei staan, moeten we ook de omgeving maar eens gaan verkennen. Wie weet kleurt het landschap rond Jalón al net zo mooi rose en wit als hier in Altea. We hebben al bijna elk jaar een bloesemwandeling gemaakt, maar het verveelt echt nooit, en blijft gewoon genieten. Het is een perfect moment om de prachtige natuur van de regio's Catalonië, Valencia, Andalusië en Aragon te komen ontdekken. Ik wens jullie ook een heel fijn weekend. We zien elkaar morgen weer. Tot dan ¡Hasta Pronto!
Je wandelt zó de natuur in vanuit Villa Pico en Finca el Corral in het achterland van de Costa Blanca.

vrijdag 13 februari 2015

Domenech i Montaner, architect in Barcelona

Wilde je er in de negentiende eeuw in Barcelona helemaal bij horen, dan bouwde je met behulp van een beroemd architect een extravagant herenhuis in de wijk Eixample. Bankdirecteur Pau Gil dacht ietwat groter en construeerde samen met Lluis Domenech i Montaner het schitterende Hospital Sant Pau. Het ziekenhuiscomplex bestond uit zevenentwintig modernistische paviljoenen, die via een ondergronds netwerk van tunnels met elkaar werden verbonden. Om het geheel af te werken nam men de beste ambachtslieden en kunstenaars in dienst. De uiteindelijke bouw duurde van 1902 tot 1930. En omdat de ruimtes niet meer aan de tegenwoordige normen voldeden, is de gezondheidssector in 2009 verhuisd naar een moderner gebouw op het terrein.

                           ©RecinteModernistaSantPau

Tijdens een geleid bezoek dat je in het Spaans, Engels of Frans kunt aanvragen, kom je alles te weten over deze prachtige gebouwen die werden ontworpen door Domenech en Montaner. Deze architect was naast Gaudi een van de bekendste bouwkundigen van het Catalaanse modernisme. De gids zal je meenemen naar het begin van de twintigste eeuw, de jaren waarin Barcelona z'n grootste stedelijke ontwikkeling doormaakte. En ondertussen reis je door de geschiedenis van een van de oudste medische-, en belangrijkste Jugendstil instellingen van Europa. De paviljoenen hebben gebrandschilderd glas en tal van beeldhouwwerken en mozaïeken, en zijn zowel van binnen als aan de buitenkant een lust voor het oog. In 1997 werd het Hospital Sant Pau bijgeschreven op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Wanneer je wilt overnachten in de stad kan dat in onze Bed & Breakfast Quadrat d'Or in de modernistische wijk Quadrat d'Or.

donderdag 12 februari 2015

De zoete peulen van de Johannesbroodboom

Wie hier in Spanje woont is hem tijdens een wandeling vast wel eens tegengekomen. De grote imposante Johannesbroodboom of in het Spaans “el algarrobo”, waaraan langgerekte groene, of rijpe donkerbruine vruchten hangen. Want deze inheemse boom komt vooral voor aan de Middellandse Zee, in gebieden waar weinig neerslag valt. Hoe ouder de boom wordt, hoe mooier en grilliger z'n stam en takken vaak zijn. Volgens veel Spanjaarden is er niet één boom die gedurende de warme zomermaanden een betere schaduw geeft. Tijdens de Spaanse burgeroorlog dienden de peulen als voedsel voor de hongerige bevolking. Alles werd van de grond geraapt om later van het meel pap of brood te maken. Doordat de vrucht veel suikers, vitaminen, vezels, mineralen en eiwitten bevat, kon men ondervoeding tegengaan en bleven de mensen enigszins op de been. Omwille van dit gebeuren is de algarrobo een beschermde boom. 
Wanneer de vruchten in september rijp zijn regent het bij elk zuchtje wind bruine peulen. Dat is voor de buurman het sein om z'n jute balen uit de schuur te halen, en die bij ons af te leveren. Wij verzamelen een aantal weken lang alles wat onder de boom ligt, zodat z'n kudde geiten gedurende de winter kan genieten van deze calorierijke lekkernij. Maar ook in onze eigen voeding treffen we de verwerkte algarrobopeul aan. En dan vooral in de biologische voedingsindustrie, waar het goedje veel gebruikt wordt als zoetmiddel. Dit maakt het een prima ingrediënt voor allerlei lekkere koeken en snoepjes. Daarnaast worden ze vermalen tot johannesbroodpitmeel dat dient als verdikkingsmiddel, het E nummer 410. Het Carob poeder, dat je krijgt wanneer je de peulen roostert en vermaalt, is een mooie vervanging voor cacao, waarvan men normaal chocolade maakt. Carob bevat geen cafeïne, en bovendien ligt het vetgehalte een stuk lager dan dat van cacao. Dus is het ook nog beter voor de lijn. De pitten worden verder verwerkt voor de farmaceutische-, cosmetische- en textielindustrie. Spanje is de grootste algarrobaproducent van Europa.

woensdag 11 februari 2015

Modernistische stijl in het catalaanse Olot

Het plaatsje Olot in de provincie Girona is sterk beïnvloed geweest door het modernisme, de Catalaanse variant op wat wij Art Nouveau of Jugendstil noemen. Dat zie je vooral terug in de stedelijke architectuur. Het stadje beschikt over veel voorbeelden dankzij de werken  van architecten als Josep Azemar en Lluís Domènech i Muntaner, die ook in Figueres en Barcelona verschillende gebouwen op hun naam hebben staan. De naoorlogse, burgerlijke beweging kwam aan het einde van de negentiende en begin van de twintigste eeuw sterk in opstand tegen de traditionele opvattingen die er onder de bevolking heerste. Allerhande vormen van kunst moesten worden vernieuwd, om andere, modernere stijlen te kunnen ontdekken. De industriële revolutie speelde een belangrijke rol bij het ontwikkelen van deze vooruitstrevende kunstvorm. In de architectuur werd deze vooral gekenmerkt door het veelvuldig gebruik van gedetailleerde decoraties en plantenmotieven, gebogen lijnen in smeedijzer, en prachtige mozaïeken. Het moest vooral rijkdom een aandacht voor detail uitstralen. Twee van de meest karakteristieke gebouwen in Olot zijn Casa Solà Morales en Casa Gaietà Vila. Dit laatste huis heeft ook middeleeuwse elementen als kantelen op het dak. In Olot is een modernistische route uitgestippeld die je langs twaalf prachtige gebouwen leidt, die vooral dateren uit het begin van de twintigste eeuw. Wanneer je daarna nog meer kunst wilt bekijken kan dat in het Museo de Garrotxa. Het museum beschikt over een mooie collectie van meer dan dertig werken van toonaangevende schilders en beeldhouwers uit de late achttiende-, tot het midden van de twintigste eeuw. In iets meer dan een uurtje rijden vanuit het hotel Ses Garites sta je op de markt in Olot, en kun je deze prachtige wandelroute starten. 

                                      ©voldecoloms.cat