zaterdag 31 januari 2015

Heerlijk zoete dadels uit Elche

De stad Elche, die voorkomt op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO, is de enige plaats in Europa waar de palm nog in grote aantallen groeit. De meest voorkomende soort is de dadelpalm. Deze voelt zich geweldig goed thuis in een droog klimaat zoals we dat hier in Spanje hebben. Ze werden ooit geplant door de Carthagers, en zijn ondertussen al zo'n dertig tot veertig meter hoog. Tussen de bladeren hangen lichtbruin gekleurde vruchtenbundels die de dadels bevatten. Van oktober tot januari worden deze loodzware trossen geoogst door de palmereros. Deze speciaal opgeleide verzorgers van de palmen hebben geen hoogtevrees, en klauteren met specifieke werktuigen zo de boom in. Na de oogst worden de dadels vers, gedroogd of als een lekkere likeur op de markt verkocht. De vrucht is heerlijk zoet en bevat veel ijzer, vezels, calcium en vitamine B. Het is super gezond om hem zo uit het vuistje te eten. Maar het zou hier natuurlijk geen Spanje zijn, als je er ook niet enkele heerlijke tapas van kon bereiden. Gevuld met een verse amandel of walnoot, een stukje Manchego- of pittige geitenkaas. En dan een plakje flinterdun gesneden spek eromheen. Even aanbakken in de olie of in een schaaltje in de oven. En lekker dat dat is...mmmm, buon appetito! Je bezoekt de stad Elche vanuit de authentieke vakantiehuizen El Arco de la Espiga en La Carasca


vrijdag 30 januari 2015

B&B Almohalla 51, op en top Spaans

Op een steenworp afstand van Antequera, het historische stadje met z'n oude Moorse vesting en prachtige Iglesia del Carmen, ligt Archidona. In het centrum van het plaatsje ligt achter een onopvallende witte gevel een gezellig kleinschalig gastenverblijf verborgen. Eigenaren David en Myles kochten een paar aaneengesloten huizen, en toverden deze om tot een sfeervolle Bed & Breakfast. Aan alles is gedacht, zelfs een patio met zwembad ontbreekt hier niet. De mix van schilderijen, accessoires en meubels, in combinatie met de prachtige authentieke tegelvloeren en houten balken in de plafonds, geven alles een warme en huiselijke sfeer. Het voelt er op en top Spaans. Almohalla 51 bevindt zich net achter het marktplein, dichtbij verschillende winkeltjes en gezellige bars. Dit maakt het een prima locatie wanneer je er 's avonds nog eens even op uit wilt gaan voor een lekkere maaltijd of een drankje. Vanuit het verblijf sta je binnen een uur in het centrum van Malaga, of eet je er heerlijke gegrilde sardines aan het strand. En ook historische steden als Ronda, Cordoba, Sevilla en Granada, waar een schat aan schitterende architectuur te vinden is, zijn prima aan te rijden voor een cultureel dagje uit. Wanneer je even geen zin hebt in al deze drukte kun je in de buurt van het verblijf naar het natuurpark Torcal. Het prachtige uitgestrekte wandelgebied is bekend om z'n bijzondere, opeengestapelde kalkstenen rotsformaties. En dan zijn er nog de Fuentes de Piedra. Deze natuurlijke zout water meren zijn de thuisbasis van de grootste kolonie flamingo's in Spanje, en de tweede grootste in Europa. Hier zijn verschillende observatieposten te vinden rondom de meren, en tevens tal van goed gemarkeerde routes om te wandelen of te fietsen. Maar natuurlijk zijn er in het stadje zelf ook prachtige pleinen en gebouwen te ontdekken. Almohalla 51 is dus een geweldig vakantieadres wanneer je wilt genieten van al het moois wat de Andalusische cultuur en natuur je te bieden heeft.


donderdag 29 januari 2015

Een verwarmende soep uit Castilië en Leon

Sopa de Ajo is oorspronkelijk een gerecht uit de regio Castilië en Leon. Maar tegenwoordig wordt het in bijna heel Spanje gegeten. De soep werd naar men zegt voor het eerst bereid door de herders die met hun kuddes soms wekenlang door de bergen trokken. Ze konden gedurende de koude winteravonden wel een lekkere warme maaltijd gebruiken. En bovendien moest het hen ook nog de nodige energie bezorgen om er de volgende dag weer op uit te kunnen gaan. Zo maakten ze boven een houtvuur bij toeval deze lekkere voedzame soep, van de producten die ze in hun rieten manden met zich meedroegen. Omdat de ingrediënten van de oorspronkelijk soep wel heel karig zijn, heb ik een meer gevulde versie voor jullie gevonden. En aangezien het in België en Nederland nu flink koud is, en er zelfs gesproken wordt over sneeuw, is dit een perfect moment om het recept eens uit te proberen. Het gerecht heeft in de loop der tijd enorm veel varianten gekregen, maar de basis is eigenlijk nog altijd authentiek. Met water, oud brood van de vorige dag, paprikapoeder, knoflook en olijfolie. In sommige regio's wordt de soep vooral gegeten als ontbijt tijdens de processies van de Semana Santa. 

Je boodschappenlijstje voor zes kopjes soep: 1 oud stokbrood van de vorige dag in stukjes gesneden, 7 tenen knoflook gepeld en in dunne plakjes, een beetje milde paprikapoeder, 2 eieren, 1 glaasje olijfolie, zout, peper, 75 gram gedroogde Spaanse ham in kleine blokjes, 75 gram chorizo, 1 tot 1,5 liter water of runderbouillon. Deze laatste geeft natuurlijk veel meer smaak aan je gerecht. 

De bereiding: Doe olie in de pan en fruit hierin de look. Wanneer deze glazig gebakken is mogen de fijngesneden blokjes ham erbij. Dan is het tijd voor het oude brood. Leg de stukjes in de pan en bak ook deze enige tijd mee zodat het brood lekker krokant is. Bestrooi met wat milde paprika poeder, en een beetje peper en zout. Dan mag de bouillon erbij. Laat alles nog vijf minuten pruttelen op een zacht vuur. Voeg als laatste de geklutste eieren toe aan de soep. Goed doorroeren ,en nog een paar minuten laten staan alvorens te serveren..¡Que aproveche!...¡smakelijk eten!

                                        foto©Adriao

woensdag 28 januari 2015

Het Heiligdom van de Maagd van Balma

El Santuario de la Balma, het Heiligdom van de Maagd van Balma, ligt op een paar kilometer buiten het dorp Zorita in de provincie Castellón. Al sinds mensenheugenis is deze plek een belangrijk bedevaartsoord. Men vermoedt dat voordat de kapel werd gebouwd, er in de door het water uitgesleten holtes en grotten kluizenaars woonden, die er in alle rust mediteerden. De legende vertelt, dat op een dag in het begin van de veertiende eeuw, toen een kreupele herder aan het bidden was, Maria plotseling verscheen en hem vroeg op deze plek een heiligdom te bouwen. Na deze verschijning werd de man op wonderbaarlijke wijze genezen. En vanaf dat moment wordt de kapel in verband gebracht met herstel. Dagelijks komen mensen van heinde en ver naar de grot om te bidden, en een kaarsje te branden bij de Virgen de la Balma. Maar de plaats heeft tevens een keerzijde. Want in het verleden vonden er ook heidense praktijken plaats. Het gebeurde dat honderden mensen naar het heiligdom kwamen om toe te zien hoe Aragonese vrouwen en mannen met een psychische aandoening, de zogenaamde boze geesten door priesters en heksen lieten uitdrijven. Daarom wordt er tijdens de festiviteiten van Zorita, die elk jaar rond acht september plaatsvinden, nog altijd een traditionele dans uitgevoerd, die de strijd tussen een engel en de duivel weergeeft. Wanneer je de smalle doorgangen richting het heiligdom passeert, heb je vanuit de in de rotsen uitgehouwen “ramen”, een geweldig mooi uitzicht over het ruige landschap van de vallei van de Rio Bergantes. Uiteindelijk kom je in de ruimte waar de Virgen de la Balma, omringd door kaarsen en verstopt achter een hekwerk, wordt aanbeden. De plek werd in 1979 uitgeroepen tot Historisch Artistiek Monument.


dinsdag 27 januari 2015

De archeologische site van Atapuerca

Benieuwd hoe je leven er in de prehistorie eruit zou hebben gezien? Om dat te achterhalen kan je de archeologische site van Atapuerca in Castilië en Leon bezoeken. De plek staat sinds het jaar 2000 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO, en wordt bezocht door mensen uit de hele wereld. De grotten in de Sierra de Atapuerca werden meer dan een miljoen jaar geleden gevormd door de daling van het waterpeil. Door de erosie die in de loop der tijd plaatsvond, veranderde ook dit landschap weer. Daardoor stortten de grotten in, en slipten dicht. Toen er voor de komst van een spoorlijn tussen de Sierra de la Demanda en het dorp Villafría een enorme geul gegraven moest worden, kwamen de holen gedeeltelijk tevoorschijn. 


Tot op heden heeft men veertig grotten ontdekt, en in vier van hen wordt dagelijks door archeologen gewerkt. Tijdens de opgravingen zijn restanten gevonden van mensen die 800.000 jaar geleden in het gebied zouden hebben gewoond. Deze grote aantallen fossielen zijn tevens de oudste sporen van menselijk leven in Europa. Ze dateren van bijna een miljoen jaar geleden tot aan onze jaartelling. De fossielen zijn van onschatbare waarde, en leveren duidelijke informatie op over het dagelijkse leven en het uiterlijk van onze voorouders. Het leukste is om je bezoek aan het Museo de la Evolución Humana, dat op zo'n twintig kilometer van Burgos ligt, te combineren met het Archeologisch Park. Want hier ontdek je, samen met een expert van het onderzoeksteam, werkelijk alles over hoe het leven in de prehistorie was. Je leert vuur maken, stenen om te toveren tot gereedschappen, de techniek van het jagen met speren en vele andere dingen. Als je langer in de buurt bent kun je misschien ook deelnemen aan een van de workshops die er zo nu en dan gegeven worden. Het dichtstbijzijnde landelijke vakantieverblijf El Jardin de Carrejo vind je in Cabezón de la Sal.

maandag 26 januari 2015

Het Parque Natural Sierra de Mariola

Aan de rand van het dorp Banyeres de Mariola staat deze tot in de puntjes gerenoveerde boerderij. De vier sfeervol ingerichte appartementen die zich in de Finca bevinden zijn van alle gemakken voorzien, zodat je er verzekerd bent van een heerlijk relaxte vakantie. Alle kamers zijn comfortabel, en hebben authentieke elementen, zoals de grove muren, stenen vloeren en de houten balken in de plafonds. Het verblijf op de begane grond is tevens geschikt voor mindervalide personen. In de tuin zijn er verschillende leuke zitjes, en een met klimplanten bedekte pergola, waar je samen met de andere gasten kunt genieten van een lekkere barbecue maaltijd. 
De omgeving van  l'Alqueria del Pilar is prachtig, en perfect geschikt voor de mensen die graag actief bezig zijn in de natuur. Vanuit de appartementen wandel of fiets je namelijk zó de natuur van het Parque Natural Sierra de Mariola in. Dit beschermde mediterrane gebied, dat meer dan 17.000 hectare groot is, bestaat uit bergen en valleien die begroeid zijn met pijnbomen en taxus, honderden soorten bloemen, en tal van heerlijk geurende medicinale kruiden als rozemarijn, salie, tijm en lavendel. Ook leven er hagedissen, marters, dassen en niet te vergeten een groep van meer dan honderdvijftig vale gieren, die je kunt spotten op een van de wandelingen door het park. Bovendien doet het bekende traject “El Camino del Cid” het dorp aan. Deze route die door heel Spanje loopt, is gebaseerd op “El Cantar de mio Cid”, een van de grote heldendichten van de middeleeuwse literatuur. Het is een culturele, overwegend landelijke route van zo'n dertienhonderd kilometer lang, die Spanje doorkruist van noord-west tot zuid-oost, en eindigt in de regio Valencia. Zo krijg je de mogelijkheid om het Spaanse erfgoed uit de Moors- Arabische tijd te leren kennen. l'Alqueria del Pilar is dus een geweldige uitvalsbasis om zowel de natuur als cultuur van dit schitterende gebied te ontdekken! Maar je kan natuurlijk ook gewoon lekker niets doen, en genieten van de rust en de mooie uitzichten die deze bijzondere appartementen bieden!

zondag 25 januari 2015

De opkomst van de Iberische wolf

In de jaren '60 was de Iberische wolf een in de ogen van de Spaanse bevolking schadelijk roofdier, dat in het hele land voorkwam. Omdat ze de kuddes met dieren van de boeren vaak uitkozen als voedsel, werd er fanatiek op gejaagd. Zelfs een stroper kreeg geld voor het leveren van een afgeschoten dier. Zo was het aantal wolven binnen de kortste keren bijna uitgestorven. In het begin van de jaren zeventig kwam hij alleen nog voor in het noordoosten van Spanje, en op een paar plekken in de Sierra Morena in de provincie Jaen. De Iberische wolf zou zeker zijn verdwenen, als milieubeschermers niet zo  hun best zouden hebben gedaan om de mensen op een andere manier naar het dier te laten kijken. Gelukkig is de wolf tegenwoordig een beschermde diersoort, die door de hulp van deze organisaties zijn leefgebied weer enigszins heeft kunnen uitbreiden. Momenteel zouden er opnieuw zo’n vijfentwintighonderd exemplaren in Spanje leven. Vanuit het noordoosten van Spanje trekken de wolven steeds verder richting het zuiden. Behalve in de regio's Catalonië, Galicië, Cantabrië, Asturië en Castilla en León zijn er de laatste jaren ook exemplaren gesignaleerd in Andalusië en Extremadura. De Iberische wolf onderscheidt zich van andere soorten wolven door zijn formaat en kleur. 


zaterdag 24 januari 2015

Día del Traje Típico Ansotano in Huesca

Tot het eind van de twintigste eeuw kon het gebeuren, dat wanneer je door de straten van het dorp Ansó in de provincie Huesca wandelde, je personen tegenkwam die gekleed waren in het traditionele kostuum van de vallei. Daar dateerde het dragen van een klederdracht vermoedelijk al van diep in de middeleeuwen. Maar omdat het hier om de oudste Spaanse klederdracht gaat, kan het best nog eerder zijn geweest. Het gebruik is in de loop der tijd helaas verloren gegaan. En op dit moment wordt de kleding alleen nog gedragen tijdens speciale gelegenheden en culturele evenementen. Eén van de belangrijkste kenmerken van de dracht is de grote keuze die zowel de mannen als vrouwen hadden tussen de verschillende modellen. Zo hing er voor bijna iedere gelegenheid wel een speciaal stel kleren met accessoires in de kast. Een doop vroeg om prachtige sieraden, een communie om kleurrijke linten, en voor een trouwerij werd de bruid uitgedost met een enorme kap op haar hoofd. Ook voor belangrijke personen als de burgemeester was er een eigen kostuum ontworpen. 


Om er zorg voor te dragen dat deze kleding niet verloren gaat wordt er eenmaal per jaar, op de laatse zondag van de maand augustus, de Día del Traje Típico Ansotano georganiseerd. Het festival is in 2011 uitgeroepen tot Feest van Nationaal Toeristisch Belang. Het is een dag vol cultuur en gewoontes, waarbij de bezoeker meegenomen wordt in het vroegere leven van het dorp. Naast de verschillende activiteiten, dragen de inwoners hun traditionele kostuums. En op verschillende plaatsen worden eeuwenoude scénes opgevoerd. Zo krijg je een goed beeld van hoe men hier vroeger leefde. Het gebeuren is een echte aanrader wanneer je meer van de cultuur van de regio Aragon wilt proeven en beleven! Je bezoekt Ansó vanuit ons landelijke hotel Barosse of B&B Casa del Infanzón.

foto©oficina de turismo Ansó

vrijdag 23 januari 2015

Rijst met een korstje uit Elche

Bij het bereiden van een goede paella komt veel meer kijken dan alleen het kiezen van de juiste ingrediënten zoals rijst, bonen, kruiden en wat vlees. Ook de oppervlakte van de pan en de hoeveelheid water, olie en bouillon zijn cruciaal voor een geslaagde rijstmaaltijd. De beste paella maak je boven een houtvuur, dat in het begin heel fel brandt en later minder heet is. De inwoners van de Comunidad Valencia zweren zelfs bij hun eigen Valenciaanse water. Want alleen daarmee kan een goede paella gemaakt worden. Naar het schijnt nemen ze het zelfs mee in flessen, wanneer ze het gerecht op een andere plek moeten bereiden. Het eerste, in een kookboek beschreven Spaanse rijstrecept, was dat van een gebakken rijst die gemaakt werd in een ovenschaal van aardewerk, in 1525. Nog zo'n typisch gerecht dat de oven in gaat is Arroz con Costra. Het middeleeuwse gerecht heeft z'n oorsprong in de streek rond Elche. Men noemt het ook wel de verborgen schat, omdat de korst van opgeklopte eieren een groot deel van de gebakken stukjes vlees en de rijst verbergt. Zoals bij een heleboel gerechten het geval is, zijn er enorm veel variaties. Maar het authentieke recept wordt altijd gemaakt met konijn en verschillende soorten worst. En de eieren mogen natuurlijk nooit ontbreken. Het gerecht is heerlijk tezamen met een goed glas volle rode wijn, maar een sprankelende cava smaakt er ook prima bij. Als je deze typische maaltijd thuis eens wilt proeven kun je het volgende recept proberen.


Wat heb je allemaal nodig:
400 gram paellarijst, 1 liter kippenbouillon, 7 of 9 eieren (het aantal hangt af van hoe dik je de korst wilt). Voeg de eieren wel altijd toe in oneven aantallen, want zo is namelijk de traditie. 3 witte Longanizas, 3 rode Longanizas met paprika, en 2 Blanquet of butifarra. Dit is in België en Nederland waarschijnlijk niet te verkrijgen. Maar probeer het dan te vervangen door verschillende soorten verse worstjes met of zonder kruiden, chorizo, bloedworst, of leverworst. En maak daar een kleine mengeling van. 300 gram mager varkensvlees, dat kun je eventueel vervangen door kip of konijn, 100 gram gekookte kikkererwten, 3 tot 4 tenen look in dunnen plakjes gesneden, een paar flinke lepels tomato frito, verse fijngehakte peterselie, een draadje of 5 saffraan en olie. 

Hoe maak je de Aroz con costra:
Bak de in stukjes gesneden vlees en worst om en om in een ovenvaste schaal, een koekenpan, caserol, of paellapan met een beetje olie. Als dit bijna gaar is voeg je de look toe. Fruit dit even mee, en doe er dan de eetlepels tomatensaus bij. Bak als laatste ook nog even de in stukjes gesneden Blanquet mee. Verwarm ondertussen de oven voor op 200 graden. Giet ondertussen de bouillon in de pan, en doe daar de saffraan en kikkererwten bij. Roer alle ingrediënten goed om. Wanneer de bouillon kookt strooi je ook de rijst gelijkmatig in de pan. Laat een minuut of 10 koken, zeker niet korter, tot de rijst een groot deel van het vocht opgeslorpt heeft. Dan klop je de eieren met de gehakte peterselie en de peper en het zout. Dit mengsel giet je over de rijst. Als de korst stijgt en een lekker bruin kleurtje begint te krijgen is je schotel klaar. Haal hem dan uit de oven en laat het gerecht alvorens te serveren even rusten. Geef er net als bij paella wat partjes citroen bij. ¡Smakelijk eten!..¡buen provecho!.

donderdag 22 januari 2015

De textielindustrie in Ezcaray

Ezcaray is een oud en pittoresk dorp in de Valle del Rio Oja. Wanneer je vanaf de Plaza del Quiosco dieper het dorp in wandelt ontdek je straten en pleinen vol met traditionele huizen. Hun verdiepingen rusten bovenop houten arcaden, die samen een doorgang vormen voor de bezoekers van een ondergelegen winkel of een bar. Na de nederlaag van de Moren in de tiende eeuw was het gebied bijna leeg en verlaten. De Koning van Navarra zorgde voor een herbevolking, en koos voor immigranten uit de noordelijke provincies. Om die reden was Rioja tot ver in de veertiende eeuw een bolwerk van de Baskische taal. En ook nu hoor je nog veel namen en woorden die daarvan zijn afgeleid. 


In de vijftiende eeuw ontwikkelde Ezcaray zijn textielindustrie. Omdat wol eeuwenlang de belangrijkste stof was die in Europa werd geweven, zorgde deze bedrijfstak naast de landbouw en veeteelt voor een aanmerkelijke bron van inkomsten. De wol was in het begin nog grotendeels voor eigen gebruik, en de weefsels die ervan werden gemaakt waren nog niet echt verfijnd. Dat kwam pas later toen er vanuit de hogere klasse en het hof vraag kwam naar delicate stoffen. Omdat Vlaanderen op dat gebied een enorme vakkennis had, en Spanje in het bezit was van een uitstekende kwaliteit wol die geleverd werd door het flink behaarde Merino schaap, gingen de twee met elkaar in zee. Via de havens van Bilbao en Alicante werden de luxe garens geëxporteerd naar het buitenland. De industrie van Ezcaray nam zo langzamerhand een essentiële plek in, in de fabricage van textiel. Met als hoogtepunt de opening van de Royal Factory of Santa Bárbara. Deze fabriek maakte de fijnste, en meest delicaat geweven dekens in Spanje. Rond de negentiende eeuw waren er zo'n negenentwintig fabrieken in Ezcaray die werk boden aan bijna duizend man. Maar met het gebrek aan de nieuwste technische snufjes, en de opkomst van katoen uit Amerika, stierf deze industrie langzaam uit. Vandaag de dag kan je in Ezcaray nog terecht bij de gebroeders Valgañon, die naast een klein museum over de geschiedenis van het weven, ook nog uitstekende kwaliteit dekens en sjaals verkopen. Een echte aanrader voor een mooi souvenir wanneer je de regio Rioja gaat ontdekken. Je bezoekt Ezcaray vanuit ons sfeervolle hotel Casa Masip

woensdag 21 januari 2015

Een oude wijnmakerij in de Montes de Malaga

In de groene heuvels van natuurpark Montes de Málaga, staat op een landgoed vól met amandel- olijf- en fruitbomen deze oude wijnmakerij. De twee authentieke vakantiehuizen van Cortijo Juan Salvador zijn schitterend ingericht, en stralen warmte en gezelligheid uit. El Almendro heeft een prachtige patio met houtoven, terwijl La Higuera een groot, half overdekt terras heeft waar je met een adembenemend uitzicht op de omgeving kunt genieten van de Spaanse zon. Tijdens de warmste zomerdagen kan je lekker ontspannen in het verkoelende dompelbad op het onderste terras van de Cortijo. En heb je eens een dag geen zin om voor jezelf te koken...ook dat is hier geen probleem. Want gastheer en chefkok David tovert voor zijn gasten overheerlijke Andalusische gerechten op tafel! Dat maakt de Cortijo tot een perfecte plek voor een heerlijk relaxte vakantie. 


Omdat bij Cortijo Juan Salvador de Andalusische cultuur én koken belangrijke elementen zijn van de verzorging en persoonlijke aandacht voor de gasten, hebben chefkok Davíd en zijn familie verschillende arrangementen samengesteld waarbij ze jullie een geheel verzorgd verblijf in één van de schitterende huizen van de Cortijo aanbieden. Tijdens je vakantie geniet je dan niet alleen van de verfijnde kookkunst van Davíd, maar je krijgt daarnaast ook nog eens de kans veel te ontdekken van de prachtige natuur en cultuur van dit authentieke deel van Andalusië! Maak een wandeling in de omgeving van de Cortijo, verken het centrum van Malaga, eet typische tapas, proef de mooiste streekwijnen of bereid je eigen heerlijke paella...alles is mogelijk!! Zit er niet bij wat je zoekt, neem dan contact met ons op, en wij verzorgen samen met de eigenaren je eigen, op maat gemaakte  arrangement. Cortijo Juan Salvador ligt op nog geen half uurtje rijden van het bruisende centrum van de stad Malaga.

dinsdag 20 januari 2015

Mijas in het achterland van de Costa del Sol

Wanneer je tijdens je vakantie het achterland van de Costa del Sol bezoekt, mag een daguitstap naar Mijas zeker niet ontbreken. Het authentieke witte stadje is wel toeristisch, maar de verschillende bezienswaardigheden, kleine winkeltjes, gezellige bars en restaurants, en niet te vergeten de beroemde burro taxi's maken het zeker de moeite waard. 


Uit opgravingen bovenin het historische centrum, op de plek waar nu de kleine parochiekerk staat, is gebleken dat de oorsprong van Mijas teruggaat tot in de klassieke oudheid. Het werd opgericht door de Turdetani, een Pre-Romeinse beschaving, en sindsdien bewoond door tal van volkeren. In het begin was het slechts een fort dat uitkeek over zee. En daarna waren het de Moren die de kleine kern stilaan uitbreidden. Overblijfselen van het verdedigingswerk zijn te zien op La Muralla de Mijas, een mooi, groen park dat ligt op de plek waar eens het dorp was gevestigd. Je kunt er genieten van een schitterend uitzicht op de Costa en de omliggende bergen. Het stadje beschikt ook over een aantal gemarkeerde wandelingen door de Sierra de Mijas die je bijvoorbeeld naar de kapel van Calvario of de oude marmergroeve leiden. De panelen langs de paden geven je alle belangrijke informatie over de natuur en cultuur in dit prachtige gebied. Wanneer je na zo'n heerlijke wandeltocht best een hapje lust, zoek dan in een van de smalle straatjes naar een leuke bar of restaurant. Strijk er neer voor een traditionele maaltijd, die hier vooral bestaat uit goed gevulde soepen. Of bestel als afsluiter van een mooie dag wat tapas met een goed glas zoete wijn van Málaga. Voor sfeervolle vakantieverblijven in de buurt van Mijas klik je hier 

maandag 19 januari 2015

Vall de Gallinera...adembenemend mooi

Aan de rand van het kleine bergdorp Benisivá in de Vall de Gallinera bevindt zich vlakbij het kerkplein een authentieke bed &breakfast. De eigenaren hebben met behulp van antieke meubels en accessoires het huis omgetoverd tot een gezellig vakantieverblijf met zeven kamers. Naast een mooi zwembad en een terras met uitzicht op de omliggende vallei, heeft Casa Gallinera een verborgen tuin met heerlijk geurende kruiden. De landschappen rond het dorp zijn adembenemend mooi. Je vindt er imposante bergen, en gaarden vol met olijf-, amandel- en kersenbomen die groeien op de eeuwenoude, door de Moren aangelegde terrassen. Alle dorpen zijn er nog authentiek, hebben smalle straatjes, een verfrissende fontein en een kleine kerk. In de restaurants krijg je smaakvolle traditionele maaltijden, en de bewoners zijn er vriendelijk en gastvrij. Je kunt de kleine plaatsen stuk voor stuk verkennen door de "Ruta de los 8 pueblos" te bewandelen. Dit is een route van zo'n zestien kilometer, via paden die de bewoners eeuwen geleden ook al gebruikten. De wandeling is eigenlijk een must wanneer je de Spaanse cultuur wilt ontdekken en beleven. Tijdens de bloei van de amandel- en kersenbomen, en het oogsten van de kersen is het een prachtige tijd om de vallei te bezoeken, want alles kleurt dan rose en wit. Maar ook in de herfst kan je natuurlijk genieten van de schitterende kleuren van de natuur en de hartelijke bevolking.


zondag 18 januari 2015

San Anton Abad, dierenzegening in Spanje

Wie denkt dat hier in Spanje na de Reyes Magos (Driekoningen) alle feestdagen en daarbij behorende tradities  achter de rug zijn heeft het mis. Wij beginnen gewoon weer van vooraf aan. 17 januari was eigenlijk de officiële dag. Maar ook vandaag vinden er in heel veel dorpen en steden nog festiviteiten plaats onder de naam van San Antonio Abad, de patroonheilige van de dieren. Op deze dag komen van alle uithoeken mensen met hun geliefde huisdier naar de parochiekerk om de zegen van San Antonio te ontvangen. De priester staat aan de ingang van de kerk en zwaait met z'n wijwaterkwast enkele keren over de passerende kudde van honden of katten, een paard, schaap of os. En zelfs de kleinste vogeltjes of vissen in een kom worden niet vergeten. Zo zijn deze het komende jaar beschermd tegen allerlei narigheid en verzekerd van een goed en gezond leven. Ik vind het persoonlijk een hele leuke en mooie traditie. Vandaag zijn er in Benissa in het achterland van de Costa Blanca verschillende feestelijkheden waaronder folkloristische dans om 11.30 uur, en de dierenzegening vindt plaats om 12.30 uur. Als je toch in de buurt bent...zeker even gaan kijken. Wij zijn er in ieder geval. 


San Antonio werd in 251 geboren in Egypte. De legende beschrijft dat hij, nadat z'n beide ouders gestorven waren, z'n hele hebben en houwen verkocht, en het daarmee verdiende geld aan de armen schonk. Na wat omzwervingen kwam hij terecht in de woestijn, waar hij leefde als een kluizenaar en niets anders deed dan bidden. Ook werd hij op deze plek verschillende keren bezocht door een duivel die hem wilde verleiden met wereldse zaken. Maar Antonio ging daar niet op in. Door zijn standvastigheid kreeg hij steeds meer volgelingen die geloofden in z'n bijzondere gaven, en die van hem wilden leren. Iedereen vroeg om raad, zelfs de dieren kwamen naar hem toe. Langzaamaan vormde zich een gemeenschap van monniken, waarvoor hij later een klooster stichtte. Daarom wordt hij tot op de dag van vandaag gezien als de beschermheilige van de dieren, én grondlegger van het kloosterleven. San Antonio stierf toen hij 105 jaar oud was.

zaterdag 17 januari 2015

Fietsen in het achterland van de Costa Blanca

Het achterland van de Costa Blanca is de op een na meest bergachtige provincie van Spanje. Met z'n geweldige netwerk aan prachtige, rustige secundaire wegen is het een paradijs voor elke fietser. Het is ook daarom dat de meeste prof-teams naar dit gebied komen voor hun wintertraining. De bergen hier in de buurt zijn niet zo hoog, en liggen als een ruw tapijt door de hele provincie verspreid. De Aitana (1558m) is de hoogste piek. Met een continue opeenvolging van bergpassen, heuvels en dalen is het achterland van de Costa Blanca echt een schitterend gebied voor de outdoorliefhebber. Met deze prachtige uitgestippelde route krijg je als fietser het mooiste van deze streek te zien zonder dat je te ver landinwaarts gaat. Het is een mix van het beste van de bergen en de traditionele manier van leven van de provincie Alicante, én het beste van de Costa Blanca.


De Costa Blanca heeft meer dan driehonderd dagen zon per jaar en een heerlijk mild klimaat met een gemiddelde temperatuur van ongeveer 18 graden. Dit gebied, en speciaal de Marina Baixa en Marina Alta, heeft met de traditionele landbouw en authentieke dorpjes z'n charme en schoonheid heel goed weten te bewaren. Je vindt er 100% mediterrane sfeer en cultuur. Al met al zijn er volgens mij dus genoeg redenen om dit prachtige gebied te komen ontdekken. Ook zin om het achterland van de Costa Blanca per fiets te verkennen, en benieuwd naar ons arrangement...lees dan hier verder.

vrijdag 16 januari 2015

Zelf een Galicische digestief bereiden

Een tijdje geleden heb ik een post geschreven over chupitos. Dit zijn de felgekleurde, soms bijna lichtgevende  likeurtjes die je hier in Spanje meestal na je maaltijd aangeboden krijgt. Je drinkt de kleine, tot aan de rand toe gevulde glaasjes tegelijk met je cortado. Ze werken perfect om je maaltijd sneller te verteren, en smaken absoluut niet verkeerd. Omdat dit drankje door veel Spanjaarden thuis wordt bereid was de vraag van enkele bloglezers of ik toevallig niet ergens een recept had liggen. Ik moet bekennen dat ik deze kruidendrankjes zelf nog nooit heb gemaakt. En de meeste buren die ik er over aansprak lieten niet zoveel los. Die houden het oude familierecept het liefst voor zichzelf. Dus ben ik maar op onderzoek uitgegaan op het web. Om te beginnen heb ik het bij een redelijk eenvoudige versie gehouden, want blijkbaar kan je er echt alle kanten mee op. Maar dat komt later...wanneer jullie thuis de perfecte Orujo a las hierbas kunnen brouwen. Mocht iemand van jullie het uitproberen, dan ben ik echt heel benieuwd naar het resultaat, en altijd bereid een glaasje te proeven!


Wat heb je allemaal nodig:
Een liter Galisische Orujo. Deze kan je in Nederland bij een goed gesorteerde slijterij zeker kopen. Een halve liter water, enkele laurier- , salie-, munt-  en basilicumblaadjes en wat takjes rozemarijn en tijm. Voeg ook nog kamillebloemen, een kruidnagel, enkele stukjes van een kaneelstokje, jeneverbessen en venkelzaadjes toe.

Hoe maak je de chupito:
Neem een paar mooie glazen flessen die je goed kunt afsluiten en verdeel hierover alle kruiden en specerijen die ik hierboven opgeschreven heb. Giet daar de Orujo bij en laat dit twee of drie weken staan. Het is belangrijk dat je het mengsel op een koele, droge en donkere plaats bewaard. Af en toe roer je alles even om. Na deze weken maak je een siroop door de halve liter water met de halve kilo suiker zo'n vijf minuten te laten koken totdat de suiker goed is opgelost. Laat het mengsel afkoelen en ondertussen giet je de Orujo met alle ingrediënten door een zeef. Mix daarna de likeur en siroop door elkaar en indien nodig kan je het nogmaals zeven. Giet alles in de verschillende flessen, en wacht nog eens twee weken alvorens je dit pittige kruidendrankje proeft. ¡SALUD!

foto©vidiuvas

donderdag 15 januari 2015

Cultureel en artistiek erfgoed in Aragon

Vandaag trekken we door een schitterend stuk natuur in Aragón, een regio vol met cultureel en artistiek erfgoed. Met de auto, maar ook op de fiets en te voet valt er te genieten van routes langs authentieke dorpen, waarvan Albarracin wel het  meest bekend is. Het plaatsje is een echt openluchtmuseum omdat alles er bijna nog net zo is als in de 17de eeuw...je waant jezelf in een compleet andere tijd. Vanuit Albarracín loopt er een route langs en door een Romeins aquaduct tot aan het plaatsje Cella. Het is één van de belangrijkste waterbouwkundige werken in Spanje. Kilometers lang werden uitgehouwen in de rotsen met een diepte van soms wel zestig meter! Ook in het prachtige landschap valt er van alles te zien. Er zijn veel wandelroutes uitgezet waarbij je ondergedompeld wordt in de nog vaak ongerepte natuur. Bijvoorbeeld de “Pinares de Rodeno”, een gebied van rode “opeengestapelde” zandstenen waartussen zeedennen groeien. Verder zijn er vijf verschillende schuilplaatsen met prehistorische rotsschilderingen en twee grote gebieden met gravures. Allemaal zijn ze in 1998 uitgeroepen tot Werelderfgoed van de UNESCO. In de plaats Guadalaviar staat een museum dat gebouwd is als eerbetoon aan de herders en hun transhumancia. Zo noemt men het verplaatsen van vee van zomer- naar winterweide en andersom. Dit is een onmiskenbare activiteit van de streek die op dit moment nog steeds plaatsvindt. Het bezoekerscentrum van het Parque Cultural de Albarracín bevindt zich in Bezas, en heeft vijf verschillende afdelingen waar je werkelijk alles te weten komt over het park, de mijnbouw, de burgeroorlog, de harswinning en de prehistorische rotsschilderingen in deze fascinerende omgeving. je kunt de omgeving verkennen vanuit onze sfeervolle B&B Xana Ana in het dorpje Terriente.


woensdag 14 januari 2015

Kastelenroute in de Vall de Vinalopó

In het achterland van Alicante zorgt de combinatie van een mediterraan klimaat met warme droge zomers en milde winters, het hoge  aantal zonuren én een vruchtbare grond al sinds de tijd van de Iberiërs voor de groei van talrijke wijnstokken. Dit resulteert in de productie van de beroemde zoete tafeldruiven en mooie fruitige wijnen van de Monastrelldruif. Maar de Vall de Vinalopó biedt meer. 


Terwijl je het gebied doorkruist ontdek je op je route langs de gelijknamige rivier, hoog boven het landschap, de zichtbare erfenis van de Arabische bezetting. Tijdens de Reconquista vochten de Moren en Christenen in deze strategische vallei langs de grens van de koninkrijken Aragon en Castilla la Mancha. En ook voor de handelaren die vanaf de havens van Alicante, Villajoyosa en Denia de drukke Vía de Heráclea volgden was deze route een belangrijk middel van communicatie en handel opweg naar de steden van het Centraal Plateau. Ook vandaag de dag neemt deze weg nog altijd een noemenswaardige plaats in als traject van Alicante richting de stad Madrid. De kastelenroute is een historische en culturele route die je de mooiste forten van de provincie laat zien. 

De route loopt via de stadjes *Banyeres de Mariola, *Biar, *Castalla, *Elda, *Sax, *Petrer, *Villena, *Novelda, *Elche, *Onil en *Santa Pola en is prima geschikt voor een daguitstap vanuit B&B BonsAires of Hotel Mas Fontanelles

dinsdag 13 januari 2015

De traditionele olijvenoogst in Andalusië

Wie kent het als liefhebber van Andalusië niet ... het uitzicht over eindeloos glooiende heuvels die vol staan met olijfbomen. Het blijft een adembenemend zicht. De olijven van deze miljoenen bomen leveren samen de beste olie ter wereld. De soort grond, de ligging, de vele rassen én het juiste moment van oogsten zorgen voor verschillende aroma's die de Spaanse olijfolie een heerlijk volle en fruitige smaak geven.

De traditionele manier van plukken loopt van november tot in januari. Met lange dunne stokken slaat men tegen de takken, of er wordt een soort kam door de boom gehaald. Daardoor vallen de rijpe vruchten in de netten die op de grond zijn uitgespreid. Vervolgens worden de olijven verzameld in kratten, en gaan ze naar de perserij. Tegenwoordig gebruikt men voor het plukken steeds vaker een tractor met grijparm. Deze pakt de stam van de boom vast en schudt hem heen en weer. Net zolang tot alle olijven op de grond liggen. Maar voor de betere soorten olie worden de vruchten echter nog altijd met de hand geplukt. En zo gebeurt het ook tijdens de traditionele olijvenpluk vanuit Finca la Granja.


Zeg nu zelf, er is toch niets lekkerder dan een salade of mediterrane maaltijd die overgoten is met een scheut zuivere Spaanse olijfolie. En waarschijnlijk smaakt het nog beter wanneer je de olijven zelf hebt geplukt, en in de perserij met eigen ogen hebt gezien hoe de olie wordt gemaakt.

Droom je er stiekem ook al jaren van om in het zuiden van Spanje mee te helpen met de olijvenoogst? Samen met de andere plukkers gezellig te lunchen in de najaarszon, en 's avonds te genieten van een heerlijk diner met bijvoorbeeld een flamencoshow? Dan kun je in 2015 meehelpen met de olijvenoogst vanuit Finca La Granja die plaatsvindt van 7 – 14 november. Je zal dan niet alleen olijven plukken, maar ziet ook hoe het persen in zijn werk gaat, en er is een olijfolie proeverij. Verder geniet je van lekkere lunches en diners in Spaanse sfeer. Voor meer info klik je hier.

maandag 12 januari 2015

Bijzondere locaties onder de Spaanse zon

Buenos dias...goedemorgen. We beginnen deze week met een bijzonder nieuwtje...en eentje waar we best wel trots op zijn. Na een lange voorbereiding is het eindelijk zover dat we jullie onze nieuwe website kunnen presenteren. Allereerst duizendmaal dank aan Hans Peter van Christon Design en Mark Leer van Easycreators uit Deventer voor hun grenzeloze inzet. Zonder hun support hadden we dit niet kunnen realiseren! We zijn heel erg benieuwd wat jullie ervan vinden. Want nu de feestdagen voorbij zijn en alles weer z'n gewone gangetje gaat wordt het geleidelijk aan toch weer tijd om eens lekker weg te dromen bij de vraag waar de komende vakantie naartoe zal gaan. Op de site van Hasta Pronto vinden jullie zoals altijd sfeervolle vakantieverblijven die zich bijna allemaal in het binnenland bevinden...op bijzonder locaties onder de Spaanse zon. Want alleen daar geniet je van de unieke Spaanse gastvrijheid, en beleef je het authentieke Spanje! Je kunt er heerlijk fietsen en wandelen in de schitterende natuur, pittoreske oude dorpjes of historische steden bezoeken, en proeven van de lekkerste streekgerechten. Krijg je ook zo'n zin in Spanje?...Neem dan eens een kijkje op www.hastapronto.eu We helpen je graag bij het zoeken naar, en boeken van een van onze sfeervolle vakantieverblijven. 


zondag 11 januari 2015

El Cortín...de wereld van de honingbij in Galicië

Wanneer je een mooie wandeling maakt in de Sierra del Courel, een gebied op de grens van de provincies Lugo en León, kom je ze steevast tegen. De in cirkelvorm gestapelde hoge natuurstenen muren die hier en daar op de steile hellingen staan hebben er al eeuwenlang een beschermende rol. In de bergen leven talrijke bijenvolken die de planten bestuiven en zorgen voor raten vol met heerlijke honing. Om de gezonde lekkernij beter te kunnen verzamelen begon men met het plaatsen van kasten voor deze insecten. Maar niet alleen de imker kon zo gemakkelijk zijn werk doen. Ook de bruine beer, waarvan op dit moment nog steeds een kleine groep in het gebied leeft, had er geen moeite mee om met z'n scherpe reuk de locaties feilloos te vinden. Daarom begon men met de bouw van de Cortín. En hoewel de beer een perfecte klimmer is bleek hij deze hindernis niet te kunnen nemen. De meeste ontwerpen hebben zelfs geen deur zodat ook de eigenaar een trap nodig heeft om de ruimte te kunnen betreden. Gemiddeld staan er in een Cortín zo'n dertig à veertig bijenkasten. 


zaterdag 10 januari 2015

Palacio del Marqués de Dos Aguas

Sinds 1947 is in het "Palacio del Marqués de Dos Aguas" in Valencia het Nationaal keramiekmuseum gevestigd. Het oudste gedeelte van dit gebouw stamt uit de vijftiende eeuw. Het paleis werd in 1740 gerenoveerd in de Rococo stijl, en uit die tijd is ook de indrukwekkende ingang afkomstig, die prachtig versierd is met albasten beeldhouwwerken. Het museum leidt je via verschillende zalen langs mooie collecties Grieks- en Romeins aardewerk, zoals het vroeger te zien zou zijn geweest bij de adellijke families thuis. Ook zijn er Japans- en Chinees porselein en moderne creaties te zien. Bijzonder zijn de betegelde keuken in Valenciaanse stijl uit de negentiende eeuw, en enkele rijtuigen uit de Middeleeuwen. Je bezoekt Valencia vanuit onze sfeervolle B&B El Secanet.


vrijdag 9 januari 2015

Berenjenas de Almagro

Wanneer je regelmatig naar Spanje komt of als je hier woont, zal je ze vast wel eens gezien hebben op een of andere markt. Enorme geglazuurde potten die volgestopt zijn met berenjenas de Almagro. Het waren de Moren die de aubergine in Spanje introduceerden, maar uiteindelijk ligt de oorsprong van deze vruchtgroente in India. De Almagro aubergine is een inheemse variëteit, die uitsluitend geteeld wordt in "el campo de Calatrava", het hart van Castilla La Mancha. Dit levert een uitzonderlijk product dat ook nog eens uniek is in de wereld.


In de jaren veertig begon men door een overschot aan aubergines, met het verkopen ervan. Men vervoerde ze in houten tonnen naar Madrid, waar ze verkocht werden op de markt. Zo won de berenjena de Almagro stukje bij beetje aan populariteit. En iets meer dan twintig jaar later werd de eerste fabriek geopend waar de vruchtgroente door middel van een volledig industrieel proces in glas en blik werd verpakt.

De aubergine wordt gezaaid in februari, en geoogst vanaf juli tot de maand november. Om het uiteindelijke resultaat van een heerlijke zure tapa te verkrijgen ondergaat de vruchtgroente een heel proces. Allereerst worden ze gehalveerd en zo'n tien minuten gekookt. En daarna worden ze een week of twee in grote houten vaten gestopt om te fermenteren. De marinade die men daarbij gebruikt wordt meestal gemaakt met azijn, plantaardige olie, zout, komijn, knoflook, paprika en water. Wanneer ze goed op smaak zijn vult men de kleine aubergines met een stukje rode peper. Om ze bijeen te houden gebruikt men een soort prikker die gesneden wordt uit de steel van een venkelknol. Nadien worden de aubergines verpakt in blikken of glazen potten. En om er nu voor te zorgen dat je ze wat langer kunt bewaren wordt er azijn bijgevoegd. Zo blijven ze geopend nog minstens een week goed. 

Men eet de zure aubergines als voorgerecht of tapa. Volgens de Spanjaarden zijn ze supergezond, en passen ze uitstekend in hun mediterrane dieet. Tegenwoordig kun je ze in de supermarkt  ook steeds vaker per stuk kopen. Eén goede raad: Eet ze alleen bij een lekker glas koel bier, want door het hoge gehalte aan zuur in je mond gaan de heerlijke aroma's van een goede wijn helemaal verloren.

donderdag 8 januari 2015

Fiestas de San Isidro Madrid

Elk jaar vinden rond de vijftiende mei in Madrid de feesten van San Isidro plaats. Deze worden gehouden ter ere van de beschermheilige van de stad. Als je er de traditionele sfeer eens van dichtbij wilt proeven is dít het juiste moment om de Spaanse hoofdstad te bezoeken. Gedurende de hele feestweek vinden er gratis concerten en parades plaats. En veel bewoners hullen zich in traditionele kostuums zoals de chulapos dat enkele eeuwen geleden ook al deden. Deze groep wilde zich door middel van een bepaalde klederdracht onderscheiden van de adel. Vrouwen dragen tijdens de feestelijkheden een strakke jurk met polka dots waarover ze een een mooie sjaal draperen. Hun hoofd wordt bedekt met een witte sjaal waarop een knalrode anjer is gespeld. Mannen houden het iets eenvoudiger en trekken een wit overhemd, een vestje, een grijze colbert en dito strakke broek aan. Ook bij hen zie je een witte sjaal om de hals, en een rode anjer in het knoopsgat. The place to be is La Pradera de San Isidro in de buurt van de rivier de Manzanares. Op de ochtend van de vijftiende wordt hier een processie gehouden naar de Ermita de San Isidro waar men volgens de traditie van het bronwater behoort te drinken. Wanneer het weer het toelaat eet op deze dag werkelijk iedereen in het park. Vanuit de talrijke kraampjes worden typische gerechten zoals de Madrileense stoofpot en zoete donuts met anijs geserveerd. Na de Almuerzo is het dan tijd voor een dansje. De traditionele dans van de regio is de Chotis. Tijdens deze van oorsprong Schotse dans draait de vrouw de man, die absoluut niet van z'n plaats komt, rond zijn as. Het ziet er voor ons gevoel allemaal een beetje houterig uit, maar het is de trots en het symbool van de regio Madrid.


woensdag 7 januari 2015

Zoveel te zien in Bocairent...

Bocairent had in de negentiende eeuw een vooraanstaande plaats in de textielindustrie, en is bekend om het fabriceren van dekens van uitmuntende kwaliteit. Een bezoek aan dit oude stadje is erg aan te bevelen, zeker na het zien van het spectaculaire panorama vanaf de weg. De bijzondere smalle straten en pleintjes bewijzen ook hier de Arabische invloed. Tijdens de wandeling ontdek je er allerlei schoonheden zoals fonteinen en kapelletjes.


Behalve het oude centrum valt er nog veel meer te zien in Bocairent:

Fonteinen en bruggen.
Er zijn wel elf fonteinen, die allemaal gebouwd werden rond de achttiende eeuw. Het water gebruikte de lokale bevolking bij het wassen en verven van wol, en voor het begieten van de tuinen die zich nog altijd buiten de stadswal, naast de rivier de Clariano bevinden.

Middeleeuwse huizen.
Deze werden pas in 2008 ontdekt tijdens werkzaamheden in de historische wijk. Ze zijn van groot belang, omdat ze het type woning laten zien waar de mensen in leefden tijdens de industrialisering. Het textielwerk werd thuis uitgevoerd als aanvulling op de dagelijkse zorg voor vee en arbeid op het land.

De Moorse grotten.
Dit is een groep van door de mens gemaakte grotten met grote vensters, die zijn uitgehouwen in de zijkant van een rots. Ze geven allemaal toegang tot kamers, die onderling met elkaar verbonden zijn door openingen in de muren. Door de eeuwen heen zijn er veel gissingen gedaan naar het gebruik van deze grotten omdat er geen archeologische vondsten of inscripties zijn. Zo blijft het moeilijk de exacte tijd te bepalen. Wel is inmiddels na veel onderzoek duidelijk geworden dat de ruimtes gebruikt werden als beveiliging, graanschuur of berging. Hoogstwaarschijnlijk zijn ze van Berberse oorsprong.

De ijsgrotten.
Voor het tijdperk van de koelkast en vriezer, werd de natuurlijke kou ingezet voor de ontwikkeling van de handel in sneeuw en ijs. Het gebruik van ijs voor therapeutische en gastronomische doeleinden werd populair onder verschillende sociale klassen, en bereikte zijn hoogtepunt tussen de zeventiende en negentiende eeuw. Getuige hiervan zijn de enorme deposito's die werden gebruikt om de sneeuw op te slaan. Het ijs werd per muilezel vervoerd naar Xàtiva, Ontinyent, Gandía en andere dorpen in de Albaida Vallei.

Plaza de Torros.
Een unieke arena, omdat hij werd uitgehouwen uit een rots, die dateert uit 1843. Het idee kwam van Don Manuel López Rovira, eigenaar van een wolfabriek. Tijdens de eerste helft van de negentiende eeuw ontstond hier een recessie. En om de werkeloosheid onder zijn personeel enigszins te beperken begon hij met de bouw van een arena, en liet daar zijn arbeiders werken.

Las Ermitas.
Bocairent heeft negen kapellen die gewijd zijn aan verschillende heiligen. Drie zijn te vinden in de oude wijk, terwijl de anderen gevestigd zijn in de omgeving. Eén van de kapelletjes is de Ermitat del Santo Cristo. Hij ligt bovenop een heuvel ten noorden van Bocairent, en bestaat uit drie gebouwen. Je vindt er het voormalige klooster, de woning van de kapelaan en de kerk met klokkentoren. De Ermita ligt op zevenhonderdendertig meter boven de zeespiegel en is bereikbaar vanaf het stadhuisplein, via de weg van Golgotha. Langs de kruisweg met veertien staties wordt je bij de aankomst boven rijkelijk beloond met een schitterend uitzicht op Bocairent en z'n omgeving.

Naast al deze monumenten zijn er ook nog drie musea te bezoeken. Een dag is dus nooit genoeg om dit prachtige stadje en z'n omstreken te ontdekken. In de buurt hebben we verschillende adressen waar je heerlijk kunt overnachten. El Moral, CasaTaino, BonsAires, Más Fontanelles en Alquería del Pilar

dinsdag 6 januari 2015

De Roscón de Reyes op 6 januari

De Roscón de Reyes is zonder twijfel het meest populaire gebak op 6 januari. Zonder deze zoetigheid is er hier in Spanje geen Driekoningenfeest denkbaar. Op deze dag zullen de Spanjaarden samen om en nabij een miljoen van deze taarten naar binnen werken. Aan het einde van de morgen, nadat de kinderen al hun geschenken hebben uitgepakt, is het tijd voor een gezellige lunch met de familie. Als laatste serveert men de ronde krans die bestrooid is met suiker, en belegd met felgekleurde gekonfijte vruchten. Deze symboliseren de edelstenen die zo kenmerkend zijn voor een koninklijke kroon. Volgens de traditie zitten er in de krans een boon en een figuurtje verstopt. Degene die de boon vindt heeft pech, en mag het volgende jaar de Roscón betalen. Maar wie het poppetje op z'n bord heeft wordt voor een dag gekroond tot de Koning van het gezin. En toch schijnt de oorsprong van deze typische taart helemaal niets te maken te hebben met de religieuze tradities van de Drie Koningen en hun geschenken aan het kindje Jezus. Men zegt dat het in feite een heidense traditie is die teruggaat naar het Romeinse Rijk. Daar werd het zoet eind december geserveerd tijdens feestelijkheden ter ere van Saturnus en de winterzonnewende. De slaven ontvingen een ronde taart van dadels, vijgen en honing met daarin een boon. De persoon die de boon vond was de rest van de dag vrij, en moest als een Koning behandeld worden. Precies zo als het er vandaag de dag aan toe gaat. De juiste oorsprong zullen we wel nooit exact achterhalen.

Mocht je het leuk vinden om deze typische Driekoningentaart zelf ook eens te bereiden, dan vind je hieronder het recept.


Wat heb je allemaal nodig: 
400 g bloem, 4 eieren, 100 g boter, 100 g suiker, 1 theelepel gist, ¼ liter melk, rasp van een onbespoten citroenschil, gekonfijt fruit, een boon of klein Driekoningen figuurtje van keramiek.

Zo maak je de taart:
Los het gist op in een scheutje melk. Doe daar een kwart van de bloem bij. Roer dit goed door en vorm een bol zacht deeg. Bedek het met een ietwat vochtige theedoek en laat het ongeveer twee uur rijzen totdat de bol dubbel zo groot is geworden. Voeg intussen in een andere kom de volgende ingrediënten samen: de resterende bloem, 3 eieren, suiker, de overgebleven melk, boter en de geraspte citroenschil. Dit geheel moet goed gekneed worden, totdat je een stevig deeg hebt. Nu worden de twee degen samengevoegd, goed gekneed en nogmaals afgedekt. Laat het nu op een warme plaats opnieuw ongeveer twee uur rijzen. Als laatste wordt het deeg nog een keer gekneed en op een met bloem bestoven bakplaat geplaatst. Duw de boon in het deeg en geef het de wielvorm. Leg het gekonfijte fruit er bovenop, en bestrijk alles met eigeel. Daarna wordt het nog besprenkeld met glazuur (papje van poedersuiker en water). Zet de taart nu nog twintig minuten in een op 160ºC voorverwarmde oven tot hij gaar, en mooi gekleurd is. Af laten koelen en bestrooien met poedersuiker. ¡Que aproveche! 

maandag 5 januari 2015

De komst van Los Reyes Magos

Zoals de kinderen in Nederland bijna niet kunnen wachten op de komst van Sinterklaas en de Kerstman kijken ze hier  in Spanje al de hele kerstvakantie uit naar los Reyes Magos. Het feest begint op 4 januari, wanneer de knechten van Melchior, Balthazar en Caspar tezamen met hun, met rieten manden bepakte ezels, de dorpen en steden binnenwandelen om de brieven met de allerliefste wensen van de kleinsten te verzamelen. Pas de volgende dag komen de Drie Koningen officieel aan, en worden met een grote optocht binnengehaald. Om dit bijzondere moment bekend te maken wordt er schitterend vuurwerk ontstoken. De Reyes rijden op paarden of kamelen die beladen zijn met geschenken door de straten, en gooien allerlei snoepgoed naar de kinderen die vol verwachting met hun ouders langs de kant staan. Diezelfde nacht mag ook iedereen z'n schoen zetten. Wanneer je het hele jaar lief en behulpzaam bent geweest hoef je niet bang te zijn, en ontvang je vast veel cadeautjes. Maar als je ondeugend was en geen goede cijfers haalde op school, dan mag je niet meer dan een flinke zak steenkool, in de vorm van zwarte snoepjes verwachten. Ook de Drie Koningen houden tijdens hun lange tocht langs de huizen wel van een zoete lekkernij, en natuurlijk mag in de schoen wat hooi of een wortel voor de dieren niet ontbreken. In de vroege ochtend van 6 januari is het dan eindelijk zover. Als de kinderen na een bijna slapeloze nacht uit bed komen, en ontdekken dat er prachtige cadeautjes op hen liggen te wachten is het feest compleet. En na een heerlijk traditioneel ontbijt met een Roscón de Reyes kunnen ze dan nog lekker genieten van al hun nieuwe speelgoed. Want ze hoeven de hele dag niet naar school!

De oudste en meest spectaculaire Driekoningenoptocht van het land, die volgens documenten voor het eerst gehouden werd in 1866, vindt al meer dan een eeuw plaats in de stad Alcoy in het binnenland van de provincie Alicante. Aan dit unieke schouwspel dat runderen, paarden, boerenwagens, herders, fanfares en dansgroepen herbergt, werken meer dan tweeduizend personen mee. 

Zoek je een sfeervolle overnachtingsplaats in de buurt...kijk dan eens bij Bed & Breakfast BonsAires


zondag 4 januari 2015

Een stevige wandeling in de Sierra Bernia

Hola..buenos dias! Het is een beetje vreemde week geweest met al die vrije dagen. En hier in Spanje zijn we nóg niet klaar met feesten, want we krijgen komende week bezoek van Los Reyes Magos. Deze Drie Koningen brengen, net als Sinterklaas, de kinderen in Spanje op 6 januari ladingen vol met cadeautjes. Maar daarover later meer. Omdat de temperaturen aan de Costa Blanca nog steeds prima zijn gaan we vandaag maar eens een stevige wandeling maken. Zo kunnen we alvast een deel van onze kerst calorieën verbranden. Plannen zijn richting de Sierra Bernia te rijden, en de auto bij ons favoriete Restaurante Pinos te parkeren, om van daaruit een grote ronde te maken. Deze tijd van het jaar is daarvoor perfect. Je kunt gewoon lekker doorstappen zonder dat je bang hoeft te zijn dat het te warm wordt. Na de wandeling maken we dan maar mooi van de gelegenheid gebruik om de eigenaren van het restaurant een Feliz Año te wensen. En dan kun je natuurlijk niet vertrekken zonder dat je er hun overheerlijke paella hebt gegeten. Je ziet...wij komen de dag wel door. Voor jullie ook een gezellige dag en ¡Hasta Pronto!...tot morgen. De Sierra Bernia bewandel je vanuit onze sfeervolle vakantiehuizen van Finca el Corral.


zaterdag 3 januari 2015

Een unieke zoutwinning in Baskenland

Ten westen van Vitoria ligt een vallei die gevormd wordt door duizenden grenenhouten platforms. Hierop verdampt in de warme zomerzon het water uit ondergrondse bronnen tot er hoogwaardig zout overblijft. Wanneer je een bezoek brengt aan de Valle Salado de Añana in de Baskische provincie Álava lijkt het of je teruggaat in de tijd. Naar de periode dat er nog geen vriezer en koelkast bestonden, en men genoodzaakt was de voedingswaren te pekelen om ze langer houdbaar te maken. De zoutvlakte dateert uit de periode van de Romeinen. Maar het was eigenlijk pas in de Middeleeuwen dat het zout een grondstof van betekenis werd. Op een gegeven moment zelfs zo belangrijk, dat Añana uitgroeide tot een van de meest welvarende steden in het noorden van het land. Generaties lang hebben mannen en vrouwen op deze plek gewerkt, om in hun levensbehoeften te kunnen voorzien. 


De vallei was miljoenen jaren geleden één grote oceaan. En toen deze langzaamaan opdroogde ontstond er onder het oppervlak een grote dikke zoutlaag. Doordat de onderliggende zoetwaterbronnen deze laag moeten doorgronden alvorens aan de oppervlakte te komen, ontstond het gepekelde water. Een proces dat met een moeilijk woord diapirisme heet. Het zoute water uit de bassins wordt vervoerd via meters lange houten kanalen, en vult daarna de verschillende platforms. Door de verdamping blijft het zout over. In de tweede helft van de twintigste eeuw werden de vlaktes geleidelijk aan verlaten. In de jaren tachtig was er daarom nog maar een klein deel van de terrassen functioneel. Gelukkig heeft iemand de betekenis ingezien van deze ambachtelijke zoutwinning, zodat men op het moment probeert om dit bijna unieke landschap te beschermen en weer in ere te herstellen.

Afhankelijk van het weer loopt de productie van het zout meestal van mei en tot en met september. Na deze periode worden de nachten langer en dat vertraagt het verdampingsproces, wat de kwaliteit van het zout zeker niet ten goede komt. Op het moment leveren de bronnen dagelijks zo'n 260.000 liter pekel. Dit wordt na verzameling gereinigd en  mooi verpakt voor de verkoop. Men biedt drie soorten zout aan; Flor de sal, dit zijn onregelmatige vlokken zuiver zout, Sal mineral, kristallen van zuiver zout die rijk zijn aan mineralen, en Chuzo de sal, dit zijn fijne druipstenen van zout die ontstaan aan de waterkanalen. Je kunt deze “witte vallei” ook zelf bekijken. Er is een tevens een bezoekerscentrum waar alle uitleg wordt gegeven over de winning en productie van het zout in dit unieke gebied.

vrijdag 2 januari 2015

Vakantie in het achterland van Malaga

Dit sfeervolle vakantiehuis met privézwembad in het achterland van Malaga ligt in een authentieke omgeving, midden tussen de olijfbomen. Het is er heerlijk rustig, en je hebt er veel privacy. Ondanks dat zit je toch overal dichtbij, want het dorp Alozaina ligt op nog geen vijf minuten van deze prachtige plek. Vanaf het ruime terras heb je een geweldig uitzicht over het natuurpark Sierra de las Nieves. Het is dus echt een geweldige bestemming voor mensen die willen genieten van het buitenleven, en graag wandelen of fietsen in een nog ongerepte natuur. Vanuit Casa Rosalinda zijn genoeg leuke dingen te ondernemen. Bijvoorbeeld de verschillende wandelroutes die zijn uitgestippeld in El Torcal. Het park is bekend om z'n ontelbare vreemd gevormde rotsen van kalksteen. Daarnaast is een bezoek aan het nationaal park Sierra de las Nieves meer dan de moeite waard. In de uitgestrekte dennenbossen leven verschillende groepen berggeiten en steenbokken, en ook de otter en de koningsarend zijn er vertegenwoordigd. Het gebied is rijk aan grotten en spelonken. Wanneer je wat avontuurlijker bent is El Chorro een goede keus. Deze diepe kloof wordt omringd door hoge rotsen. Hier loopt de wandelroute Camino del Rey die je op een enorme hoogte langs de wand van de rots leidt. Een uitdagende route die na een complete vernieuwing tijdens de Semana Santa 2015 geopend wordt. Maar ook de gasten die het iets rustiger aan willen doen zullen zich niet vervelen. Zij kunnen beginnen met het verkennen van het dorpje Alozaina, of ze gaan gezellig picknicken aan de meren van Ardales. Legio mogelijkheden dus. Want zelfs steden als Ronda en Sevilla zijn goed te bereiken voor een dagtrip. Op slechts vijfenveertig minuten rijden ten westen van vliegveld Malaga is Casa Rosalinda eigenlijk het hele jaar door een heerlijke plek om lekker uit te rusten en vakantie te vieren. Van de drukte aan de Costa del Sol merk je helemaal niets, want hier beleef je het authentieke Andalusië!