zaterdag 28 februari 2015

Het spectaculairste feest van de stad Valencia

Elk jaar viert men in Valencia het begin van het voorjaar met een oorverdovend geknal van vuurwerk en het verbranden van vaak peperdure beelden van papier-maché, waar de buurtschappen een jaar lang met hart en ziel aan gewerkt hebben. Las Fallas is het spectaculairste en tegelijkertijd meest bizarre feest van Spanje. Duizenden mensen komen naar de stad om dit evenement van dichtbij te kunnen meemaken. Het begin van de Fallas ontstond eeuwen geleden, toen de straatverlichting in de stad alleen gebruikt werd tijdens de wintermaanden. De lantaarns hingen aan houten planken, en wanneer de dagen langer werden, en de verlichting overbodig, werden deze op de dag van Patroonheilige San José verbrand. 


Door heel de stad staan er tijdens de feesten meters hoge kleurrijke beeldengroepen die vaak satirisch bedoeld zijn. Ze stellen politici, filmsterren of bekende sporters voor. Overal staan kraampjes waar tot diep in de nacht gegeten en gedronken kan worden. Er zijn ook muziekoptredens, maar vooral vuurwerk..héél veel vuurwerk. Vanaf de eerste tot de negentiende maart, vindt er elke dag om exact twee uur in de middag op de Plaza del Ayuntamiento de zogenaamde “Mascleta” plaats. Dit is een oorverdovend knalvuurwerk, waarbij de Spanjaarden volledig uit hun dak gaan. Buurtschappen strijden om het meest luidruchtige einde. Niet voor niets noemen ze dit de “Terremoto” wat letterlijk aardbeving betekent. En zo voelt het ook! Een andere belangrijke gebeurtenis is het offeren van bloemen aan de Virgin de los Desamparados, de beschermheilige van de stad en de hulpbehoevenden. Vanuit alle hoeken en buurt gemeenten komen de Falleros in traditionele kostuums naar de Plaza del Virgin om de maagd te vereren en haar boeketten aan te bieden. Zo wordt ze in enkele dagen omgetoverd tot één grote creatie van bloemen. Deze prachtige processie wandelt twee dagen door Valencia. De Fallas eindigt met een overweldigend vuurfeest op negentien maart, de dag van de Patroonheilige San José. Zo'n zeshonderd beelden, verspreid door heel de stad, gaan dan in vlammen op!

Een sfeervol overnachtingsadres in de buurt van de stad Valencia is Bed & Breakfast El Secanet in het dorp L'Algimia d'Alfara.

vrijdag 27 februari 2015

De Paparajote, een typisch toetje uit Murcia

Toen we laatst op visite waren bij vrienden in Murcia, bleek de buurvrouw, een echte Spaanse abuela, jarig. Het was een groot feest, want heel de familie was aanwezig. In Spanje zorg je dan zelf wel voor wat hapjes, maar meestal neemt de visite het grootste deel van de versnaperingen mee. En wanneer je bijna negentig bent hoef je je zeker niet meer druk te maken of je wel genoeg in huis hebt. Er was van alles te eten. Tapas met heerlijke geitenkaas, tortilla in verschillende variaties, salades en overheerlijke jamón. Na veel gebabbel over al dat lekkers, over wie wat klaargemaakt had en hoe het misschien nog beter kon, kwamen de toetjes. Daarbij ontdekte ik een voor mij totaal onbekend, en heel apart iets, waar de inwoners van Murcia dol op blijken te zijn. Daar wilde ik natuurlijk het mijne van weten. Dus na wat rondvragen kwam ik naast de persoon te zitten die dit heerlijke dessertje, de Paparajote, voor de gasten had bereid. 

                                     ©V&V Versus y Vino
Vol enthousiasme begon ze haar vehaal. Want een Hollandse leren hoe je zo'n lekkere Spaanse specialiteit klaarmaakt vinden ze natuurlijk prachtig. Het Arabische dessert, werd door de Moren in de streek geïntroduceerd. Sindsdien wordt het gemaakt door bijna alle Spaanse huisvrouwen in families van landarbeiders en boeren. Ze eten het meestal na de maaltijd vergezeld van een sterke koffie die op smaak is gebracht met kaneel en de schil van een citroen. Maar oorspronkelijk was het een typisch dessert dat alleen op 19 maart, el Dia de San José werd gegeten. Op deze dag worden alle Spaanse huisvaders in het zonnetje gezet. De belangrijkste, en zeer eenvoudige ingrediënten zijn: meel, eieren, melk  en lichtgroene citroen bladeren van de citroenboom. De jonge bladeren, die overigens niet opgegeten dienen te worden omdat ze heel slecht verteerbaar zijn, geven tijdens de bereiding hun verrassend frisse aroma af. Dit maakt de gebakken Paparajotes erg smakelijk. Ook serveren doe je niet zomaar. Dat hoort op een bordje gegarneerd met een paar verse blaadjes van de citroenboom, kaneel en een schijfje citroen. Meestal drinkt men er een lekker zoete wijntje bij of een kruidenlikeur. 

Wat heb je nodig voor vier personen: 2 grote eieren, ½ liter melk, ½ pakje gist, ½ kilo bloem, 100 gram suiker, olijfolie, fijne suiker, olijfolie, kaneel en een snufje zout. En niet te vergeten de jonge citroenbladeren. Bij het mengsel van suiker en kaneel, moet de suiker altijd de boventoon voeren. In sommige recepten wordt er in het deeg ook nog een beetje geraspte citroenschil verwerkt. Dat lijkt me ook wel heel erg lekker. 

De bereiding: Maak het deeg in een grote kom. Daarvoor klop je de eieren schuimig met een beetje zout, en daarna roer je de gist en de melk er goed door. Voeg twee eetlepels suiker en geleidelijk aan het meel toe, tot er een ietwat dikke vloeistof ontstaat. Was, en droog de citroenbladeren grondig. Verwarm daarna de olijfolie waar straks de Paparajotes in gebakken worden. Dompel de bladeren goed onder in het deeg, zodat ze aan beide zijden voorzien zijn van het mengsel. Doe ze een voor een in de olie hete olie. Wanneer de ene zijde bruin is draai je het blad voorzichtig om. Zodra het deeg een lekker goudbruin kleurtje heeft, verwijder je het uit de pan en leg je het op een keukenpapier. Dit zal het overtollige vet absorberen. Strooi er daarna aan beiden kanten het mengsel van kaneel en suiker over.

¡Que Aproveche! Smakelijk eten. 

donderdag 26 februari 2015

De Route van Zon en Wijn in de Axarquía

In de Axarquía, een gebied ten oosten van de stad Malaga, worden vooral heerlijke zoete witte wijnen geproduceerd. De achterliggende bergen houden de warme- en koude wind in zomer en winter tegen, zodat er een mild klimaat ontstaat. Ondanks de zeer arme, moeilijk te bewerken leistenen grond, groeien de druiven hier uitstekend, en zijn ze van een prima kwaliteit. Wanneer je de streek en z'n wijnen beter wilt leren kennen kan dat via La Ruta del Sol y Vino. Deze brengt je vanaf de kust naar het binnenland, waar de wijngaarden te vinden zijn. 
                                      foto ©urbinavinos
Het meest bekende dorp op deze route is Competa. Hier komt volgens deskundigen de beste wijn vandaan. Van oudsher wordt in dit dorp op vijftien augustus de Noche del Vino gehouden. Het evenement is tevens een eerbetoon aan Nuestra Señora de la Asuncion, de beschermheilige van het dorp. Het feest begint met het op de traditionele manier, met de blote voeten stampen van de druiven op La Plaza de la Vendimia, het Plein van de Oogst. Er wordt gedanst, en de aanwezigen krijgen er een typische maaltijd van gebakken broodkruimels, kabeljauw en druiven aangeboden. Daarna wordt de most opgeslagen in houten vaten om te gisten. De viering gaat door tot in de vroege uurtjes. Je hebt er volop de mogelijkheid om de lekkere streekwijn te proeven en te genieten van de meest diepgewortelde tradities van Cómpeta. Maar naast wijnen staat de streek ook bekend om z'n rozijnen. Voor dit product worden de Muscat druiven na de oogst op de paseros gelegd om er in de open lucht te drogen. Deze rechthoekige, witgekalkte stenen bakken, zijn op de zuidelijke berghellingen geplaatst, en vormen een typisch element in het landschap. Het uitspreiden is een enorm karwei waar vaak de hele familie, ongeacht de leeftijd, bij betrokken is. Op de schuine hellingen vangen de vruchten dagelijks de optimale hoeveelheid zon, zodat ze langzaam kunnen opdrogen, en heerlijk zoet worden. Tijdens het arbeidsintensieve proces moeten de vruchten driemaal gedraaid worden voor het beste resultaat. Afhankelijk van de temperatuur duurt het zo'n twintig dagen eer de druiven getransformeerd zijn in rozijnen, en gebruikt kunnen worden als bijvoorbeeld een gezond tussendoortje. Daarna wordt alles in kisten gedaan en met behulp van ezels naar het dorp gebracht om er handmatig op kwaliteit te worden geselecteerd. Nadat ze verpakt zijn worden de meeste verkocht aan het buitenland. Voor een kilo rozijnen heeft men ongeveer drie kilo druiven nodig. 

woensdag 25 februari 2015

Spanje's belangrijkste truffelproducent

Naast alle typisch Spaanse producten zoals Jamon Iberico, Cava, Manchego kaas en saffraan is ook de truffel niet uit dit rijtje weg te denken. Want Spanje behoort namelijk tot een van de grootste truffelproducenten ter wereld. Truffels zien er niet echt mooi uit, hebben een wratachtige structuur en een sterk aroma, maar hun smaak is exclusief en aards. Deze vrucht, die tevens de duurste eetbare paddenstoel ter wereld is, wordt  over het algemeen gevonden in mediterrane landen. De zwam leeft onder de grond op wortels van eiken en hazelnootbomen, die groeien op een kalkrijke bodem. Daarnaast hebben ze een combinatie van warmte en vocht nodig om te rijpen. 
In Spanje is Teruel de belangrijkste provincie voor de productie. Hier worden ze met behulp van een goed afgerichte hond geoogst van november tot maart. Tijdens deze periode worden er ook gastronomische dagen gehouden, waarbij restaurants en bars in verschillende dorpen en stadjes in  de provincie speciale menu's met truffel op de kaart zetten tegen een aantrekkelijke prijs. Deze vinden meestal eind februari t/m begin maart plaats. De truffel wordt vooral naar Frankrijk geëxporteerd. In Spanje zelf gebruikt men deze delicatesse bijna alleen in Catalonië. In de mediterrane keuken wordt de zwarte truffel vooral toegepast voor het verfijnen van vis, vlees, soepen en sauzen. Elk jaar wordt er in het stadje Sarrión een internationale truffelbeurs gehouden waar van alles te zien en te beleven is wat met truffel te maken heeft: culinaire demonstraties, degustatiemenu's van producten die bereid zijn met truffels en leuke activiteiten, zoals truffel jachthondenshows. Misschien leuk om dit tijdens je verblijf in Aragon eens mee te maken!

dinsdag 24 februari 2015

Een sfeervol penthouse aan de rand van Pego

Lekker vakantie vieren in een gerieflijk en sfeervol penthouse, terwijl je op je terras ook nog eens geniet van een geweldig uitzicht. Dat kan wanneer je logeert in Paraiso Verde aan de rand van Pego. Het stadje ligt in het achterland van Denia, tussen indrukwekkende  bergen en de Middellandse zee, en is bekend om z'n prachtige valleien. Je bevindt je hier in een ongerept stukje Spanje, ver weg van het massatoerisme. Daardoor ervaar je het authentieke Spaanse leven. Het appartement ligt maar driehonderd meter van het gezellige oude centrum met winkels, restaurants en leuke barretjes. Op donderdag is er de lokale markt waar alle inwoners hun inkopen doen. Het verblijf bevindt zich op de derde verdieping van een gloednieuw complex, die bereikbaar is via een lift. Op de etage zijn er slechts twee appartementen, zodat het er nooit druk of rumoerig is. Alle ruimtes in het penthouse zijn heerlijk licht. De woonruimte is stijlvol ingericht met een mix van design met moderne meubels. De slaapkamer wordt door middel van een schuifdeur en een kleine hal van de salon gescheiden. Daarnaast ligt de badkamer die een ligbad heeft met douche. In de volledig ingerichte, moderne keuken heb je alles bij de hand om een heerlijke maaltijd te bereiden. 
Vanaf het overdekte terras dat aan de woonruimte grenst kijk je uit over het omliggende groene landschap, de bergen en de zee. Dit maakt het een heerlijke plek om dagelijks te genieten van een lekker ontbijtje. Maar ook tijdens de lange zomerse avonden zit je er gezellig bij het kaarslicht met wat tapas en een drankje. Alle ruimtes zijn voorzien van een airco, die zowel koude als warme lucht blaast. Dit maakt het appartement ook prima geschikt om te overwinteren. In de kelder van het complex is nog een parkeergarage, waar er een ruime plaats gereserveerd is voor je auto. De besloten Mediterrane tuin  die tussen de complexen ligt heeft twee prachtige zwembaden. Ze worden omzoomd door rijen hoge palmbomen, die een verkoelende schaduw geven tijdens de warmste uren van de dag. Wanneer je lekker wilt zonnebaden neem je gewoon je eigen ligbed mee vanuit het appartement, en zet dat op een van de ruime terrassen aan de rand van het bad. Vanuit het verblijf is er ontzettend veel te beleven. Wanneer je graag wandelt zijn er tochten te maken in de vier valleien: Vall de la Rectoría, Vall de Llaguar, Vall de Ebo en de Vall de Gallinera. Ze hebben elk hun eigen karakter. Maar ook iets verderop zijn El Montgó bij Javea, en de Peñon de Ifach in Calpe eigenlijk een must. Iets meer naar het noorden, vlakbij Valencia, ligt het natuurpark Albufera. Het is een heel belangrijk leef- en broedgebied voor talrijke watervogels. In het nabijgelegen dorp El Palmar kun je met een bootje en een gids het water op om het park te verkennen. Dit is zeker een aanrader. Maar er is zoveel meer. We raden je dan ook aan om vanuit El Paraiso Verde het schitterende authentieke gebied te verkennen. Paraiso Verde ligt op slechts één uur rijden van de prachtige steden Valencia en Alicante, waar ook de luchthavens gelegen zijn.

maandag 23 februari 2015

De Costa Blanca...veel meer dan zon en strand

De Costa Blanca is zóveel meer dan zon en strand. Je vindt er authentieke dorpjes, watervallen en schitterende bergen. Om al dat moois te ontdekken hoef je alleen maar van Altea over Callosa naar Guadalest te rijden. Dan passeer je onderweg de Fuentes de Algar. Deze cascades ontspringen in de Sierra Bernia, en storten naar beneden in een groene omgeving vlakbij het dorp. Ze vormen kristalheldere poelen waarin je tijdens de zomermaanden een verfrissende duik kunt nemen. En er zijn tal van leuke plekjes om lekker te zonnebaden. Altea kennen we natuurlijk van de boulevard, de vissershaven en het strand. Maar wanneer je omhoog kijkt, zie je het oude centrum, waar de blauw geglazuurde koepel van de Nuestra Señora del Consuelo statig bovenuit steekt. Het witte dorp trekt al sinds decennia veel schilders en artiesten aan. Tijdens de zomermaanden proberen ze hun kunstwerken in tal van kleine ateliers en winkels, die gevestigd zijn in de gezellige smalle straatjes, aan de man te brengen. Dezelfde weg brengt je omhoog naar Guadalest. Dit bergdorpje werd in de elfde eeuw door de Moren als vesting gebouwd. Het is bekend om zijn kasteel ruïne en klokkentoren, die als het ware tegen de rotsen aangeplakt lijken te zijn. Het oorspronkelijke Arabische deel is alleen te voet, via smalle straatjes, vol met kleine souvenirswinkels bereikbaar. En wanneer je eindelijk boven bent heb je een prachtig uitzicht op de omgeving en het stuwmeer, dat een aantal dorpen en steden in de omgeving van water voorziet. Het dorp heeft ook nog acht musea, dus is er voor iedereen wat te zien. 
Daarna ga je weer bergafwaarts richting het pittoreske plaatsje Polop, dat ooit de hoofdstad was van de Marina Baixa. Het herbergt de natuurlijke waterbron "Fonts del Xorrets" met 221 waterstralen. Het plaatsje met z'n kleine Arabische wijk is typisch voor het binnenland van de regio Alicante. Voor een mooi uitzicht op de omgeving klim je de heuvel op langs de staties van de kruisweg, die zich achter het kerkje bevindt. Om langzaamaan weer af te zakken naar Altea zou ik het liefst nog eens stoppen in Albir. Hier ligt in het natuurpark Sierra de Helada een mooie en goed begaanbare wandelroute naar de vuurtoren. Langs het pad staan informatieborden, en zijn er uitkijkpunten vanwaar je prachtige vergezichten hebt over de Middellandse Zee, Albir en Altea, de bekende Penon de Ifach van Calpe, en de bergen in het achterland. Eenmaal boven is het leuk om even binnen te gaan in de toren die open is voor publiek. Je krijgt er allerlei informatie over de vuurtorenwachters, de geschiedenis van de visserij en de fauna onder water. Bij terugkomst in Altea is het dan wel tijd om even uit te rusten, en te genieten van een lekker drankje en wat tapas in een van de bars aan de boulevard. 

zondag 22 februari 2015

Lekker badderen in de Salinas de Torrevieja

¡Buon dia!...ofwel goedemorgen! Een tijd geleden reden we naar Torrevieja om er te wandelen bij de Lagunas de la Mata y Torrevieja. Het strandmeer staat bekend om de intense rose kleur van het water. En dat wilde ik toch wel eens van dichtbij bekijken! Na wat speurwerk op internet ben ik te weten gekomen dat het hoge zoutgehalte in de lagune een ideale leefomgeving is voor verschillende algen en bacteriën. En doordat gedurende het jaar de temperatuur flink stijgt, er steeds meer algen groeien. Daardoor kleurt het water geleidelijk aan dieper rose. Het lijkt erg onwerkelijk, maar het is zó mooi wanneer je langs het meer rijdt. De zoutmeren  zijn beschermd en vormen een leefgebied voor verschillende soorten vogels zoals de flamingo en grauwe kiekendief. 
Het zout vanuit het meer nabij Torrevieja wordt gewonnen om te verkopen als strooizout voor de wegen in Europa. Dat maakt het tot één van de belangrijkste industrieën van Torrevieja. Het park, dat een oppervlakte heeft van zo'n zevenendertighonderd hectare, bezit een  informatiecentrum waar je inlichtingen kunt krijgen over de Vía Verde de las Salinas-Torrevieja. Dit is een  wandel- en fietsroute met een totale lengte van veertien kilometer, die door het gebied loopt. Baden in het meer mag ook. Veel mensen met reumatische klachten en huidaandoeningen maken hier gretig gebruik van. Ze nemen eerst een helend modderbad, en spoelen zich daarna af in het zoute water. Door het hoge zoutgehalte lukt het je bijna niet om onder te gaan. Je blijft gewoon drijven. Wanneer je het meer en de omgeving ook graag wilt verkennen kan dat prima vanuit Casa Villamartin. Het huis ligt vlakbij dit prachtige natuurpark. 

zaterdag 21 februari 2015

De Semana Santa, een bijzondere ervaring

De Paasweek of Semana Santa behoort tot de belangrijkste religieuze feesten die je als echte Spanjeliefhebber eigenlijk niet mag missen. Duizenden mensen bezoeken de verschillende streken om dagelijks de kleurrijke processies aan zich voorbij te zien trekken. Grote kerkelijke beeldengroepen worden op paso's rondgedragen, er zijn boetelingen met puntmutsen, je hoort tromgeroffel, en de geëmotioneerde toeschouwers laten hun tranen vaak de vrije loop. Het is een unieke viering die in iedere regio in Spanje weer op een andere manier wordt ingevuld. En een bijzondere ervaring die je zeker niet snel zult vergeten. 
Elke broederschap, waarvan de eerste werd gesticht in 1520, begeleidt normaal twee beeldengroepen waaronder altijd de Mater Dolorosa, Onze Lieve Vrouw van Smarten, aanwezig is. Zij wordt gevolgd door de boetelingen met hun traditionele kappen, de capirotes. De stof die over het gezicht en borst van de boetedoener valt, dient om zijn gezicht te verbergen. Op deze manier is hij onherkenbaar voor het toegestroomde publiek, en kan hij zich na de Paasdagen nog gewoon op straat vertonen. Deze gewoonte heeft zijn oorsprong in de tijd van de geloofsvervolging. Degenen die in de Middeleeuwen door de rechtbank van de Katholieke Kerk beschuldigd werden van ketterij moesten een soortgelijke kap dragen. Door middel van op de stof geschilderde figuren werd verwezen naar de misstap van de persoon, en de straf die daarop stond. De broederschappen uit Sevilla namen deze traditie tot schuldbekentenis aan in de zeventiende eeuw. En daarna verspreidde het gebruik zich razendsnel naar andere steden in het land. Wanneer je de diepgewortelde Spaanse cultuur en tradities van dichtbij wilt beleven is de Paastijd een geweldige tijd om een van de regio's te bezoeken. De Semana Santa vindt dit jaar plaats van 29 maart tot en met 6 april 2015. 

vrijdag 20 februari 2015

Wandelen in het achterland van Denia

Vandaag presenteren we een sfeervol vakantiehuis aan de rand van Sagra. Een authentiek Spaans dorp in het hart van de Vall de la Rectoría, in het achterland van Denia. Ondanks dat het plaatsje slechts vierhonderd inwoners telt, heb je er alles bij de hand. Je kunt voor de dagelijkse boodschappen, een romantisch dinertje en een lekker Spaans ontbijt gewoon in het dorp terecht. Wanneer je de bebouwde kom uitrijdt zit je direct midden in het groen. Je wandelt vanuit Casa de la Fuente zo de natuur in. Het verblijf heeft een gezellig woonkamer, waar het zonnetje heerlijk naar binnen schijnt. Naast een moderne zithoek, een boekenkast met informatie over de streek, en een lage wandkast staat er een mooie eettafel met vier stoelen. Ook de aangrenzende keuken is volledig ingericht. Van de twee slaapkamers bevindt er zich een op de begane grond. De andere is bereikbaar via een stenen trap, en heeft naast een eigen badkamer een intiem terras aan de voorzijde van het huis. Je hebt er een prachtig uitzicht op de omliggende bergen. Aansluitend aan de woonkamer ligt een overdekt terras waar je de hele dag schaduwrijk kunt vertoeven. Ook aan de rand van het zwembad staan een gezellig zitje en enkele ligbedden waarop je na een verfrissende duik languit geniet van een siësta onder de Spaanse zon. 


Wanneer je van wandelen en fietsen houdt zijn er in de directe omgeving enorm veel mogelijkheden. Maar ook verderop zijn El Montgó bij Javea, en de Peñon de Ifach in Calpe eigenlijk een must. Iets meer naar het noorden, vlakbij Valencia, ligt het natuurpark Albufera. Het is een heel belangrijk leef- en broedgebied voor talrijke watervogels. In het nabijgelegen dorp El Palmar kun je met een bootje en een gids het water op om het park te verkennen. Dit is zeker een aanrader. Maar er is nog veel meer. De Coll de Rates, die je prachtige vergezichten biedt, het dorpje Guadalest dat door de Moren als vesting werd gebouwd, Alcalalí en Jalón waar de zoete dessertwijn gemaakt wordt. We raden jullie aan om het schitterende gebied zelf komen ontdekken vanuit dit prachtige vakantiehuis. Er is voor iedereen wel iets te ondernemen, want cultuur en natuur gaan vanuit Casa de la Fuente heel goed samen. Het vakantiehuis ligt op slechts één uur rijden van de prachtige steden Valencia en Alicante waar ook de luchthavens gelegen zijn. 

donderdag 19 februari 2015

Het middeleeuwse pareltje Besalú in Catalonië

Het middeleeuwse pareltje Besalú, dat tussen 1017 en 1020 de hoofdstad van het gelijknamige graafschap was, ligt verstopt achter een schitterende toegangsbrug over de rivier de Fluvía. Deze dateert uit de romaanse periode, en is gedeeltelijk gebouwd op grote rotsblokken in de rivier. De fotogenieke brug werd verschillende keren gerestaureerd nadat hij tijdens de Spaanse burgeroorlog vernietigd werd. Via een grote poort in de verdedigingstoren wandel je het stadje binnen. Er is van alles te zien. Naast een wirwar van gezellige smalle straten, waarvan er veel hun middeleeuwse karakter hebben behouden, vind je er enkele kerken, het oude hospital Sant Julià, en een vroegere Joodse wijk waar je een oud ritueel badhuis kunt bezoeken. De overblijfselen hiervan werden tijdens werkzaamheden in 1964 ontdekt, en nadien hersteld. De Calle Tallaferro, een in gotische stijl opgetrokken straatje, wordt door velen omschreven als een van de mooiste van Besalú. 

Wanneer je gedurende je wandeling even uit wilt rusten kan dat op de Plaça de Llibertat. Hier bevinden zich onder de zuilengalerij, winkeltjes en bars waar je kunt genieten van wat tapas en een drankje. Het toeristenbureau dat ook op dit plein gevestigd is, verzorgt rondleidingen langs de historische gebouwen. Meestal is dit een unieke kans om bepaalde adressen te kunnen bezoeken, omdat deze buiten het toeristenseizoen vaak gesloten zijn. Dus zeker een aanrader om je hierbij aan te sluiten! Maar je kunt natuurlijk ook samen met je eigen gezelschap lekker door het stadje slenteren, en nadien bijvoorbeeld genieten van een wandeling langs de rivier. Vergeet vooral niet om vanuit je sfeervolle verblijf hotel Ses Garites in Pals je fototoestel mee te nemen!

woensdag 18 februari 2015

Een traditioneel nagerecht uit Galicië

Het is weer eens tijd voor een lekker dessertje! Vandaag betreft het een van de meest traditionele nagerechten uit Galicië. De “Tarta de Santiago” kom je tegen op bijna elke menukaart in de regio. En ook in de bars langs de pelgrimsroute naar Santiago zijn ze te koop. De taart, met een zachte en korrelige structuur, is vernoemd naar de Apostel St. Jacobus, de patroonheilige van Spanje. Hij wordt gemaakt met de typische ingrediënten ei, citroen, suiker en amandelen, die je terugvindt in veel Spaanse desserts. Over de oorsprong is niet zóveel bekend. Maar men vermoedt dat deze in de Middeleeuwen ligt. In deze periode werden amandelen in Galicië nog nauwelijks gegeten, want de gewone man kon ze niet betalen. Dus waren de noten alleen voorbehouden aan de rijkere klasse. Men beschreef de cake voor het eerst in 1577, toen hij geserveerd werd aan Bisschop Pedro de Porto Carrero, tijdens z'n bezoek aan de universiteit van Santiago. Het originele recept bevat geen meel, en is daardoor ook prima geschikt wanneer je een glutenvrij dieet hebt. De bovenkant wordt na het bakken versierd met poedersuiker waarin het “cruz de Santiago” verwerkt is. Je eet de taart het beste in combinatie met een café cortado, al vinden sommigen het ook heerlijk met een glaasje zoete Moscatel wijn.


Wat zijn de ingrediënten: 250g gemalen amandelen, 250 gr fijne suiker, 5 eieren, 1 kleine theelepel kaneel, de schil van een kleine onbespoten citroen, en poedersuiker om de bovenkant te bestrooien.

Je maakt het dessert heel simpel: Meng de suiker met de eieren en klop deze met een mixer. Voeg de gemalen amandelen, de geraspte citroenschil en de kaneel toe, en meng voorzichtig. Giet het mengsel in een met wat boter ingevette ronde vorm. Zet hem ongeveer 25 tot 30 minuten in een op 170 ° C voorverwarmde heteluchtoven, tot de bovenkant goudbruin is. Laat hem afkoelen, haal hem uit de bakvorm, leg het kruis van Santiago in het midden, en bestrooi alles met de poedersuiker. ¡que aproveche!

dinsdag 17 februari 2015

Rust, ruimte en volledige privacy vlakbij Malaga

Wanneer je samen met je gezin of wat vrienden vakantie wilt vieren in het authentieke Spanje, en graag wilt genieten van alles wat met natuur en cultuur te maken heeft, dan is vakantievilla Elisa een fantastische plek. Een mooiere uitvalsbasis om de streek te verkennen is er bijna niet te bedenken. Het verblijf heeft drie slaapkamers met airco, en maar liefst vier ruime en mooi verzorgde badkamers, waarvan een zelfs voorzien is van een jacuzzi. Vanuit een van de slaapkamers op de verdieping heb je via openslaande deuren toegang tot het bovenste terras waar je een adembenemend uitzicht hebt over de omliggende heuvels. Wanneer je het huis wilt huren met meer dan zes personen is dat ook geen probleem. Want onder Villa Elisa liggen nog eens twee extra slaapkamers. Dit maakt het huis geschikt tot tien personen. 
Omdat alle vertrekken centrale verwarming hebben, is het bovendien geschikt als winterverblijf. Tijdens deze maanden mag je gebruik maken van het verwarmde zwembad van La Granja dat op zo'n tweehonderd meter van de villa verwijderd ligt. Zo hoef je geen dag voorbij te laten gaan om een gezond baantje te trekken. En heb je eens geen zin om te koken? Dan wandel je dezelfde kant op naar het restaurant van La Granja, om er te genieten van een van de heerlijke gerechten. Het vakantiehuis staat op een heerlijke plek. Rust, ruimte en volledige privacy voeren de boventoon. Ongelofelijk dat je hier slechts op een half uur rijden van de kust verwijderd bent. De terrassen van de villa bieden je prachtige landelijke vergezichten, en ook de ligging is ideaal. Je bent in de buurt van verschillende uitdagende golfbanen, en binnen een minuut of tien zit je in het dorp Alhaurín el Grande op een gezellig terras. Bovendien zijn de grotere steden als Granada, Sevilla en Cordoba goed te bereiken, en niet te missen voor een cultureel dagje uit. En wat dacht je van de beroemde, en meest gefotografeerde brug van het bergdorp Ronda, waar je tal van prachtige historische monumenten kunt bezoeken! Er is in deze streek zoveel moois te ontdekken. Je raakt er bijna niet uitgekeken. Vanaf het vliegveld Malaga rijd je in een half uur naar dit prachtige vakantieadres.

maandag 16 februari 2015

In Catalonië lust iedereen er wel pap van

In Catalonië lust iedereen er wel pap van. Maar ook van ver daarbuiten trekken jaarlijks massa's mensen naar de streek om van deze culinaire specialiteit te genieten. Vanaf december tot april, tijdens het oogstseizoen van de calçot, worden grote ui-barbecues gehouden, en draaien restaurants overuren om alle liefhebbers te kunnen bedienen. 
In het jaar 1900 ontdekte  Xat de Benaiges uit Valls dat hij zijn stengeluien ook prima kon garen op de barbecue. Vrienden en familie werden uitgenodigd om te proeven. En ook zij waren heel erg enthousiast over de bijzondere manier van bereiden, en de heerlijke smaak die de ui daardoor kreeg. Zo raakten deze barbecuefeesten meer en meer bekend onder de Catalaanse bevolking. De lente-ui wordt ongeveer een uur voor ie gegeten wordt geroosterd, en dan in krantenpapier gewikkeld om van binnen lekker zacht te worden. De zwartgeblakerde buitenlaag wordt verwijderd om de stengelui vervolgens in een pittige romescosaus van amandelen, tomaat look, pepertjes, azijn en olie te dopen.. Je laat hem net als onze Hollandse Nieuwe gewoon  lekker in je keel glijden! Wie denkt dat het feest hiermee gedaan is heeft het mis, want hierna volgt dan nog eens een gegrilde vleesmaaltijd met brood. Hasta Pronto heeft tal van sfeervolle accommodaties in de streek. Je kunt er heerlijk overnachten wanneer je ook eens wilt proeven van deze delicatesse.

zondag 15 februari 2015

Het gevaar van de processierups

Wanneer je rond deze tijd van het jaar aan de wandel gaat, en op plaatsen komt waar veel dennenbomen staan, is het oppassen geblazen. Want het is zo goed als zeker dat zich hierin nesten met de processierups bevinden. Deze zorgt ieder voorjaar voor veel overlast in Spanje. 


Het diertje lijkt op het eerste gezicht vrij onschuldig. Maar z'n beharing is giftig en gevaarlijk voor mens en dier. In het najaar zet de vrouwelijke processievlinder haar eitjes af  in de den. Daaromheen ontstaan na verloop van tijd zijdeachtige, bolvormige spinsels zodat ze zijn beschermd tegen harde wind en regen. Afhankelijk van de temperatuur komen ze in het vroege voorjaar uit. De kleine oranje gekleurde rupsen wandelen dan vanuit hun witte cocon, kop aan staart, in een lange rij richting de grond. Op zoek naar een plek waar ze zich makkelijk kunnen ingraven, om daarna in alle rust  te verpoppen. Tijdens deze processie moet je uitkijken. Want wanneer ze op dat moment aanraakt worden voelen de diertjes zich bedreigd, en schieten ze hun haren als pijlen op je af. Deze veroorzaken een enorme irritatie en jeuk op je huid, en in de ergste gevallen krijg je koorts of ga je braken. Voor je huisdier kan het slechter aflopen als ze de haren inademen of doorslikken. Hun tong en keel zwellen dan op. En ze zouden stikken wanneer je niet razendsnel naar de dierenarts gaat om een anti-histamine en een injectie. Probeer dus tijdens een wandeling met je hond deze plaatsen te vermijden, of doe hem aan de lijn. Het gevaar van de rups is gelukkig na een paar maanden weer verdwenen.  

zaterdag 14 februari 2015

Wandelen tussen de bloesem in de Jalónvallei

Hola, ¡Buenos dias! 't Is dan wel weekend, maar toch zijn we al vroeg uit de veren. Het wordt namelijk een heerlijke dag om eropuit te gaan. Nu de amandelbomen op de terrassen naast ons huis al meer dan een week volop in bloei staan, moeten we ook de omgeving maar eens gaan verkennen. Wie weet kleurt het landschap rond Jalón al net zo mooi rose en wit als hier in Altea. We hebben al bijna elk jaar een bloesemwandeling gemaakt, maar het verveelt echt nooit, en blijft gewoon genieten. Het is een perfect moment om de prachtige natuur van de regio's Catalonië, Valencia, Andalusië en Aragon te komen ontdekken. Ik wens jullie ook een heel fijn weekend. We zien elkaar morgen weer. Tot dan ¡Hasta Pronto!
Je wandelt zó de natuur in vanuit Villa Pico en Finca el Corral in het achterland van de Costa Blanca.

vrijdag 13 februari 2015

Domenech i Montaner, architect in Barcelona

Wilde je er in de negentiende eeuw in Barcelona helemaal bij horen, dan bouwde je met behulp van een beroemd architect een extravagant herenhuis in de wijk Eixample. Bankdirecteur Pau Gil dacht ietwat groter en construeerde samen met Lluis Domenech i Montaner het schitterende Hospital Sant Pau. Het ziekenhuiscomplex bestond uit zevenentwintig modernistische paviljoenen, die via een ondergronds netwerk van tunnels met elkaar werden verbonden. Om het geheel af te werken nam men de beste ambachtslieden en kunstenaars in dienst. De uiteindelijke bouw duurde van 1902 tot 1930. En omdat de ruimtes niet meer aan de tegenwoordige normen voldeden, is de gezondheidssector in 2009 verhuisd naar een moderner gebouw op het terrein.

                           ©RecinteModernistaSantPau

Tijdens een geleid bezoek dat je in het Spaans, Engels of Frans kunt aanvragen, kom je alles te weten over deze prachtige gebouwen die werden ontworpen door Domenech en Montaner. Deze architect was naast Gaudi een van de bekendste bouwkundigen van het Catalaanse modernisme. De gids zal je meenemen naar het begin van de twintigste eeuw, de jaren waarin Barcelona z'n grootste stedelijke ontwikkeling doormaakte. En ondertussen reis je door de geschiedenis van een van de oudste medische-, en belangrijkste Jugendstil instellingen van Europa. De paviljoenen hebben gebrandschilderd glas en tal van beeldhouwwerken en mozaïeken, en zijn zowel van binnen als aan de buitenkant een lust voor het oog. In 1997 werd het Hospital Sant Pau bijgeschreven op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Wanneer je wilt overnachten in de stad kan dat in onze Bed & Breakfast Quadrat d'Or in de modernistische wijk Quadrat d'Or.

donderdag 12 februari 2015

De zoete peulen van de Johannesbroodboom

Wie hier in Spanje woont is hem tijdens een wandeling vast wel eens tegengekomen. De grote imposante Johannesbroodboom of in het Spaans “el algarrobo”, waaraan langgerekte groene, of rijpe donkerbruine vruchten hangen. Want deze inheemse boom komt vooral voor aan de Middellandse Zee, in gebieden waar weinig neerslag valt. Hoe ouder de boom wordt, hoe mooier en grilliger z'n stam en takken vaak zijn. Volgens veel Spanjaarden is er niet één boom die gedurende de warme zomermaanden een betere schaduw geeft. Tijdens de Spaanse burgeroorlog dienden de peulen als voedsel voor de hongerige bevolking. Alles werd van de grond geraapt om later van het meel pap of brood te maken. Doordat de vrucht veel suikers, vitaminen, vezels, mineralen en eiwitten bevat, kon men ondervoeding tegengaan en bleven de mensen enigszins op de been. Omwille van dit gebeuren is de algarrobo een beschermde boom. 
Wanneer de vruchten in september rijp zijn regent het bij elk zuchtje wind bruine peulen. Dat is voor de buurman het sein om z'n jute balen uit de schuur te halen, en die bij ons af te leveren. Wij verzamelen een aantal weken lang alles wat onder de boom ligt, zodat z'n kudde geiten gedurende de winter kan genieten van deze calorierijke lekkernij. Maar ook in onze eigen voeding treffen we de verwerkte algarrobopeul aan. En dan vooral in de biologische voedingsindustrie, waar het goedje veel gebruikt wordt als zoetmiddel. Dit maakt het een prima ingrediënt voor allerlei lekkere koeken en snoepjes. Daarnaast worden ze vermalen tot johannesbroodpitmeel dat dient als verdikkingsmiddel, het E nummer 410. Het Carob poeder, dat je krijgt wanneer je de peulen roostert en vermaalt, is een mooie vervanging voor cacao, waarvan men normaal chocolade maakt. Carob bevat geen cafeïne, en bovendien ligt het vetgehalte een stuk lager dan dat van cacao. Dus is het ook nog beter voor de lijn. De pitten worden verder verwerkt voor de farmaceutische-, cosmetische- en textielindustrie. Spanje is de grootste algarrobaproducent van Europa.

woensdag 11 februari 2015

Modernistische stijl in het catalaanse Olot

Het plaatsje Olot in de provincie Girona is sterk beïnvloed geweest door het modernisme, de Catalaanse variant op wat wij Art Nouveau of Jugendstil noemen. Dat zie je vooral terug in de stedelijke architectuur. Het stadje beschikt over veel voorbeelden dankzij de werken  van architecten als Josep Azemar en Lluís Domènech i Muntaner, die ook in Figueres en Barcelona verschillende gebouwen op hun naam hebben staan. De naoorlogse, burgerlijke beweging kwam aan het einde van de negentiende en begin van de twintigste eeuw sterk in opstand tegen de traditionele opvattingen die er onder de bevolking heerste. Allerhande vormen van kunst moesten worden vernieuwd, om andere, modernere stijlen te kunnen ontdekken. De industriële revolutie speelde een belangrijke rol bij het ontwikkelen van deze vooruitstrevende kunstvorm. In de architectuur werd deze vooral gekenmerkt door het veelvuldig gebruik van gedetailleerde decoraties en plantenmotieven, gebogen lijnen in smeedijzer, en prachtige mozaïeken. Het moest vooral rijkdom een aandacht voor detail uitstralen. Twee van de meest karakteristieke gebouwen in Olot zijn Casa Solà Morales en Casa Gaietà Vila. Dit laatste huis heeft ook middeleeuwse elementen als kantelen op het dak. In Olot is een modernistische route uitgestippeld die je langs twaalf prachtige gebouwen leidt, die vooral dateren uit het begin van de twintigste eeuw. Wanneer je daarna nog meer kunst wilt bekijken kan dat in het Museo de Garrotxa. Het museum beschikt over een mooie collectie van meer dan dertig werken van toonaangevende schilders en beeldhouwers uit de late achttiende-, tot het midden van de twintigste eeuw. In iets meer dan een uurtje rijden vanuit het hotel Ses Garites sta je op de markt in Olot, en kun je deze prachtige wandelroute starten. 

                                      ©voldecoloms.cat

dinsdag 10 februari 2015

Een uniek uitzicht vanuit je vakantievilla

De ligging van Villa Bella Vista in het achterland van Malaga is werkelijk uniek. Bovenop een heuvel, net buiten het dorp Coin, heb je een fantastisch uitzicht over een glooiende vallei. De tuin is omzoomd met mediterrane planten en palmen, en de hellingen rond de villa staan vol met amandelbomen. Deze geven in het voorjaar een prachtige rose bloesem. Vanuit het zwembad met ingebouwd bubbelbad, dat 's avonds mooi kan worden verlicht, zit je zo aan tafel in de sfeervolle buitenkeuken met barbecue. De loungeset die erbij staat maakt het zomerse buitenleven compleet. Met wat lekkere hapjes en drankjes en een heerlijk verkoelende bries, is dit een geweldige plek waar je tot in de late uren kunt relaxen. Ook van binnen ziet het vakantiehuis er heel mooi uit. Het is ruim en helemaal ingericht in een moderne rustieke stijl. Het oog voor detail geeft je hier echt een gevoel van luxe. In een van de hoeken van de woonkamer is een krachtige houtkachel geplaatst zodat het hier ook tijdens de wintermaanden behaaglijk warm is. Dit maakt het vakantiehuis tot een mooie locatie om te overwinteren in Andalusië. In het dorp Coin waar je vanuit het verblijf in een minuut of tien naartoe rijdt, zijn meerdere supermarkten en winkeltjes aanwezig om je van je dagelijkse boodschappen te voorzien. En ook wanneer je eens geen zin hebt om te koken ben je er welkom voor een lekkere maaltijd en een drankje in een van de plaatselijke restaurants of bars. Er zijn legio mogelijkheden qua natuur en cultuur om je tijdens je vakantie in Villa Bella Vista prima te vermaken. 

maandag 9 februari 2015

Carajillo, een koffie met pit

Tot de afgelopen week hadden we hier aan de Costa Blanca nog steeds geluk met het weer. Daardoor merkte je eigenlijk bijna niet dat het winter was. 's Morgens met je boterham en een sapje op het terras, en ook 's middags was het op een beschutte plek prima te doen. Maar de laatste dagen zijn de temperaturen flink gedaald, en is het voor Spaanse begrippen toch echt wel koud. Overdag een flauwe zon, en veel wind die voor ons gevoel een bijna Siberische vrieskou met zich meebrengt. Ik heb al heel wat keren bijna in de kachel gezeten in plaats van ernaast. De Spanjaarden weten hier wel raad mee, en gaan dan even naar de bar om een lekker drankje. Qua uiterlijk lijkt de carajillo op een gewone koffie, maar het is er wel degelijk eentje met pit. En hoewel er anijsbrandewijn in zit, wordt hij toch op alle momenten van de dag gedronken. Want je kunt je met zo'n koffietje natuurlijk lekker verwarmen. Kijk er dus niet van op als je 's morgens in een bar een Spanjaard bij z'n zoete croissant al een koffie met een borrel ziet bestellen. De Spaanse carajillo is een combinatie van een sterke zwarte koffie met brandy. Het is een van de meest gedronken koffiespecialiteiten van het land. Men gaat ervan uit dat de oorsprong van dit drankje teruggaat naar de tijd dat Cuba nog een Spaanse kolonie was. En dat de soldaten die aan het eind van de negentiende eeuw vochten in de onafhankelijksheidsoorlog, zichzelf met dit middeltje moed of "corajillo" in wilden drinken. Later werd de naam veranderd in carajillo. Met een beetje geknutsel kun je het drankje ook thuis bereiden. Neem een roestvrijstalen maatbeker en doe daar een zakje witte suiker, twee bruine suikerklontjes, twee koffiebonen en een stukje citroenschil in. Giet er 50 ml brandewijn bij en roer alles goed door. Verwarm dit mengsel en flambeer. Schenk jezelf een kopje expresso in en giet daar dit mengsel bij ( haal wel de citroenschil en de koffiebonen eruit). Garneer met een kaneelpijpje en een flinke krul citroenrasp.


zondag 8 februari 2015

Het mooiste dorp aan de kust van Galicië

Galicië is geweldig mooi. Het is er overal groen en vaak nog ongerept. En door de authentieke bouwstijl, de taal en de gebruiken lijkt het eigenlijk net of je in Ierland bent beland. De Kelten waren immers de eerste bewoners van het gebied. Een goed voorbeeld van dit alles is Combarro in de provincie Pontevedra. Het kleine vissersplaatsje wordt beschouwd als een van de mooiste dorpen aan de Galicische kust. 
Heel bijzonder aan het op de granieten rotsen gebouwde dorp is het grote aantal typische graanschuren of hórreos, die op hoge palen aan de waterkant staan. Ze werden vroeger vooral gebruikt als droogruimtes voor vissoorten als sardines en ansjovis, maar ook voor mais, aardappelen en ham. Oorspronkelijk waren de muren van gevlochten riet. Maar omdat deze niet echt bestendig bleken tegen het vochtige weer, werd op een gegeven moment besloten de bouwmaterialen te veranderen. Nog een bezienswaardigheid die je veel tegenkomt in de smalle straten en op de pleintjes zijn de cruceiros. Deze religieuze kruizen die gehouwen zijn uit graniet, zouden de bevolking beschermen tegen het kwaad. Sommige hebben een religieuze afbeelding, en andere hebben aan de voet van het kruis ook nog een klein altaar. Een deel van de oude huizen zijn door de opkomst van het toerisme omgetoverd tot bar of restaurant. Je kunt er heerlijke visschotels eten, waarvan de ingrediënten zo vanuit de zee op je bord terechtkomen. Het plaatsje is in 1972 tot historisch monument verklaard. Buiten de stad kan je lekker wandelen op de route "de los Molinos de Sanxenxo". Dit voetpad brengt je langs de rivier, en door het dorp Freiria, waar een grote groep traditionele watermolens te vinden is. 

zaterdag 7 februari 2015

Een stevige wandeling in de Vall d'Ebo

Wat dachten jullie van een stevige wandeling in de Vall d'Ebo? Deze vallei is vooral bekend om zijn schitterende omgeving. Veel natuurliefhebbers komen speciaal naar dit gebied om de meest fascinerende ravijn de "Barranco del Infierno" te bedwingen. Dit is een smalle canyon die gevormd is door de rivier de Girona. De kloof verbergt één van de meest spectaculaire wandelroutes van de provincie Alicante. Een deel van deze wandeling kan zelfs alleen bedwongen worden met klimmateriaal. Daarom wordt onervaren wandelaars aangeraden een gids in te huren om hen veilig door de canyon te leiden. 


Maar ook voor de "gewone" wandelaar zijn er overigens genoeg mooie wandeltochten te maken. Het landschap bestaat namelijk uit de bekende Moorse terrassen waarop vooral olijf-, kersen- en amandelbomen groeien. Daarom zijn februari en maart fantastische maanden om dit gebied te verkennen. De temperaturen zijn dan aangenaam, en de hele vallei kleurt rose en wit door de bloeiende bloesem van de amandel- en kersenbomen. Dit prachtige stuk natuur is een echte aanrader. Om te genieten van deze unieke omgeving logeer je het beste in Finca La Casota net buiten het dorp Fleix.

vrijdag 6 februari 2015

Sobrasada, een typisch product van Mallorca

Sobrasada is een rauwe worst die oorspronkelijk alleen op de Balearen werd gemaakt. De ingrediënten bestaan uit verschillende soorten gemalen varkensvlees die gemengd worden met paprikapoeder, zout en andere specerijen. Dit mengsel wordt in een varkensdarm gestopt en enkele weken opgehangen om te drogen. De typische weersomstandigheden en luchtvochtigheid gedurende de late herfst en de winter, zorgen voor de perfecte uitdroging van het vleesmengsel. Omdat het hier gaat om een traditioneel product heeft elke familie vaak nog z'n eigen geheime recept, dat al eeuwenlang van generatie op generatie doorgegeven wordt. Het drogen van vleesmengsels is eigenlijk ontstaan op het moment dat men voedsel langer houdbaar wilde maken. Dat werd en wordt vooral gedaan door het vlees te vermengen met zout en kruiden. En toen Columbus terugkwam uit Amerika en specerijen meenam, werd er nadien ook vaak paprikapoeder aan toegevoegd. Zo ontstond deze heerlijke pikante worst. Je kunt het vers gemaakte vleesproduct op een droge en koele plaats zeker een paar jaar bewaren. Ze zijn dan natuurlijk niet meer zo smeerbaar als in het begin. Maar de pittige smaak blijft behouden. Sobrasadas zijn er in twee varianten. De ene wordt bereid met varkensvlees van het witte varken, en is bekend als "Sobrasada de Mallorca". En de andere, "Sobrasada de Mallorca Cerdo Negro", wordt zoals de naam het al aangeeft, gemaakt van vlees van het typische zwarte varken van het eiland. Dit beestje loopt vrij rond in de natuur, en voedt zich met vijgen en hazelnoten. De omslag bestaat altijd uit natuurlijke darm. 
Dat de worst van de eilanden voor de kust van Spanje toch ook doorgedrongen is tot het vaste land, komt door de culturele banden tussen Catalonië en de Balearen. En ook bij ons in de buurt heeft het plattelandsdorp Tarbena Mallorcaanse roots. Want na de nederlaag en het verbannen van de Moren, werd het plaatsje opnieuw bevolkt met kolonisten van Mallorca. En die namen natuurlijk ook hun eigen gerechten en tradities mee naar hier. Wij zien de verse pittige worstsoort dan ook regelmatig op markten verschijnen. Sinds 1996 heeft Sobrasada de Mallorca van de Europese Unie een beschermde geografische aanduiding gekregen. Dit beschermt het streekproduct tegen namaak binnen de EU. Zin gekregen in dit typische product? Probeer er thuis dan eens een lekkere tapa van te maken. De worst smaakt heerlijk met honing, geitenkaas en fruit, zoals peer. Dit kan gewoon samen op een stukje knapperig stukje stokbrood. Maar ook warm is het niet te versmaden. Maak dan een combinatie van bladerdeeg, Sobrasada, geitenkaas en honing. Even in de oven, en smullen maar. Ik zal binnenkort eens een blogpost schrijven met een lekker recept. Een paar ideetjes heb je al...¡qué aproveche!

donderdag 5 februari 2015

Een spectaculaire wandeling in Noord-Spanje

Vinden we het wandelpad el Caminito del Rey in het achterland van Malaga allemaal al spectaculair...vandaag heb ik nog een prachtige route, las Pasarelas de Montsec, die je hart zeker sneller zal doen kloppen. Je begint er in ieder geval beter niet aan, wanneer je net als ik al duizelig wordt van het plaatjes kijken. Het pad ligt in het Parque Natural del Montsec tussen de regio's Aragon en Catalonië, en brengt de provincies Lleida en Huesca al wandelend bij elkaar. De twee rivieren die door de kalkstenen rotsformaties stromen hebben er sinds hun ontstaan, adembenemend diepe kloven gevormd. Al zigzaggend over een smalle houten loopbrug, daal je langs een steile rotswand langzaam af naar de oever van de rivier de Noguera Ribagorzana. Daar steek je de kloof van de Mont-rebei over via een bijna veertig meter hoge hangbrug. En wanneer je aan de andere kant bent aangekomen, klim je daar eventueel weer op het gemak naar boven. Je kunt deze route van vier kilometer in een uur of twee lopen. Maar dan moet je dezelfde weg nog wel terug. Omdat het gebied een lange tijd geïsoleerd is geweest zijn gebouwen als kastelen, Romeinse kerken en de middeleeuwse dorpjes Castle Mur, Ager en Alos de Balaguer heel mooi bewaard gebleven. Ook de steenarend, visarend en lammergier leven in deze omgeving, en broeden er tegen de rotswanden. Ik heb gelezen dat het park de grootste kolonies van klif broedende vogels in Catalonië bezit. In de bossen leven vooral wilde zwijnen, vossen, herten en otters.

                              foto©benabarreturismo  
  
Na de bouw van het stuwmeer van Canelles in 1960 liet men de bruggen over de rivier de Noguera Ribagorzana onder water lopen. Zo kwam het dat grote delen van het Aragonese gebied totaal afgezonderd raakten. Daarom vertrokken veel bewoners naar Catalonië, in de hoop er werk te vinden, en er een nieuw bestaan op te bouwen. De streek raakte daardoor in een korte tijd totaal ontvolkt. En nu is er, na het herstel van de oude muilezelpaden en het construeren van de bruggen, eindelijk weer een mogelijkheid om dit schitterende stuk Aragon te ontdekken. Deze wandeling is erg geschikt als daguitstap vanuit de sfeervolle B&B El Acebo de Casa Muria in Benasque of het landelijke hotel Alodia in het middeleeuwse dorp Alquezar.

woensdag 4 februari 2015

Een van de mooiste pleinen van Spanje

Ik ben tijdens mijn reisjes door Spanje al op redelijk wat plaatsen geweest. Maar voor mij blijft de Plaza Mayor in Salamanca nog altijd een van de mooiste pleinen van het land. Voor zowel de bewoners als de duizenden mensen die de stad dagelijks komen ontdekken is het een unieke ontmoetingsplaats. Het gezellige en altijd bruisende plein werd in een barokke stijl gebouwd door Alberto de Churriguera. Hij nam de Plaza Mayor van Madrid als voorbeeld. En om alles een warmere uitstraling te geven, werd voor deze constructie de “piedra de Villamayor franca” gebruikt. Een steen met een goudkleurige gloed, die we trouwens door de hele stad regelmatig tegenkomen. Het plein heeft achtentachtig bogen, waarachter leuke winkeltjes, bars en restaurants gevestigd zijn. Bovenop de galerij staan nog eens drie verdiepingen met langgerekte gietijzeren balkons. Wanneer je naar boven kijkt zie je dat er in de gevel medaillons van historische figuren als vorsten en heiligen verwerkt zijn. Ook de oudste bar van de stad staat aan dit plein. Het literaire café Novelty is al meer dan honderd jaar oud. Binnen heeft een van de trouwe gasten, de bekende schrijver en leraar Torrente Ballester, er als eerbetoon een standbeeld gekregen. Hij zit op het gemak aan een van de tafeltjes als je er binnenwandelt. Maar je komt hier eigenlijk om te shoppen, je vrienden te ontmoeten, en om onder het genot van een drankje de passerende groepen mensen te bekijken. Daarnaast is ook de rest van de binnenstad meer dan de moeite waard. Je vindt er schitterende monumenten. Bovendien is het een echte studentenstad. Jongeren van over de hele wereld komen speciaal naar Salamanca om het Spaans onder de knie te krijgen. Want hier werd namelijk de eerste grammatica van de Spaanse taal op papier gezet door Antonio de Nebrija. Daardoor is de stad erg belangrijk geweest voor het ontstaan en de ontwikkeling van het Spaans. Wanneer je daar meer over wilt weten kun je de Camino de la Lengua Castellana volgen. Op deze route die langs nog vijf andere plaatsen loopt, leer je door middel van monumenten, pleinen, bibliotheken, schrijvers  en literaire werken, alles over de tweede meest gesproken taal ter wereld. De stad staat sinds 1988 op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Nieuwsgierig geworden...en wil je de sfeer op het plein nu ook zelf wel eens ervaren? Vanuit onze Bed & Breakfast El Molino de los Gamusinos sta je in iets meer dan een uur midden in de stad.


dinsdag 3 februari 2015

Aragon is nog zó puur en authentiek

De regio Aragon is nog heerlijk puur en authentiek, en barst van de cultuurhistorische monumenten. Het middeleeuwse kerkhof in het kleine vestingstadje Fuentespalda, dat gelegen is op een klein plateau in het noord westen van de provincie Teruel, is daar een mooi voorbeeld van. Door de hoge, oude verdedigingstoren waarin vroeger een gevangenis gevestigd was, is het stadje al van ver te zien. Naast de typisch Aragonese architectuur met grote blokken beige kalksteen, smeedijzeren hekwerken en houten balkons, heeft de Plaza Mayor een gotisch barokke kerk. Het orgel uit de zeventiende eeuw is nog maar pas gerestaureerd. Een tweetal “portales”, die vroeger dienden als toegangspoort naar de oude stad, verbinden verschillende huizen in de smalle straatjes. Erboven zijn kleine kapelletjes gebouwd. De toren doet tegenwoordig dienst als museum, waar je uitleg vindt over de oude gevangenis en de Iberische archeologie in het gebied. Maar het meest bijzonder is toch wel de begraafplaats met zo'n twintig schijfvormige grafstenen. Deze deden na de renovatie van de kerk in de zeventiende eeuw, jarenlang dienst als decoratie bovenop de oude muur van het verlaten kerkhof. De stenen waren afkomstig van de lokale begraafplaats, die binnen de middeleeuwse muren, en naast de gotische kerk van de stad lag. Naar het schijnt werden dit soort tekens, waarop aan beide kanten kruizen en figuren aangebracht zijn, al sinds het Neolithicum gebruikt. Deze periode begon rond 11.000 voor Christus. De graftekens werden aan het hoofdeinde van de kist geplaatst, en waren altijd gericht op het oosten. Sommige geschiedkundigen denken dat dit verband houdt met de Kantaren of de Tempeliers. De aangebrachte decoraties hangen bijna altijd samen met de dodendans. Die wordt gekenmerkt door een ronde vorm met een dode en een levende persoon, schedels en skeletten en religieuze hoofddeksels. Dit had als doel de gelijkheid van alle mensen voor de dood aan te duiden. Naast dit alles heeft het dorp ook heerlijke streekproducten als honing, noten, olijfolie en een uitstekende kwaliteit ham. Misschien een leuk idee om dit als souvenir voor het thuisfront mee te nemen. Je bezoekt deze bijzondere begraafplaats vanuit ons luxe, landelijke hotel Mas de la Serra.


maandag 2 februari 2015

Vakantie vieren op een authentieke locatie

Wil je je vakantie vieren in een sfeervol en met stijl afgewerkte accommodatie midden tussen de gastvrije Spaanse bevolking? En daarnaast ook nog eens genieten van de cultuur van een stadje met witte huizen, smalle steile straatjes, én een ongerepte natuur? Dan mag je dit authentieke vakantiehuis in Zufre in de regio Andalusië eigenlijk niet aan je voorbij laten gaan. Want La Tahona heeft het echt allemaal. Het huis ligt in een van de oudste wijken van een kleine Moorse stad, is gerestaureerd  met  prachtige materialen, en heeft alle comfort van deze tijd. Vanuit de ruime woonkamer loop je zo naar het terras met dompelbad, barbecue en houtoven, waar je een geweldig uitzicht hebt op de omliggende bergen en het meer van Zufre. Ook om het dagelijkse Spaanse leven te proeven en te beleven is dit verblijf de aangewezen plek. Want op deze locatie word je direct bij het dorpsleven betrokken. Er is een kleine kruidenierswinkel voor je dagelijkse boodschappen, en er zijn verschillende bars waar je 's morgens je krantje kunt lezen onder het genot van een cortado en een typisch Spaans ontbijt. In de plaatselijke restaurants serveert men gerechten uit de bergkeuken, waarin het Iberische varken meestal de hoofdrol speelt. Verder staat de streek bekend om z'n houtsnijwerk, mooi gekleurd keramiek en aardewerk. Het natuurpark Sierra de Aracena en Picos de Aroche ligt op een klein half uurtje rijden van Zufre. Door de hoge luchtvochtigheid groeien hier bossen vol met kastanjebomen en kurk-en steeneiken. Deze zorgen samen voor de voeding van de Iberische zwarte varkens, die er in groepjes rondzwerven in het groen. Het schitterende, soms heuvelachtige gebied, heeft een zeer gevarieerde flora en fauna. En met regelmaat ontdek je op je route kleine dorpen waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Deze omgeving is echt geweldig wanneer je van het buitenleven houdt, en wilt wandelen en fietsen, of vogels wilt spotten in de prachtige natuur. Maar ook de cultuurliefhebber komt aan z'n trekken. Het stadje Zufre heeft enkele monumenten, en de talrijke authentieke dorpen in de omgeving zijn zeker een bezoekje waard! 


zondag 1 februari 2015

De geschiedenis van de Spaanse gastronomie

Goedemorgen iedereen. Zoals jullie ondertussen wel al weten gaan wij er zondags altijd op uit. En dan wordt er meestal wel iets gegeten. Maar om het nu eens niet over tapas of een terrasje te hebben, ben ik in de geschiedenis van de Spaanse keuken gedoken. Omdat Spanje in de loop der eeuwen door veel culturen bewoond is geweest, heeft het een enorm gevarieerde gastronomie. De Grieken, Romeinen, Joden, en vooral de Moren hadden een grote invloed op de keuken van Spanje. Zij introduceerden kookpotten, vruchten, olijfolie, wijn en kruiden als saffraan, kaneel en nootmuskaat. Daarmee voegden ze nieuwe smaken en bereidingswijzen toe, aan de op dat moment bestaande gewoontes van het koken. Tel daar de hedendaagse streekproducten uit alle regio's bij op, en je komt aan een behoorlijk aantal overheerlijke gerechten. Daarnaast speelt het mediterrane dieet, dat hier vooral in de tweede helft van de twintigste eeuw gevolgd werd, een grote rol. Men ontdekte dat de inwoners van de landen rond de Middellandse Zee, die regelmatig verse vis, olijfolie, groenten, peulvruchten en mager vlees aten, veel minder last hadden van welvaartsziekten, dan in de rest van Europa. Om deze reden werd het dieet in 2010 door de UNESCO tot immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid verklaard. Alhoewel deze voeding heel erg gezond en lekker is, geloof ik niet dat de Spaanse bevolking zich nog veel van deze leefwijze aantrekt. Net als in de rest van Europa worden er met grote regelmaat graag vette snacks, zoetigheden of enorme stukken vlees naar binnen gewerkt. 


En als laatste heeft ook Christoffel Columbus met de ontdekking van Amerika zeker een steentje bijgedragen. Want toen hij na z'n vondst van de nieuwe wereld weer aanmeerde in Spanje, bracht hij kisten vol met producten als cacao, aardappelen, paprika en specerijen aan land, die later werden toegepast in de Spaanse keuken. Zo zie je maar dat het voedsel dat wij als typisch Spaans beschouwen, het helemaal niet blijkt te zijn. Eigenlijk hebben we al dat lekkere eten hier in Spanje te danken aan de diverse culturen die hier in de loop van de tijd geleefd of rondgezworven hebben.